The Ant Bully Novels & Stories

Biglang ani nito sa tunog na nang- uuyam habang muling kinikilatis ang buong postura ko na puno ng pang- iinsulto. "Ma'am, ang bastos ng bunganga! Upakan ko na ba?" Gigil na bulong ni Anton sa aking tainga kaya itinaas ko lang ang isang kamay ko para pigilan ito dahil kaya ko naman. Alam kong kayang kaya ko ng tapatan ang angas nito! Sarkastikong napaangat ang isang sulok ng aking labi. Talagang palaban ang sinungaling na ito! Sabagay, ano nga ba ang aasahan ko sa masasama ang budhi na kagaya niya?

kung maari ayaw niyang lumaki ang ulo ang anak kaya ayaw na niya ito pakinggan dahil alam nilang pag kinampihan lalo lang lalala ang sitwasyon. "good.... Kaya Brenda .wag mong pairalin ang pagiging spoiled brat mo .Kung noon hinahayaan ka namin sa pinaggagawa mo dahil walang nagsusumbong ni Isa sa binully mo .Ngaun hindi na .dahil mukhang mas bully yung binully mo .Matapang siya .Karapatan ay paninindigan niya !" naalala na naman ni Antonia ang batang studyante nang kinausap niya .

At siyempre, isa na ako roon sa mga na-bully niya noon. “Naks, ikaw ang nang-friend zone? Talaga? Eh dati iyan ang hinahabol ng mga lalaki sa UST eh.” Napasimangot naman si Anton dahil sa pang-aasar ko sa kaniya. “Pumunta ako rito para magpatulong, Gab, hindi para asarin mo. Malalagot ako nito kapag hindi ko ito naayos bukas. Kung bakit ba naman kasi ganito ang ginawa niyang floor plan, tsk!”

Ang buong akala ko lang talaga ay mabilis na halik lang pero mali ako dahil mas naging mapusok na naman siya hanggang sa nagulat na lang kami ng bigla siyang atakihin ni Bully. “Ano ba ang problema mong aso ka? Bakit mo ba ako sinugod? Ako ang boss mo ha,” sabi niya kay Bully at tumawa naman ako. “Misis ko, lalapain na ako ng aso tumatawa ka pa,” sabi niya sa akin. “Diba ako ang master niyan at hindi naman ikaw,” natatawa na sabi ko. “Pero kami ang unang magkakilala,” sabi niya sa akin.

"Oh? Buhay pa ba yung kaibigan mong demonyo? Bakit pakalat-kalat ka pa rito sa labas?" Mabilis na tinakpan ni Anton ang bibig ni Ana at bumulong. "Hoy! Pwede bang hinaan mo iyang boses mo?! Tatay pa rin 'yan ng mga batang kasama mo! Gusto mo bang ma-trauma sila pag narinig nilang sinusumpa mo yung tatay nila?!" Malakas na hinampas ni Ana ang kamay ni Antok saka inirapan ito. "Huwag mo nga akong hawakan! Kadiri! Kung makapagsalita ka, akala mo close tayo ah!"

“Baka mamaya may bodyguard na biglang sumipa sa akin.” “Wala nga akong bodyguard ngayon eh,” napapailing na sagot ni Sol. Nagkatinginan ang kambal bago muling nagsalita si Bella. “Sa amin okay na… hindi na kami galit sa ’yo.” “Pero…” dagdag ni Anton habang ngumunguya ng tsokolate. “Yung kuya namin ang problema mo.” Napabuntong hininga si Sol. “Expected ko na ’yon.”

Lumayo ng bahagya sa kaniya si Anton at may dinukot ito sa bulsa. “Punasan mo nga ang sipon mo, ang tanda-tanda mo na uhugin ka pa rin!” Iniabot nito sa kaniya ang isang mamahaling panyo. Nguso siya bago tinanggap ang panyo nito at pinunasan ang kaniyang sipon. Mapang-asar rin pala ang kuya niya.

Mukhang na-bully na naman ito. “Oh, dumating na pala ang pinakaespesyal sa lahat. Hello, Hanna! Bakit hindi mo kasama ang asawa mo? Sabi ni Lyn, nakabingwit ka daw ng mayaman?” bati ni Cathy, ang leader ng bully group noong high school. “Hindi naman. Sakto lang. Ganoon talaga kapag walang inaapi o inaapakang tao. Dumadating ang swerte,” pasaring niya.

I was about to go down but I saw how She fight back, I chuckled and I just enjoyed watching a scene. "Ang baho ng buhok mo!" She shouted. I smirked, "That's my woman." This woman never fails to amaze me, She's great in studies and then now She's also great in fighting to the bullies? God! My woman... I walked and I stopped when I saw Carl, He's wearing his thick eyeglasses for his eyes. He intentionally punches my biceps, I looked at him and He acts as if I'm bullying him. What the fuck's wrong with him?

Maliit ang katawan, mahina ang itsura, at dapat sana'y madaling matakot sa mga taong mas malalaki at mas makapangyarihan sa kanya. Pero hindi ganoon si Joanne Mercader. Hindi niya kailanman makakalimutan ang mga mata nito. May nag-aalab na galit sa mga iyon. Isang uri ng matinding poot na hindi dapat taglayin ng isang bata na nasa ganong edad. Kahit noon, malinaw na malinaw kay Anton na may kakaiba sa bata. Sa halip na umiyak at magmakaawa, tahimik lamang itong nakatitig sa mga taong nakapaligid dito, para bang iniisa-isa nito sa isip ang bawat mukha na balang araw ay gusto nitong gantihan.