Disobedient Novels & Stories

Hinahaplos at dinadama ang malambot na pagkababae ng dalaga. “Fvck, Joaquin!” malutong na mura ng binata saka pinababa pa ang h***k. Bago pa man niya matumbok ang nais patunguhan ng mga labi ng binata ay agad na siyang pinigilan ng dalaga. Namumula ito.

Kailangan kong magpakatatag para sa iniwang obligasyon ni lolo sa akin ang kumpanya ng mga sebastian. Hanggang sa nakauwi na kaming lahat. Wala parin ni isa sa amin ang magsasalita. Walang iisang salita ang lumalabas sa bibig namin. Dahil lahat kami nabaguhan, nasaktan nag-aalala. Masakit tanggapin dahil nasanay na kaming lahat na kasama namin si lolo. Pero kailangan naming mag mo-move forward kahit wala na si bolo sa buhay namin. OTHER PERSON POV.

Muntik na akong matawa pero kailangan kong e maintain ang poker face ko. Hinawakan ko sa braso si Blake. Akala ko tapos na siya sa sasabihin niya pero may kasunod pa pala. "If you don't want to get fired, shut your filthy mouth..." Napasinghap ang mga empleyado at nag bulong bulongan pa. "Walang respetong bata." "Wala rin sigurong respeto ang ama kaya ayan nag mana."

Even if the last sentence was already a basic rule, palagi pa rin itong sinasabi ni Oliver sa kanya sa bawat misyong napupunta sa kanya. NEVER TRUST ANYONE BUT YOUR SELF. It's one of the basic foundation an agent must know before executing a mission. Agents like Asteria always moves alone. A handler which is higher in rank than them is the only one that knows their face and true name. Asteria is the agent and her handler is Oliver—the only one closest to her but she shouldn't completely trust, sabi ng hindi nakasulat na kasunduan sa kontratang pinirmahan niya bago maging parte ng kanilang samahan.

Paalala ni Kaiden sa kanya't matalim pa siya nitong tinitigan. "Kay bebe Heb okay lang daw e basta konti lang." "Tsk!" Napatayo si Kaiden sa pagkakaupo't padabog na tinapik 'yong mesa dahilan para magdulot iyon ng ingay at magulat ang lahat sa kanya. "I'm so done with this. Fuck! Puro ka nalang Oheb. Wala ka ng ibang bukambibig kundi Oheb. Kahit nasa bahay, Oheb pa rin. Tangina, bakit sa lahat ng kaibigan ko 'yan pa napili mong paglihian. Nandyan naman si Edward o 'di kaya si Marco, mas matalino pa. Tangina, kay Oheb mo pa napiling maglihi e 'di nga nyan alam pinagkaiba ng 'your' sa 'you're na word e."

Pero napapansin niya na parang wala naman siyang natututunan dahil sa paulit-ulit niyang ginagawa. Madalas kasing si Myla ang nakakasama niya magduty, kung saan sabay lang naman silang nagtraining dalawa nuon. Pero kahit kailan ay hindi siya tinuturuan nito sa paggawa ng pizza o kung papaano ba maghulma ng tamang pizza dough. Palagi lang siyang pinaghihiwa nito ng mga gulay o mga ingredients na gagamitin nila sa pizza. Kaya kahit gustong-gusto niyang magpaturo sa kaniya ay parang siya pa ang mahihiya sa kaniya, gayong may pagka-bossy ito sa team nila at umaastang lider sa istasyon nila. Kaya madalas ay hindi na lang siya umiimik, lalo na kapag nakakasama niya ito at nakakatrabaho.

Nakamove-on na kaya ito? Sa huli ay nakapagdesisyon si Micah na pumunta sa disco. Hindi siya iinom ng alak para hindi siya malasing. Siguro na man hindi na siya madidisgrasya. Pero hindi pa rin nawawala ang panghihinayang niya sa nangyari sa kanya no'ng nagdaang gabi. Nanghinayang siya dahil nawala ang kaniyang pinaka-iingatang dangal. Biglang bumangon ang galit at pagkamuhi ni Micah sa lalaking iyon. Paano nito nagawang pagsamantalahan ang kaniyang kahinaan? Pero, kasalan din niya kung bakit iyon nangyari, hindi siya naging maingat sa sarili, matagal na siyang pinaalalahanan ng Ate Levi niya na hindi maganda sa isang babae ang maglagi sa isang bar at uminom ng maraming alak.

Chloe and Dan watched him, their breath held tight, their eyes wide with fear and anticipation. Finally, a deep, raspy voice answered. It wasn't loud, but it carried a weight that could silence a room. It was the voice of a man who was used to being obeyed without question. "Aiden," the voice said, the single word a chilling mix of amusement and disappointment. "Hindi ko inaasahan na tatawag ka sa akin. Not so soon, anyway. So, tell me, is your life in your own hands yet, or are you just a pawn in your mother's foolish game?"

basa nito sa comment na may expression pa. “Typical scarlet behavior!” singit na rin ni Vilmie. “No wonder Emerson chose Hadley over her. She’s a total bitch!” basa pa ni Frenly L. “They should replace her as the muse!” dagdag ni Vilmie. “Finally, may kasama na ako na i-hate siya! I’ve hated her for a long time, she’s such a nepo baby!” Frenly L. “She is a—” “Wait,” putol niya sa sasabihin sana ni Vilmie. Tumingin siya kay Frenly L. “Did she or he just say that I am a nepo baby?!”

The room grew quiet, expectant, as all eyes fixed on the screen. The moment the video started playing, complete silence fell over the entire room. It was a recorded conversation, clearly captured without their knowledge. The Windhams were discussing plans that made my stomach turn. Planning cruel, calculated moves rooted in greed and manipulation. The recordings revealed discussions about abuse, about exerting control through threats and violence, about using money and power to silence those who dared oppose them.