Gone With The Wind Mga Nobela at Kwento

I ordered. Kaya wala silang ibang nagawa kundi sundin ang plano ko. Dahil na rin sa pagpupursige nilang lahat ay nakawala kami sa mga mata ng drones na pinakawalan nila. Mabilis kaming nakatakas dahil umulan nang malakas. Nakatulog ako at nagising nang marinig ang malakas nilang pagsisigawan. “This is bad! The wind is forcing our ship to go the other way.”

The drive back to the mansion was quieter than the one going to the boutique. Windy sat beside me, her gaze fixed outside the window. The garment bag containing the evening gown rested carefully across her lap, as though she was afraid even the smallest bump in the road would ruin it. She hadn't spoken much since we left. That, more than anything else, caught my attention. Windy wasn't naturally quiet. She filled the silence without trying. She talked to drivers, to receptionists, to gardeners, and to anyone who happened to smile at her.

Wala siyang kasing sama nang ugali. Mabilis ang pangyayari pero parang naging slow motion ang lahat. Sa kakaiwas ni Mang Rodel sa gumigitgit sa aming sasakyan, may sasakyan kaming makakasalubong. Nabangga ang sinasakyan namin sa nakasalubong namin na sasakyan dahil hindi na ito naiwas ni Mang Rodel. Kasunod pa ang sasakyan na gusto talaga kaming banggain. Napasigaw na lang kami ni Mommy Clara sa takot. Basag na basag ang mga bintana ng aming sasakyan at yupi na rin. Nakita ko pa na nakasubsob si Mang Rodel sa manibela at duguan, pati si Jim. Si Mommy Clara ay bumagsak sa kabilang side ng sasakyan at nakapikit, duguan ang ulo. Pinilit ko pang kumilos para abutin si Mommy pero hindi ko na maga