Guarded の小説・ストーリー

“Tawagan mo ‘yung agency kung legit.” “Copy, ma’am,” sagot ng guard sa loob. Pero bago pa umusad ang verification, may sumingit na boses sa labas, yung isang guard sa gate. “Ma’am,” sabi ng temp guard sa intercom, “mukhang urgent po. Sabi nila may sparks daw sa kabilang poste. Baka magka-fire hazard. Need po ninyong lumabas sandali para ma-check nila ang breaker box. Need pong pumirma ng consent.”

Kasabay noon ang pagkakaroon ng electric barrier sa boundary ng templo. "THE GAME IS OVER, SORRY YOU LOSE."

Ang mahalaga lang ay sa katapusan ng buwan, matatanggap niya ang kanyang suweldo. Malapad na ngiti ang bati ni Darius sa security guard na nakapwesto sa entrance ng building. Ang security guard ay tumango bilang tugon sa kanyang pagbati, at pagkatapos ay ini-scan si Darius upang matiyak na wala siyang dalang anumang mapanganib na mga bagay sa kanyang katauhan bago siya pinapasok sa mall. Ngumiti ulit si Darius sa security guard bago pumasok sa shopping mall.

Overkill. Pero wala siyang sinabing kahit ano. Dahan-dahan niyang tinaas ang baril niya at tinutok sa mga locks. "Stand back," utos niya, malamig ang boses. "Ay put—teka, bro, sigurado ka ba?" tanong ni Tetsu, napaatras agad. "Yeah," sagot ni Yeraz, tumitig lang sa pinto. "Most security locks are built to disable individually. But if you destroy the entire panel in the right sequence, the failsafe triggers a shutdown. It's risky—but faster than a full hack."

Patingkayad ang mga paa sa bawat hakbang upang hindi makalikha ng ingay. "Pare, kuha ka muna ng maiinum na pampawala ng antok." Utos ng isang guard sa kasama. Tanging silang dalawa lang ang gising tuwing gabi bilang bantay. Hinintay ni James na makaalis ang isa bago maingat na lumapit sa lalaking naiwan. Nakasuot siya ng kulay itim na damit at tanging mata lang ang nakikita kaya hindi siya makilala kahit makita pa siya sa surveillance camera. Alam niyang dalawa ang security camera sa labas ng bahay at hagip niyon ang gate.

Biglang, lahat ng digital screens sa loob ng Cathedral ay nagpakita ng isang pattern. ​"System Override: Alpha-7-Valderrama," bigkas ni Adrian. ​Sa isang saglit, ang lahat ng security systems ng mga Black Guards—ang kanilang mga HUDs, ang kanilang mga digital triggers—ay biglang namatay. Tanging ang mga baril ng mga Titans ang nanatiling aktibo. Ang bawat digital lock sa loob ng Cathedral ay bumukas, at ang mga ilaw ay naging pula.

Pero ang pinaka-kapansin-pansin? Ang security. May dalawang guard towers. CCTV sa bawat sulok. Mga taong naka-black tactical uniforms na parang hindi nababahala sa init ng araw. Ang front gate ay parang pang-military compound—double layered steel. "Welcome back, Sir Theo," sabi ng isa sa guards, agad na bumukas ang gate. Napatingin ako kay Theo. "Gaano katagal mong tinago ang lugar na 'to?"

Maingat akong naglakad palapit sa abot-kamay na mga CCTV camera at tinakpan ng masking tape ang mga ito para wala nang ma-record pa kundi puro kadiliman na lamang. Abot-kamay ko lamang ang ibang cctv na madadaanan ko kaya madaling ko itong natakpan ng dala kong masking tape. Pagkatapos ay naglakad ako palapit sa walang kamalay-malay na guwardiya. Palingon-lingon ako sa paligid habang dahan-dahang lumalapit sa nakaupong guwardiya na tila malalim ang tulog. Napailing ako habang nakatingin sa guwardiyang tumutulo pa ang laway sa pagtulog. Siguradong bukas ay matatanggal ito sa trabaho dahil hindi niya ginawa ang trabaho nitong magbantay sa paligid. 'Ayan tuloy, nakapasok ako sa loob ng bahay ng

The secure line is open, para makasunod sa bawat updates at utos ko. “Sir, perimeter is active. Four guards on the east side, three on the west, two lookouts on the rooftop. Estimated ten to twelve men inside,” one voice reports. Bigla akong napakuyom, this is serious.. I close my eyes for a second and the sound of Mariz’s laugh flashes through my head, the way she teases me, the softness she shows when I’m tired from work. Now that softness could be wrapped in fear somewhere in the dark. I grit my teeth, swallowing the surge of rage. “Maintain position. Don’t engage until I arrive. Clear?” utos ko. “Yes, sir. Copy.” sagot naman nito.

Almost without a voice, I said when suddenly one of the opponents took the lead, he was centered in the back and front. Theo's comrades Zero were in the middle of one of the opponents, they separated the target. But what I thought was a good fight changed, when suddenly one of the opponents broke. It intentionally collided with Jason's car. "Motherfucker!" Chia moaned as she stood, as did our colleagues when the others suddenly stopped functioning because it collided.