Grandmothers Quotes Novels & Stories

Bahagya niyang itinaas ang ulo, at kahit nanginginig ang boses, pinilit niyang gawing mahinahon ang tono. “Uncle Grandpa Auntie hindi ko na po hihingin ang mga bagay na alam kong hindi na mababawi. Pero may isa po akong pakiusap. Sana kahit isang beses lang huwag na sanang madamay ang Mama ko sa lahat ng gulong ito. Ayokong masaktan siya, ayokong maramdaman niyang nahulog sa kawalan ang lahat ng sakripisyo niya.”

"Mom, anong sinasabi mo? Paano ako…” "Manahimik ka nga!" saway ng old lady , “Sa loob ng maraming taon, nakatira ka sa ibang bansa ng maayos, at kahit kailan hindi mo man lang ako inalagaan. Kung hindi dahil kay Felicia at Adrian, natatakot ako na mamatay ako sa gutom sa kalsada noong una.

Pero kung hindi iyon ang dahilan, bakit ganoon na lang ang reaksyon ni Julian? "Sierra?" Natauhan si Sierra sa malalim na pag-iisip at hinarap si Senyora. "Grandma, may sinabi po ba kayo?" "Sabi ko, magsikap kayo para mabuntis ka agad." Napakurap-kurap si Sierra sa gulat. Ilang segundo ang nakaraan bago siya makabawi at ngumiti sa matanda. "Gagawin ko po lahat ng aking makakaya, grandma..."

Protesta ni Jascha na ihinagis ng malakas ang hawak nyang kutsara at tinidor. Hinawakan ko ang kamay ni Jascha. Tiningnan ko si Granny ng diretso at ngumiti akong muli. "Alam ko pong hindi magandang manggamit ng ibang tao. Naturuan naman kami ng magandang asal bago namayapa ang mga magulang namin."

Ako naman, nagpipigil lang na hindi sumugod dahil habang nakikita ko silang nakangiti, hinding-hindi akong titigil sa pagha-hunting sa kanila. "I was so glad that my grandfather taught me so many things about life.. not just about business. I am happy that my grandfather was one of the teachers I will forever respect because of the words that shaped me. The way he disciplines my parents and us, his grandchildren, we learned a lot. And thanks to him for taking care of us," Mara spoke on the mic, smiling brightly in front of the cameras from the media. Pretending that he was the innocent and sweetest girl in this place. Fuck her.

Sabat naman ni ashley pinakita pa ang cellphone nito. "Ashton baka may alam kang ganun saging kasi kaya'y may nag ma-marcotte ng ganun klasing saging, alangan naman hayaan natin umiiyak itong apo natin dahil hindi nakukuha ang hiling. Baka maka-sama pa yan sa kalusogan niya lalo na sa sa apo natin sa tuhod nasa sinakupunan niya" Sabi naman ni grandma kay grandpa na napakamot pa sa ulo tila pati it nag iisip kung may ganun bang saging dito sa mundo.

Naramdaman niyang kumikirot ang luha sa sulok ng kanyang mata. "Grandpa, salamat sa pagtitiwala at pagsuporta sa akin sa lahat ng taong iyon. Ikaw ang natatanging taong mabait sa akin sa pamilyang ito. Tatandaan ko ito habang buhay."

Kaya kahit paano maari namin siyang iwan. “Sumobra ka sa dalawampung minuto na paalam mo sa akin.” Napangiti na lamang ako sa kanya. Kinuha ko ang kamay nito at napamano. Parang hindi ko siya kasama kanina. “Natagalan lang Grandma, kasi kailangan ko ng inspirasyon para magsulat ngayon.” “Tss. Wala paring tatalo sa mga kwento ko.” Yabang ni Grandma sa akin. Marami nga siyang kwento at may kwento siyang palaging gusto ko marinig. Yung tungkol sa mga dragon at lobo. Sayang lang at di na niya maaring isulat.

Sa isang umaga ng taglamig kung saan ang araw ay sumisikat ng maliwanag, ang mga bagay ay nakapipinsala dito. “Hindi iyon ang ibig kong sabihin. Malinaw ako sa iyong mga kakayahan. Iniisip ko lang na maaari tayong gumawa ng ilang mga shortcut kung minsan. Sa tulong ng ating mga magulang, maiiwasan natin ang maraming liku-liko sa buhay.” Nagkibit balikat si Freya sa sarili. “Siguro I should just mind my own business, but Godmother told me to persuade you. Kalimutan mo na. Hindi na ako makikialam sa mga usapin mo."

Punong-puno ng pag-aalala ang mga mata ng matanda habang nagpapatuloy ito. “Kapag nakahanap ka na ng lugar kung saan mo gustong manirahan, bumili ka ng mas malaking apartment. Huwag kang magtipid sa sarili mo.” Bahagya itong ngumiti. “At mag-hire ka ng nanny para may tumulong sa’yo kapag lumaki na ang tiyan mo.” Nangilid muli ang luha sa mga mata ni Solene. “Dadadalawin kayo ni Grandma paminsan-minsan,” malambing na dugtong nito.