Grandsons Quotes 소설 & 이야기

kinuha niya ang tasa ng kape saka sumimsim roon, kahit papaano ay nakaramdam siya ng ginhawa. “Baka mas matagalan pa raw po siya sa US kaya kayo na raw bahala magpaliwanag sa mga anak niya na nagbakasyon siya. H’wag na raw siya hanapin at i-contact,” tumango-tango pa ito. “Ay! May pa PS rin si Sir Angkong.” “Ano pang sinabi niya?” Tumikhim si Lali, nakatakip ang kamao nito sa bibig nito. “P.S. to my grandson, make sure that I’ll have my great-grandson.”

bulong ni Mama at pinunasan ni Mama ang tumulong luha sa pisngi ko. "Paano, Ma ang plano natin naging drawing na..." sabi ko sa Mama ko ng lumayo na ako nang bahagya. "No one will give up on us, son, we will help and don't be discouraged, you have a unborn child that you want to see alive." sabi ni daddy umiyak na lang ako at muling yumakap sa Mama ko. "My grandson...he is going through a lot at his age." narinig naming sabi ng lolo ko at lumayo na ako nang tuluyan sa Mama ko.

Tumango siya at pilit na ngumiti. “As I was saying… Ayaw kong i-pressure kayong dalawa, pero hindi ba at mas magandang makabuo kayo kaagad para makarami? I am already seventy-five, Cayson, I wanna see my great-grandkids.” “Don’t worry, Gran. Rome and I will definitely give you a great-grandchild as soon as we can,” Cayson said wryly, before gazing at her. “Right, babe?”

"At ikaw, balita ko may anak ka ng lalaki?" "Mayroon ka ng dalawang great-grandson at isang great-granddaughter," sagot ni Mr. Goldmann Sr. Matagal na nasa ibang bansa si Titus kaya naman masyado itong kaswal makipag-usap. "Oh, mabuti. Tingnan mo itong anak mo. Mukhang mas naka-jackpot siya kumpara sa iyo noong bata ka pa!" Ngumiti lang si Mr. Goldmann Sr.

Kahit ang mga ninuno niya sa ama ay ganoon din. *** "My heir, my great grandson. Thank you for surviving despite all those years that you were separated to us. You are really a great survivor." Naalala niya tuloy ang mga salitang binitawan ng Great Grandpa Terrence niya noong unang pagkakataon niya itong nakita. *** "W-why? You don't like the food that I prepared? Shall I make another for you?" dinig niyang tanong ng babaeng wala na yatang ginawa kundi ang pagsilbihan siya.

Uh oh, I have a really bad feeling about this. "A gang, huh?" Usal ni dad. Napalunok ako ng laway ng wala sa oras. "HAHAHAHAHA! My granddaughter is part of a gang! I'm so proud!!" Gulat na gulat ako sa naging reaksyon ni grandpa. Gayun din sina mom, dad, and my brothers. "Uh... Hehe.. he.." Pilit na tawa ko. "Since when, Yenyen?" Nakangiting tanong ni Grandpa sa akin.

Pagdating ko nakaupo ito sa hood ng kotse niya at uminom ng beer. "Andra!" agad niya akong sinalubong at hinalikan sa labi. "Hi." nakangiting bati ko rito. "God! Baby, nag-aalala ako ng ilang araw sa iyo. I'm sorry, what happened to your Grandparents." malungkot na saad ni Quatro sa akin. Pilit akong ngumiti rito. "Hindi ka naniniwala na ako ang pumatay sa kanila?"

nakangiting wika ni Grandpa sa amin. "Pasensya na po kayo sa mga nangyari Grandpa, Grandma. Promise po, kung ano man ang mga pagkakamali na nagawa ko, hindi na po mauulit iyun." nagpapakumbabang sagot ni Peanut. "Aasahan namin iyan Iho. Hindi talaga kami pumapayag na may manakit sa aming mga apo pero kung ito naman ang way para mas matuto pa sila sa buhay, wala kaming choice kundi intindihin na lang ang lahat. Pero sana, iwasan mo ng paiyakin ang apo namin. Mahal namin iyan at hindi kami papayag na aapakan siya ng kung sinu-sino lang." mahabang wika ni Grandpapa.

“I won’t stop supporting and loving you. You’re worth it on me. I’m always there for you… For me, you’re the best son I ever had. May they can say your useless and unimportant but they can’t prove it. Trust me, Apo. Sa mata man ng tunay mong ama wala kang kwenta… Sa magiging mga anak mo magiging mabuti kang Ama.” Na alala ko ang palagi niyang sinasabi sa akin. Bagay na tumatak sa puso at isipan ko. Hangang ngayon hindi pa rin ako makapaniwala na wala na siya at sa mismong araw na ito ang isang taon na siyang nagpapahingga. “You’re the best grandpa I ever had. For me, you’re the real definition of father…” Hinaplos ko ang lapida.

Grabe magpakain si Easton, siguro kung aaraw-arawin niya ‘yon, tataba talaga ako. “Mabuti naman kung gano’n. Oh siya, ikaw ba’y mamamasyal sa dalampasigan?” Tanong ulit ni Grandpa. Ngumiti naman ako sa kaniya at tumango. “Opo, dyan lang po ako sa malapit.”