When The Wind Blows Novels & Stories

Napatayo ang mga nakaupo sa loob ng waiting shed, nagkumpulan ang iba na para bang sasabak ito sa digmaan habang nakatayo lang ako na inaantay na huminto ang bus sa mismong harap ko. As the bus gets near, a frail zephyr of wind passed by me, tendrils of my hair dances swiftly with it as it covers my sight. Suddenly, it drizzled. Inilahad ko ang aking mga kamay and felt the tiny drops of the rain on the palm of my hand.

Chapter 2: Life Lines. Umihip ang malakas at malamig na hangin sa buong Lower Court. The wind gushes through the open windows and sweeps the curtain off of their feet. It takes the flowing fabric (that seems to be made out of thousands and thousands of rose petals) by the waist. Sa likod ng bintana ay isang pares ng itim na mga mata. Those coal-black eyes solemnly watch the magnificent dance of the universe unfolding in front of him, accompanied by the blows of air that sound like all the greatest symphonies in history combined. Kahit ang suot niyang pulang balabal, maging ang mahaba at itim niyang buhok ay sumasabay sa awitin.

This is the ambiance I used to hear, years ago. The cold breeze wraps around me, as if offering a comforting embrace in the midst of my solitude. It rustles through the trees, creating a soft symphony that fills the silence. Each gust seems to whisper words of encouragement, reminding me that even in the darkest times, I am not alone. Despite the chill, there's a strange warmth in the breeze, a silent promise that better days are ahead. With a sense of finality, I turned away from the mansion and walked towards my car. Each step felt heavy, as if I was leaving a piece of myself behind with the mansion.

Nag-iba ang ekspresyon ni Vince habang nakatingin sa paligid. Isang bugso ng hangin ang umihip, nagsiwalat ng ilan pang hanay ng mga buto sa mga guho. Ang mga butong ito ay nasa lahat ng dako sa mga guho na ito. Ito ay napaka-weird. Kasabay nito, naramdaman nilang gumagalaw ang lupa. Blub, blub. Ang lupa ay gumawa ng kakaibang ingay na parang kumukulong tubig.

I asked softly. Akala ko, hindi siya makikinig sa akin dahil nanatiling ganoon ang bilis namin sa loob ng ilang minuto, pero nakahinga ako ng maluwag noong binagalan niya na ang takbo. Kumalma na rin ang hampas ng hangin sa mukha ko. I smiled to myself as the wind softly tickled my face. I've been enjoying the feeling that I didn't even realized my grip was getting tighter around Lazarro.

"Please! Olivia, itigil mo ito! I'll do anything you want, nagmamaka-awa ako..." "You should've done that earlier..." The gust of wind became stronger, multiple thunderclouds were visible from the sky. The continuous disturbing sound of thunder could make your ear bleed, gaano ba kalakas ang babaeng ito? "Blake! Rim! Trevor! Kailangan nating maka-alis dito." Frost commanded.

Alam kong mahihirapan siyang makipaglaban gayong bitbit niya ako at tatlo pa ang makakalaban niya. "At dahil nagmatigas ka pa, mamamatay ka! Kasama ng iyong anak!" sigaw nito at tumuwid sila ng tayo bigla na para bang taimtim na nananalangin. "Ngayon na! Dusting Wind!" sambit ng lider nila at sabay-sabay silang kumampay sa hangin at pinakawalan ang mga nagwawalang latigong hangin mula sa kanilang mga pakpak.

mukhang uulan pa dahil ang dilim ng langit,puno ng itim na ulap at parang anumang oras ay papatak na ang ulan. I felt the touch of the evening breeze, it was nice on my skin but there was already a hint of rain, i looked around, the rain wasn't falling yet here in this part of the mansion,but i'm sure the rain is coming to this part because the wind has already carried the raindrops.

Tahimik pa rin ang gubat, ngunit nagbago na ang anyo ng katahimikan nito. Hindi na lamang ito naghihintay—tila nakikinig na ito. Ang hangin ay mabagal na gumagalaw sa pagitan ng mga puno, hinahaplos ang mga dahong sugatan ng bakas ng laban, binubuhat ang amoy ng dugo, pawis, at lupa.

I head towards the balcony, agad akong sinalubong ng malakas na hangin Nilabas ko ang Isang sigarilyo sa bulsa at sinindahan iyon, the wind blew towards the balcony. I can feel the fresh air touching my body Binuga ko ang usok sa aking labi Hindi ko alam kung ilang araw o linggo kaming magtatagal dito sa mansiong to, pero isa lang ang kasiguraduhan, matagal kaming magtatagal dito. I want my wife and daughter to have rest, I don't want to expose them in problems