Novel & Cerita Granddaughters Quotes

Napangiti naman ang aking asawa dahil hindi siya in-snab ng matanda. Sabihin mang ayaw ni Dad ay napansin ko rin ang pagkagiliw niya sa kambal. Panay pa ang tingin niya sa akin at sa dalawa dahil nga magkakamukha kami. Malapit ng matapos ang oras ng dalaw at doon lang ako hinarap ni Dad. “Thank you, for letting me meet my granddaughters.” “Hindi ko naman pwedeng ipagkait sila sayo, at higit sa lahat, gusto ko na maging malapit din sila sa iyo.”

narinig kong komento ni Jacob, natatawa. Nilingon ko siya. Ang isa sa nagpakilalang direktor ang kausap niya ngayon. Nang bumaling siya sa akin, lumawak ang ngiti sa kanyang labi. “She’s the granddaughter of the great Helena, so no doubt.” "Indeed." Pagsang-ayon pa ng ibang nakarinig sa sinabi ni Jacob kaya hindi ko naiwasang pamulahan ng pisngi, feeling flattered by their compliment. I smiled shyly.

Nagsunod sunod ang pagtulo ng luha ko habang nakatingin sa kanila. "Please, aalagaan ka ng Grandpa at Grandma mo kaya magpakabait ka ha." Napatingin naman ako kina Grandpa at Grandma sa likod ko. Hindi ko maintindihan ang mga sinasabi nila pero kagaya ng dapat ginagawa ng mga bata ay dapat sumusunod ako sa utos ng magulang ko. "O-Okay po... Last question po. Kaya po ba ninyo ako iiwan dahil pangit po ako?"

"Eh ano naman? Kung anong gustong isulat ng media, wala na tayong magagawa. At saka, wala namang mali sa sinasabi nila. Ang mana ni Grandpa ay para sa lahat. Bakit gusto mong kunin lahat? Kung buhay pa si Grandpa, tatawagin ka niyang walang-utang-na-loob." Saglit na natawa si Lizzy, pero puno ng sarkasmo ang kanyang sagot. "Kung buhay pa si Grandpa, hindi niya ako sisigawan ng ganyan. Mas magagalit pa siya sa mga ginawa niyo kaysa sa galit ko ngayon."

Naupo ako sa bakanteng spot sa tabi ni Grandma. “Iha I'd like you to meet Jaquelyn Briones and her granddaughter Micaela” Pagtukoy niya sa maglolang nasa kanan namin. Gosh hindi ko mawari pero parang sa tingin pa lamang niya sa akin parang may galit o inggit rather sa siya sa akin. Eh wala naman akong ginagawa sa kanya, kaya ngumiti na lang ako the kind of smile na nagsasabing ‘stay from me b*tch or you won't like me the best’

Agad na umasim amg mukha ni Drake sa narinig. "Grandma, hindi natin lubos na kilala ang babaeng sinasabi mo. Baka mamaya may hindi magandang background ang pamilya niya. You can't just tell me to make her a new member of our family that easy just because she saved your life."

“Kung ganoon, bakit hindi niya ako kupkupin bilang god-grandaughter niyo?” Natigilan si Madam Nera. Agad niyang binaba ang teacup niya at masayang nagtanong, “Oh talaga? Pero gusto mo ba yun?” “Oo naman.” Hinawakan ni Maisie ang braso niya. “Kaunti na lang ang kamag-anak ko sa mundong ito, at saka sa sobrang laki ng naitulong niyo sa career ko, hindi ko alam kung paano ko susuklian ang kabutihan niyo. Kaya naman, magiging god-granddaughter niyo na lang ako at aalagaan kayo nang mabuti balang-araw para mapasalamatan ko kayo.”

Tahimik na napasandal ang matanda sa upuan bago marahang tumango. “Alright.” Muling ngumiti si Beatrice at hinawakan ang kamay nito. “Grandpa is the best.” Napakagaling niyang magsinungaling. Dahil sa mismong sandaling lumabas siya ng lumang mansyon ay tuluyang naglaho ang ngiti sa kaniyang mukha. Malamig ang hangin sa labas. Ngunit mas malamig ang tingin niya. “Grandpa…” mahina niyang bulong habang nakatingin sa madilim na langit. “One day, you’ll regret choosing sons over daughters.”

Ang angas pero kinakabahan na pala. " I'm not scared" sambit nito habang natatawa. " Okay" wika naman ni Gray kinuha niya naman Ang cellphone niya at inistart ang count down. " You have 4 minutes left, pag ito natapos any last word to your dear Grand daughter?" Nakangiti nitong sambit Kay Brenda. " Do you think natatakot sayo! HAHAHA my Grand daughter will hate you once na malalaman niyang pinatay mo ako !" Sambit nito

“Happy Birthday, Ah Ma. Thank you so much for having us.” “Oh, I remember Khair has been talking about you. His talented granddaughter.” Uminit ang sulok ng kanyang mga mata. “He said I was a wonder to him,” sabi niya naman. “You are. He often bragged.” Kapagkuwan, ay napailing ito. “I told him we should walk to our grave together, yet that old man went first. “Ah Ma, please don’t say that,” wika ng malalim na boses.