The Ritual Book Novels & Stories

Isa siyang tao katulad ko! Nanlaki ang mata ko ng marahas na warakin ng lalaki ang damit niya dahilan para lumantad ang dibdib nito sakanya. Pilit na tinakpan iyon ng babae gamit ang kamay na nakatali pero pinigilan siya ng lalaki. Ang mga bampirang nakapalibot sakanila ay nanonood lamang. Fucky! Is this even a ritual? Anong gagawin niya sa babaeng iyon? Sa hindi maintindihang rason ay biglang nawala ang mga bampirang nakapaligid sakanila.

Hindi rin ito galing sa libro. Ngunit nabasa niya sa isang lugar na may termino para dito... "Siya ay... isang germaphobe?" Tanong niya. "Itama mo ang aking ginang." Wow, ang daming nakakagulat na bagay ang matututunan niya kay Raziel? Minsan lang siyang kontrabida sa ulo niya, tapos siya si Dillon na lihim na master ng Rogue Guild, isang lalaking walang karanasan sa mga babae, at ngayon, isa na siyang germaphobe na napopoot sa dumi?

Maliit ito, paikot ang pader at sa gitna ay may altar na yari sa obsidian. Sa gitna ng altar ay isang mangkok na pilak, may ukit ng mga simbolong kahulugan lang naming lima ang nakakaalam. Dito isinasagawa ang ritwal ng pagsasalin ng kapangyarihan sa bagong pinuno. Ganito rin ‘yung ginawa sa akin nung una. Hindi ko lang masyadong pinagtuunan ng pansin kasi wala pa ako sa ulirat noon. Saka, wala si mama na nagpasa ng trono sa akin, kaya ibang ritual ang nangyari. “Kneel,” utos ko kay Tito Eryx.

Huminga ng malalim si Gerald, saka niya dahan-dahang sinimulan ang pagbuklat ng mga pages, siniguro niya na maging gentle sa takot na ang maging alikabok ang thousand year old book na ito. Sa kanyang pagkadismaya, hindi niya maintindihan kung ano ang nakasulat dito! Base sa ilang mga bagay na naintindihan niya—batay sa mga sketch sa ilan sa mga pages— ang aklat ay nagdedetalye ng isang uri ng sacrificial ritual, hindi katulad ng nakita niya sa mapa ng dagat noon. Maingat—at medyo nasasabik—na dinadala ang libro sa matanda bago siya nagtanong sa matanda, "Kaya mo ba itong basahin, senior?"

Maya maya pa ay lumapit sa akin ang Head Priest, katabi naman niya ay isa pang lalaki na may hawak na makapal na libro, tila ba encyclopedia sa sobrang kapal ngunit kung pagmamasdan ang hitsura ay may mga simbolo mula roon ng Rallnedia. "Ma'am, is your Highness willing to take the Oath?" "I am willing." Magalang kong sagot. Binabalot ako ng kaba dahil alam kong nasa akin nakatingin ang mga mata ng halos karamihan sa function hall na ito.

tanong ni Sue. "Salamat na lang pero hindi na kailangan," saad nito sa kaniya. "Why? Bakit mo pagtitiisan ang poor book mo? Sobrang old na 'yon tapos peach brown pa kulay na lalong nagpa-old sa book. Wala kang taste, Hayacinth," mahabang saad niya. Napakadaldal niya. "Huwag mo ngang laitin ang librong 'yon. Mas brand new pa 'yon sa brand new! Ipukpok ko pa sa ulo mo 'yon kapag naibalik sa 'kin 'yon," saad nito.

maawtoridad na sigaw ni Gru sa mga kasama. “Maghanda ang lahat at simulan ang ritwal!” Nagmadali naman si Gaia sa pagputol ng tali ni Aurus. Kailangan nilang umalis sa loob ng pormasyon bago magsimula ang ritwal. Iyon ang tingin niyang mas makabubuti sa kanila. Ayon sa aklat, dapat isang babae at lalaki lang ang nasa loob ng bilog na pormasyon ngunit hindi sinabi roon ang mangyayari kapag dalawang pares ang naroon.

Mabilis na nag-unahan sa pagpatak ang kanyang mga luha, habang ang nanlalabo niyang mga mata ay nakatitig pa rin mga taong nagtaksil sa kanya. “Hmp…” isang impit na iyak ang nanulas sa kanyang bibig habang mahigpit na nakahawak sa kanyang dibdib. Hinampas niya ito ng ilang beses upang kahit papaano sana ay gumaan ang kanyang pakiramdam, ngunit wala pa ring nangyari. Nanginginig ang kamay na hinagilap ang kanyang bag. Mula roon ay inilabas niya ang kanyang rosaryo.

Napakagwapo niya. At ako... Inilayo ko ang aking tingin, bumalik sa pagtitig sa sahig. Ipinagpatuloy ng pari ang ritwal. May pagbabasa ng mga talata, pagkatapos ay may pag-awit ng papuri na inawit ng mga bisita. Nagsimula rin akong bumuka ng aking bibig, ngunit walang lumabas na boses. Masyadong tuyo ang aking lalamunan.

“Just tell me the ritual straight, Sheara, because I’m really scared right now and I can’t handle vague instructions or hidden meanings. I need to know exactly what we’re walking into.” She stood up too and stepped close until she was standing right in front of me. She didn’t hug me or pull me close like I half expected her to—she just held my face gently with both hands, her thumbs brushing over my cheeks as she looked right into my eyes. I felt a tear slide down my skin and realized only then that I was crying, though I didn’t remember feeling them fall. “The ritual itself is simple to explain, but it will hurt more than anything you’ve ever felt,” she said quietly.