Romans & histoires So Be It In Tagalog

I made her cry over and over again. "hushhh baby stop crying please.,it hurts seeing you cry, i won't leave you again hmm? mahal kita baby mahal na mahal kita at masakit para sa akin na makita kang nasasaktan ng ganito ng dahil sa akin" nakikisabay narin ang mga luha ko. I could feel how my heart aches because of its abnormal beating. It was beating too fast and i'm having a hard time because of it.

Tss. Napangiti ako ng mapait sabay iling. "Bahala na nga mamaya sa party." Sambit ko nalang sa aking sarili. To be continued.. _________________

hindi maipaliwag ang ekspresyon ng taong to, at bigla biglang may malamig at nakakamatay na aura ang nakapaligid sakanya. Siguradong tapos na si Jate. Isang kotse na nagkakahalaga at hindi bababa sa ilang daang libong dolyar. "Bulag ka ba? Alam mo ba kung magkano ang halaga ng sasakyan na ito? Alam kong hinding hindi mo ito kayang bilhin kahit na paghirapan mo ito sa iyong buong buhay!" "Bastardo ka!" Nang makilala niya si Jate pala ito. "Oh, ikaw pala, ang tinaguriang live in sone in law!" Sabi ng binata na may madilim na ekspresyon.

tanong nito. Hindi ako makaimik. Walang lumalabas na boses sa aking bunganga na para bang may nakabara dito. Hindi ko alam kung hanggang saan pero sana hindi na magtagal dahil ang puso ko pagod na pagod ng masaktan.

Sabi niya sa akin. Hala siya, Halatang seryoso ang gagi. Tapos yung 'I love you' niya walang can. Tapos panis! I can revive you daw ack! HAHAHAHA. Kaya kitang buhayin sa tagalog HAHAHA. Pak na pak at may dating Yawa.

Should I tell it to my mama? *** "Eleastein dito na kami" sabi ni Jecho n siyang pumukaw sa akin. I smiled at them and nod my head. "Sige ingat!" "Ikaw rin! Goodbye!" Pinagmamasdan ko silang maglakad hanggang sa naisipan ko narin ang lumiko. Ayokong isipin ang nangyari ngayong araw kaya nag-isip ako ng ala-ala.

manghang tanong nito sa kanya. "Bisaya po?" takang tanong niya sa matanda. "Oo, bisaya ang salita sa inyo sa bohol diba?" takang tanong nito sa dalaga. "O_opo! Bisaya po, pero dito na po kasi ako ipinanganak sa maynila kaya tagalog po talaga ang langguage na ginagamit ko!" palusot pa niya. Tatango-tango naman si Belen na animo'y naniniwala naman sa dalaga. Nakahinga ng maluwag si Sofia ng hindi na muli pang nag-usisa ang matanda tungkol sa pinanggalingan niya.

Agad ko siyang nilingon na nasa backseat. "Yes, Zaria?" "What is apo?" "Apo is a grandchild in Tagalog." Kumunot ang noo niya sa akin. Alam ko may hindi na naman siya maintindihan sa mga sinabi ko. "What is Tagalog?" "Tagalog or Filipino is Mama's language." "Ah, okay."

Tumango naman ito bago uliy nagtanong, " How about your name? Can you tell me your name? " Ibinuka ko bibig ko para sana sumagot nang bigla akong matigilan, " bakit hija?" Tumingin ako dito kasabay nang mamumuo nang mga luha sa gilid ng aking mga mata, " H-hindi ko po a-alam... "

Muntik nang matabig ni Gabriel ang bote sa gano'ng tanong ng dalaga sa kanya, "Bawal!" "I'm just kidding. Hindi talaga ako umiinom. Kahit kailan di ba ako nakakatikim kahit beer man lang." Biglang bawi ng dalaga sa kanya. "Mabuti naman kung gano'n. Hindi bagay sa'yo!" muling tinawanan ng dalaga ang binata.