The Answer Is In The Wind Novels & Stories

Hindi rin ako nakipagtalo at tinitigan ko ito pabalik. Umihip ang malamig na hangin, the orange color of the sunset, vibrated their skin like it's burning, blusing, and glowing. Walang nagbitaw ng titig. When my brown eyes met those dominant hazel green cores. I noticed how Darius clenched his jaw again and looked at me with too much intensity this time. Darius lenghty hair was ruffled when the wind blew wildly. Napapikit na lang ako dahil napakaperpekto ng mukhang kaharap niya ngayon.

Baka ihulog pa ako nito! Akam ko kasing nasa tabi kami ng spring, dahil sa tunog ng tubig na naririnig ko. Tahimik, kaya alam kong wala ng ibang tao dito kundi kami lang dalawa ni Elio. Patuloy lang kami sa paglalakad hanggang sa kumanta si Elio, at hindi ko mapigilang mapatawa nang kumanta siya ng "Just The Way You Are by Bruno Mars". Habang kumakanta siya ay unti-unting lumiliwanag ang paligid.

Walang emosyon ang mukha nito pero hinala niya ay kinakabahan lang ito. Ikinawit niya ang braso niya sa braso nito para masiguradong sumusunod ito sa lakad nila, nauuna naman ang Nanay nito habang si Jeffrey ay iniikot nito ang tingin sa paligid. The wind is blowing a little strong than usual. The sound of dry leaves rustling whenever the wind blows brings the feeling of warmth, peace, and soothing province life. The sound of the leaves of the two mango trees blows a little louder but to her, it felt like home. It's so therapeutic.

"Hindi naman pwedeng lagi kong kine-claim ang title na gorgeous, so I'm sharing it with you." Serene scoffed. "Hindi ko ineexpect na ganiyan kalakas 'yong hangin mo, akala ko zephyr means light wind, bakit opposite 'yong meron ka?" Tumawa si Zephyr at saka inakbayan si Serene. "I know that you found me handsome the first time you saw me."

Hindi ito matapang o ganap, ngunit sapat upang masilayan ang init at pangako sa isa’t isa. Biglang humina ang hangin, ang mga dahon sa paligid ay nag-iyak sa simoy. “Yanna, huwag kang matakot,” bulong niya, hawak ang aking mga kamay. Para bang sa bawat haplos niya, nawawala ang takot at nadarama ko ang init ng pagmamahal.

I can hear the whisper of the wind. The fake flowers in the vase above the glass table are dancing with the gentle of the breeze. Makulimlim ang kalangitan dahil natatakpan ng ulap ang liwanag ng araw, mukhang mayamaya ay bubuhos na ang ulan na sasabayan pa ng malakas na ihip ng hangin.

Baka sakaling may mas safe na lugar na pwede naming puntahan. "The wind is so refreshing. Isn't it?" Vani asks, open arms. His eyes are closed, smiling conspiratorially. Tiptoeing around the delicate sensibilities. The wind is eddied, swirled and ambient that lifts my hair into a dance. As I watch the strands at their confluence of tether and vortex, a sense of calmness comes.

naiiinis niyang sabi. "Dala ko nga Mam Windy nasa labas, isang sakong parcel kasi ang dala ko, ang bigat na sa motor ko kaya naiwan ko sa labas ng bakod mo, wait at kukunin ko," tumayo ito ay naglakad palabas ng munti niyang kahoy na bakod.

Hinayaan niyang yakapin siya ng hangin. “If I can only…” sabi nito. “What? Fall for me?” dugtong ni Inigo. Tiningnan niya si Nadja habang nakapikit ito na tila nangangarap at sinasamyo ang hangin na dumadampi sa kanyang katawan. “How can I fall for you?” “Just fall in love again and it will be forever.” Yumakap sa likuran si Inigo. “I’ll be the wind behind your wings to push you up. I can be you support. I am here to catch you.” bulong pa ni Inigo.

Bam! Isang malakas na tunog ang umalingawngaw sa buong paligid. Ang dalawang pressurized na wind blades ay nagbanggaan, at isang nakakasilaw na liwanag ang kuminam. Ang lahat ay biglang napapikit. Isang nakakatakot na alon ng enerhiya ang kumalat sa buong lugar mula sa lugar na kung saan ang dalawang blade. Bang bang bang!