Goku Jr And Goku

“There's this thing when you meet a person but all you feel is hate even though he didn't do anything to you.” Maybe that’s what JR feels for Gerard. Once the other man saw Gerard’s face, all it takes is a second from a face devoid of any emotion to scowling one when JR lays his eyes on him. Imbes tuloy na matuwa si Gerard na nakita na niya sa wakas ang matagal na niyang hinahanap na matalik na kaibigan noong mga bata pa sila, nawala ang saya na iyon nang maramdaman niya ang pagkadisgusto ni JR sa kanya kahit wala naman siyang ginagawa rito. Hindi na siya umamin at ang pag-aasam na maging kaibigan ito muli ay nauwi sa wala. But why after years of not seeing each other, John Raven suddenly wants to be friends with him again? Why was the other hell bent on making up with him? Naaalala na ba siya nito o may mas malalim pang dahilan ang paglapit ni JR sa kanya?

I took a deep breath again and again as I finally knocked twice. And after a couple of minutes a baritone yet cold voice spoke. "Come in." My brows furrowed and my chest was pounding so loud when I heard Sir JR's voice. This is the first time he showed himself to us but... this was not the first time I met him. At sana wala rin siyang maalala pa. Pinilig ko ang ulo at pilit tinatanggal ang mga nasa isipan at dahan-dahang pinihit pabukas ang pinto. Biglang nanindig ang balahibo ko dahil sa lamig sa loob ng opisina ni Sir. "Hmm..." tumikhim ako upang agawin ang atensyon niya na nakatalikod mula sa akin at prenteng nakaupo sa swivel chair niya. "Good afternoon, Sir." I greeted politely. He stayed silently, he stayed in his place and he didn't respond to me. Hindi rin siya lumilingon kaya napakamot ako ng ulo. "Sir? What can I do for you? Is it because I'm late this morning? I'm sorry Sir, there's an emergency in our home, the reason why I'm late. I'm sorry." I explained but he remained silent. Dahan-dahan akong napayuko. Mukha ngang bad mood siya dahil hindi man lang lumilingon sa akin. "How old are you?" Wala pa sa isang segundo akong nag-angat ng tingin sa kaniya. "Hmmm, 24, Sir..." I answered lowly. "Married?" I swallowed as I responded. "No." "Single?" he asked again. "Opo." "Any relationship? Boyfriend? Ka live in?" "Wala po, Sir..." Pilit kong sinasagot ang mga tanong niya kahit alam kong confidential na iyon. Hindi ko rin alam kung bakit iyon ang naging binungad niya sa akin na hindi ko inaasahan. Nabalot kami ng katahimikan hanggang sa muli siyang magtanong na ikinamilog ng mga mata ko. "Virgin or not?" My mouth opened a bit 'coz of his inappropriate question.

Sa loob ng pitong taong pagsasama, manhid at parang yelo lamang ang pakitungo ni Samuel, Varron sa kanya, habang si Mauren Piñeda naman ay lagi lang nakangiti. Dahil mahal na mahal niya ito, naniniwala siyang balang araw ay mapapalambot din niya ang puso nito. Pero ang hinihintay niya ay hindi iyon. Sa halip, ang sumalubong sa kanya ay ang pagkahulog nito agad sa ibang babae at ang iparamdam dito ang pagmamahal at pag-aarugang matagal na niyang inaasam. Pilit pa rin niyang pinangatawanan ang pagsasama nila. Hanggang sa dumating ang kaarawan niya lumipad pa siya nang malayo para makasama ang asawa at anak, pero iniwan siya nito para samahan ang ibang babae. Naiwan siyang mag-isa sa malaking bahay. Doon na tuluyang nawalan ng pag-asa si Mauren. At nang makita niyang mas gusto pa ng anak niya na yung babae ang maging ina nito, wala na siyang naramdaman kahit kaunting sakit o awa. Gumawa siya ng kasunduan sa diborsyo, isinuko na rin ang kustodiya sa anak, at umalis nang buong dangal. Hinayaan na lang niya ang mag-ama at naghintay na lang ng papeles. Iniwan niya ang pamilya at bumalik sa trabaho. Yung dating minamata ng lahat, ngayon ay madali nang kumita at umabot ang yaman niya sa mahigit isang-daang bilyon. Pero naghintay siya nang matagal, wala pa ring lumabas na papel. At ang mas nakakagulat, yung lalaking dati na ayaw umuwi, ngayon ay parang linta na kung dumikit ay araw-araw nang umuuwi. Nang malaman niyang desidido na siyang makipaghiwalay, hinarang siya nito sa isang sulok at seryosong sinabing, "Diborsyo? Imposible 'yan.”