Leon Dark Fall Novels & Stories

"Now, my family should be ready. The worst nightmare of their life is coming. I will put all the things back to where it really belongs.." --- Fallen So Deep written by: HeneralAlcalde

They're the nastiest monster their so-called deity has ever made, as they're always willing to betray their own species for the sake of self-preservation. Pinitik ko ang daliri ko, pagkatapos noon ay kusang kumalas ang pagkakagapos ng lalaking kaharap ko. Suminghap muna siya at dahan-dahang imunulat ang kanyang mga mata. Ngumisi ako nang makita ko ang repleksyon ko sa mga mata niya. "Sigurado ka ba sa gagawin mo, Master?" tanong ni Tanya sa likod ko, ngumisi lang ako. "Of course...," saad ko at napangising muli nang makita ko ang liwanag ng pag-asa sa mga mata ng lalaking kaharap ko. "Not." Pinitik ko ang daliri ko at agaf na binalot ng itim na usok ang katawan ng lalaking kaharap ko, dinig

Kindat pa niya. He groaned. Kapwa silang natahimik ng lumingon ang kanyang Mama at tiningnan silang dalawa. Dahil doon kaya parang itinulos si Levin. Bigla itong sumeryoso at dumiretso ang tingin sa harap na mahina niyang ikinatawa. "Don't be too hard on him, Mama. He may look like it's nothing but deep inside he's already chickening out." "He's a Mafia's Lord.. sa tingin mo nasa bokubularyo niya ang takot?"

Tumango kaming dalawa ni Narnia sa mga ito saka tuloyang lumabas sa library room na iyon. Our place is located in a big area of the Northern Boreal forest. Sinakop ng Grayson Empire ang buong kagubatan at ang nangangalaga niyon ay ang ama kong hari. He is the king of the empire, and our mother is the queen. They are both the strongest werewolves packs living in our forest. Walang kapantay ang lakas ng dalawa kapag ipinagsama. But the prophecy says, their firstborn child will be the most powerful, at ako 'yon. Tinataglay ko ang pinaghalong lakas ng aking mga magulang. That's why my parents expect na ako ang kokoronahan na magiging Hari ng buong kagubatan sa hinaharap. "Oh, look, who's here...

muli niyang sumbong. "You're pregnant?" "I am." "That son of a bitch," galit na bulong nito, "He's a demon." He really was. She concluded in her mind. Umiiyak siya at pinahid ang mga luha, saka niya napansin ang paparating na matandang Senyor Leonardo na, gwardiyado rin ng mga tauhan. Agad siyang tumingin sa Daddy niya na nakatingin sa bagong dating, na tinapunan lang sila ng tingin tapos ay dumiretso kay Chaos.

Pero hindi ko inexpect na higit pa sa inaakala ko ang isang lalaking Montgomery. He's a tall man with powerful and broad shoulders, kahit nakaupo ay kitang-kita ang tangkad at kakisigan nito. He has a fierce dark face, like the moon, pale and somehow wavering. His hair is dark as the shadows of twilight, and his eyes seem to flash with savage. Everything about him just looks so dark, scary yet inviting. And he looks familiar.

sabay tawa ulit ni Jace. Si Duke naman, umiling lang pero hindi na rin napigilang matawa. “You know what they say—when a man falls, he falls hard. And Zillion here? Bro, you didn’t just fall. You dove.” Si Jacques, tahimik lang habang nanatiling nakasandal sa pader. Pero napatingin ito kay Leon nang medyo nag-iba ang aura ng huli. “I’m romantic, but I can also kill a man… especially if he laughs too loudly,” sabay bagsak ng masamang tingin ni Leon kay Jace.

impit niyang sambit sa pangalang iyon. Hindi ang ama kundi ang lalaking iyon ang naiisip niya. Na sana, darating ito sa pangatlong pagkakataon para saklolohan siya. And then, a silhouette of a tall, lean masculine figure emerged through the heavy rain. Nakatayo iyon sa itaas ng batuhan at tila desperadong naghahanap sa paligid hanggang sa tuluyan siyang makita. “Fuck!”

Pinagbuksan ako ni Tonyo ng pinto ng kotse,mabilis niyang pinaharurot ang sasakyan pauwi sa bahay ko hinubad ko ang bazer ng suit ko. Nang makarating kami sa bahay ko ay agad akong bumaba nang kotse saka nagderederetso nagtungo sa hide out namin, habang naglalakad ako papasok nirolyo ko ang long sleeve ko hanggang siko. "Boss ayan na sila" Bungad ni Nox sa akin. "Patayin ko na ba sila Boss" Saad pa ni Jacob na may hawak ng baril at pinaglalaruan sa daliri nito.

Walang nakapansin sa puting ilaw sa pendant na pumasok sa katawan ni Leon mula sa sugat. ‘Ako ang ninuno ng mga Wolf, at ang pagkakakilanlan ko ay hindi mababa kumpara sa mga maalamat na diyos. Kung nakatadhana ang isa sa mga kadugo ko, mamanahin nila ang nasa loob ko…” Nang malapit na siyang mamatay, ang isip ni Leon ay napuno ng mga impormasyon. Makalipas ang ilang sandali, tila bumalik siya sa liwanag habang ang maptulang mukha niya ay naging pula at may kakaibang kapangyarihan na dumaloy sa katawan niya.