Gone With The Wind Novels & Stories

Ngunit walang init iyon. "Same difference." Ramdam ni Astrid ang unti-unting paglamig ng paligid. Parang may paparating na bagyo. At hindi siya nagkamali. Dahil maya-maya ay bumukas ang pinto ng bahay. At lumabas si Ashton. "Mama?"

Mas pinili kong pumunta sa sulok upang mas tahimik na masasaksikhan ang takipsilim. Habang umaandar ang landing barge ay agresibong sumasabog sa hangin ang tsokolate kong buhok. I enjoyed the chilling breeze that kisses every part of my skin. Napapikit ako at hinayaang hagkan ng kahel na sinag ang aking pisngi. Those clouds over the horizons were calming. The fresh air I breaths was soothing far from the wild city I am currently living. Sa loob ng sampong minutong layag ay tanaw ko na ang Isla. Ang ibang pasahero ay nagsihanda na rin sa pagdaong.

The cold wind of the night seemed to whisper back to her, a premonition of the storm that was about to hit the Valderama family. Wendy Bolivar was no longer just a shadow from their damn past. She was the storm itself.

Chapter 3: Agreement I was in that position when I suddenly realized something. Am I really just going to accept this? Am I really going to stay as a ghost forever? No. Definitely NO! I need to do something. With all the strength left in me, I stood up. I walked in the direction where the girl had turned. I even ran. I’m sure she hasn’t gone far. After just one turn, a large building appeared before me. "GWYNETH UNIVERSITY"

Rain was more like her apprentice, or maybe her taga-tikim kung suwak na ba ang lasa o may kulang pa. Samantalang sina Wind, Jan at ang papa naman nila ay nasa labas at ini-aayos doon ang mesa at mga fireworks. Umingay lalo nang pumatak ang hating-gabi, Jan handed her a trumpet toy so they could make more noises to drive the bad luck away and even bad weather.

Gusto ko siyang sundan ngunit tila tadhana na ang pumigil sa akin. An island native, who happened to be stalking me all this time, popped up in front of me with a lot of my pictures with Nayeli. Pinagbantaan niya akong masisira ang career ko dahil sa mga litrato ngunit wala akong pakialam. Ang ikinababahala ko ay ang kapakanan ni Nayeli. So I did what he told me and gave him everything he wants. Bumagsak ang kompanya at matindi ang galit sa akin ni Papa. He sent me to my grandparents in the US. Sirang-sira na ang lahat sa akin ngunit ang nasa isip ko pa rin ay si Nayeli.

Napabuga ako ng hangin at mabilis na tumakbo at sinipa diretso sa mukha ang dambuhala. Isang malakas na kalabog ang nagpatigil ng suntukan sa paligid. Nanlaki ang kanilang mga mata sa gulat nang makitang humandusay si Bogart dahil sa sipa ko. Habang nanlilisik ang aking ma mata pagkatapos kong ilagay ang buo kong lakas doon. Matalim kong tiningnan ang mga kasamahan ni Bogart.

Pagtataka niya habang pinagmamasdan ako na magtakip ng bibig. "Naalala ko lang noon, nung mga bata pa tayo. Lagi kang pumupuslit ng mga bangkang kagaya nito at inaaya mo pa ako para panoorin ang migration ng mga butanding pero pagdating sa laot wala naman tayong naaabutan." Saad ko sabay hawi sa mga hibla ng buhok kong humaharang sa mukha ko dala ng malakas na hangin. "Tapos sa inis ko ay itutulak kita sa dagat!"

Nakita ko ang gulat sa mata ni Erxi at Wenwen. “Merong meteor shower that time? Bakit hindi namin alam?” tanong nilang dalawa. Nagkibit balikat ako. “Malay ko, dinala lang ako ni Geoffre sa di masyadong mailaw na parte ng beach at pinanood namin.” Nakita ko ang mga ngisi sa mukha nila. Wait… damn it! “Kaya pala nawala silang dalawa, nag-solo ang dalawa! Bwahaha!” Lakas ng tawa ni Erxi. Napailing na lang ako. Umupo sa magkabilang gilid ko sila Wenwen at Arise.

“You won’t like it when I hopped on your bike, Joaquin. So get the fuck off.” Naintindihan nito ang nais niyang ipakahulugan. Binilisan na nito ang takbo palayo. Tinatawagan niya ang Whatsapp nila Monique at Romano ngunit walang sumasagot sa dalawa. Hindi na niya alam kung saan siya pupunta ngayon. Sirang-sira na ang gabi niya. Nandidiri siya sa sarili niya. Gusto niyang sumuka. Nanghihilakbot siya sa palitan nila ng salita ni Joaquin. The Mr. Blue that she likes was thrown out of the window. Nagsisisi siya kung bakit niya sinagad ang pasensya nito. What’s worse, pinatulan din nito ang galit niya.