Grandparents Quotes Novels & Stories

Maliban doon, maraming iba pang bagay. Ang alam ko lang ay na si Grandpa ay inispoil si Grandma ng sobra na mailalarawan na ito bilang “kabaliwan”. Pakiramdam ko laging masama si Grandma. Si Grandpa ay mabait sa kanya, ngunit siya ay hindi kailanman sumang ayon sa pagpapakasal sa kanya muli. Hindi ako kailanman pinagalitan ni Grandpa, ngunit ng sabihin ko ito sa kanya, isang beses, pinagalitan niya ako ng matindi. Sabi ni Grandpa, “Bata ka, kung pagiisipan mo ng ganyan ang iyong lola ulit, papatayin kita.”

Umiyak na ako dahil punong Puno na talaga ako sa mga walang kwentang sinasabi nila sakin. Bigla namang dumating si Grandma at nakatingin ito sakin na nakakunot ang noo. " All those years na nag hihirap ako sa pagkamatay ni Grandpa Wala kayo!!, wag niyong sabihin sakin na mag move on dahil matagal ng nangyari Yun, f*ck that opinion!! Hindi niyo alam Ang sakit na nararamdaman ko buong buhay ko si Grandpa lang andiyan lagi sakin because you never treat me as your family Dad! Dahil ba anak mo ako sa labas? Dahil ba iba Ang mommy ko? tapos Ngayon sisisihin niyo ako na ganito ako!!" Sigaw ko habang umiiyak.

Or one-sided love lang ito kung tawagin nila sa henerasyon na ito? O baka naman nagtataguan lang sila ng nararamdaman sa isa’t-isa? Earlier, I remembered what my grandson said to me, ‘please take care of her grandma. She’s someone so dear to me. I cannot lose her.’ Hindi ko alam anong ibig niyang sabihin sa someone I cannot lose. Was he talking about business? Or about personal? “Vida, matanong muna kita… May namamagitan ba sa inyo ng apo ko?” diretsang tanong ko.

Sinong mag-aakala na may isang lolo na nagtanong sa kaniyang apo ng ganoong klaseng tanong? Huminga siya nang malalim ulit at sinabi rito, "Grandpa, pwede mo ba akong tulungan?" Agad na sumagot ito, "Oo naman apo, kailan ba kita pinabayaan? Sabihin mo lang." "Gusto ko lang po na ilihim mo lahat ng sasabihin ko sayo at iwasan mong magtiwala sa mga taong malapit sa mga taong sumira ng pamilya namin noon," aniya.

Hindi ito nagsalita kaya nagpatuloy ako. “Tell your papa and grandma what they forgot. They are busy, too. You papa is busy making money for you.” Heck, busy kakaurat sa ‘kin. “And your grandma is old. Alam mo naman sigurong makakalimutin na talaga kapag matanda na.” “You’re pretty,” aniya sa halip na pagtuonan ng pansin ang aking sinabi. “I want to be pretty like you.” That made me smile. “Aw, thank you.”

tanong ni lolo sa akin. "Marami pero hindi nahawa nag-ligtas pa kami ng mga taong nahawa o iniligtas namin ang mga taong katulad nyo, lolo na muntik nang mahawa," amin ko sa grandparents ko at nakita kong lumuha sila. "Miss na miss ka namin, apo sana makabalik ka na dito." sabi ng grandparents ko at sinabi ko rin sa kanila na namiss ko rin sila nang sobra.

Nagsunod sunod ang pagtulo ng luha ko habang nakatingin sa kanila. "Please, aalagaan ka ng Grandpa at Grandma mo kaya magpakabait ka ha." Napatingin naman ako kina Grandpa at Grandma sa likod ko. Hindi ko maintindihan ang mga sinasabi nila pero kagaya ng dapat ginagawa ng mga bata ay dapat sumusunod ako sa utos ng magulang ko. "O-Okay po... Last question po. Kaya po ba ninyo ako iiwan dahil pangit po ako?"

“Maraming salamat, anak. Ang regalong ito… ay may higit na halaga kaysa sa inaakala ng marami.” Maya-maya’y isa-isang lumapit ang mga apo sa tuhod, bumati at nagmano. “God bless you, my great-grandchildren,” wika ni Great Grandmother Roxane. “Tandaan ninyo, hindi sapat ang maging mayaman. Dapat kayong maging marangal.” Sa gitna ng bulwagan, muling nagsalita ang Emcee.

"So, rest and don't be stressed at him." "I am okay. You don't have to worry about me, but I will be better if the two of you give me great grandchildren. I want to see kids again roaming inside the house," he said without hesitation. This is one of the problems for old people, they are always asking their children to have kids, like it was an easy thing.

"Grandpa, salamat sa pagtitiwala at pagsuporta sa akin sa lahat ng taong iyon. Ikaw ang natatanging taong mabait sa akin sa pamilyang ito. Tatandaan ko ito habang buhay." Naglakad si Old Master Whitman sa harap ni Madeline nang mabagal nang may suporta ng kanyang tungkod. Ang kanyang matanda at malabong mata ay tumingin sa kanya nang maalaga at mapang-unawa. "Anak, inamin mo na sa wakas. Ang saya ko." Nang tignan ang mapagmahal na titig ng old master, biglang nakonsensya si Madeline. "Patawad Grandpa. Ikinalulungkot ko na madidismaya ka sa akin."