The House With The Clock In Its Walls Novels & Stories

pahabol na bilin ng ama niyang si Calvin bago ito tuluyan na naglakad pahayon sa may hagdanan. Nanghihina na napaupo siya sa sofa na malapit sa kinatatayuan niya. Nahilot niya ang sentido dahil parang sasabog na iyon sa halo-halong iniisip. Pag-angat ng mukha niya ay awtomatikong humayon ang tingin niya sa nakasabit na malaking wall clock. Nanlaki ang mga mata niya at napatayo bigla ng makita na alas sais kinse na ng mga sandaling iyon. May kuwarenta ‘y singko minuto pa siyang natitira para makapaghanda.

' But to climb up there seemed impossible. Nevertheless she presently hit upon a plan. The great clock was in the turret, as she knew, though the weights hung down into the gallery. Taking one of them off the rope, she tied herself on in its place, and when the clock was wound, up she went triumphantly into the turret. She looked out over the country the first thing, but seeing nothing she sat down to rest a little, and accidentally leant back against the wall which Curlicue, or rather Prince Peerless, had so hastily mended. Out fell the broken stone, and with it the golden key.

Wala ring kahit anong nakasabit sa pader maliban sa kulay moss green na bilog na wall clock. Nanlaki ang mata niya nang makita ang oras. "Seven twenty-two na?" Muli niyang iginala ang paningin Mayroon ding isang glass door sa loob na duda nito ay banyo. Kahilera ng pintuan ang isa pang lagusan na walang pintuan o kahit kurtina man, tingin niya ay iyon ang walk in closet.

Ang crystal chandelier sa kisame ay eleganteng nakasabit, parang frozen na patak ng ulan sa ere. Ang wall clock ay hugis itim na pusa na may berdeng mata at ang buntot nito ay tila sumasabay sa bawat tik ng oras. Sa ibaba nito, may maliit na mesa na may itim na metronome na may tainga ng pusa. Napansin iyon ni Vernon. Mahilig siya sa black cat motifs lalo na sa mga bagay na may kinalaman sa oras.

Ang lamig ng kwarto, pero mas malamig ‘yung pakiramdam ko. Hinawakan ko ‘yung pendant, mahigpit, halos masaktan ako. “Who did this to you, Cyn?” Tahimik. Pero may hangin na pumasok mula sa bukas na bintana — at parang may bumulong sa pagitan ng ulan: Find me. Tahimik ang buong mansion pag-uwi ko. Ang tanging tunog ay ‘yung ulan na sumasampal sa mga bintana at ‘yung mahinang tunog ng grandfather clock sa hallway.

Tahimik ang buong unit—walang ibang maririnig kundi ang mahina at paulit-ulit na tunog ng wall clock na parang sinasabayan ang bigat ng kanyang iniisip. Kahit napapalibutan siya ng modernong kasangkapan at mamahaling dekorasyon, tila hindi niya maramdaman ang aliwalas ng lugar. Sa halip, may bumabalot na hindi maipaliwanag na bigat sa kanyang dibdib.

Inabutan ko ito sa malawak na sala ng bahay kasama si Manang Sela na abala sa panonood ng TV. Agad kong sinulyapan ang isang maganda at antigong grandfather’s clock na nasa sulok ng malaking sala. Past six pa lang. Tamang-tama sa paghahanda ng hapunan. “Manang Sela, ako na ho ang maghahanda ng hapunan natin,” sabi ko sa kanya.

Isang marangyang pambungad mula sa isang lalaking kulang sa aruga. "Kahit na Casa Padrino luxury baroque wall clock ang orasan ko ay wala akong pakialam kung ma-late ako ngayon, Mirano," sagot ko habang dire-diretsong naglakad papalapit nang hindi man lang nagbabago ang aking rampa kahit medyo nanginginig ang kalooban ko.

SEVENTY TWO PASADO alas sais na nang lingunin niya ang wall clock na nakasabit sa dingding niya. Napalingon din siya sa labas ng kanyang bintana kung saan iniwan niya talaga iyong bukas ng mga oras na iyon. Naglalaban na ang dilim at liwanag ng mga oras na iyon at halos mas nananaig na ang kadiliman kaya malapit ng tuluyan na magdilim ang buong labas dahil gabi na.

“Basta, huwag mo lang kalilimutan na isarado ang pinto sa likod bago ka pumanhik sa silid mo. Dalhan mo na lang din ng pagkain sa kuwarto niya si Crandall. Hindi na ’yon bababa mamaya para kumain.” Ngumiti akong muli at tumango. “Mag-iingat po kayo,” sabi ko. “Siya sige at mauuna na kami.” “Bye, Portia.” “Bye, William.” Hindi na ako sumama sa kanila palabas ng main door. Sinundan ko na lang sila ng tingin at pagkatapos ay ini-lock ang pinto. When I glanced at the longcase clock near the piano, that's when I realized that it was almost seven in the evening. Roon lang din ako nakaramdam ng pagkalam ng sikmura ko.