Harry Potter Scar Mga Nobela at Kwento

Akala ko, okay na ako, at walang epekto sa akin ang presensya ng lalaking ito ngunit muling nanariwa ang sakit na minsan ko ng inilibing sa limot. Mabilis na sumugod sa akin si Scarlett at pilit na inaabot ng mga kamay nito ang mahaba kong buhok. Kaagad naman siyang inawat ni Hanz ngunit ang magaling na babae ay nagsimula ng mag-hysterical. Tila wala ng pakialam si Scarlett kahit pa masira ang kanyang imahe sa harap ng maraming tao.

At ang isa sa mga tauhan niya ikinuha siya ng isang silya at ibinigay sa kanya at inilagay niya naman pabaliktad sa harapan ko at ang sandalan ang iniharap niya sa akin. Saka siya naupo roon at ginawang pahingahan ng braso niya ang sandalan ng silya saka niya ako hinarap na may ngising aso sa mukha. Kaya ngayon, malinaw na malinaw na sa akin kung anong itsura nito... there's a scar of a wound from a knife near his eye of his eyebrow almost and almost reaches his eyelid. He's good looking too, but kinda dirty look and I noticed that there's no trace of goodness in him, it's just a dark presence and his eyes are like an eye of a d*ad fish.

sigaw ng batang lalaki, doon niya lang napansin ang hawak nitong maliit na magnifying glass na nakatutok sa mga mata niya. Naduling pa siya kaya't muli siyang pumikit. How come there are children at Scarlet's house? Sa pagkakaaalala niya ay tama naman ang sinundan niya. Nahirapan pa siyang makawala sa mga tauhan ni Ashley—nah, it's Marina. "And he has a big scar! But he's still handsome. Mommy has a good taste," papuri pa ng batang babae na tinapik-tapik ang panga niya.

Sambit ko kay Harry ngunit sunod-sunod lamang akong napalunok ng laway nang makita ang pagdilim ng mukha nito na para bang ilang sandali lang ay handa na itong makipagsuntukan. "Sa tingin mo ba talaga ay bayad ka na sa akin? I don't think so." Mariing sambit ni Harry sa akin at pagkatapos ay hinubad nito ang suot na jacket at itinaas ang suot na damit. Napasinghap na lamang ako kasabay nang panlalaki ng aking mga mata nang makita ang mga pasa sa katawan nito at sa tingin ko ay bago pa lamang iyon. The wounds looks so bad na para bang wala pang isang araw iyon, kaya pala medyo hirap itong maglakad kanina habang hinihila niya ako palabas ng cafe.

Nagtagal doon ang tingin ko. I was always curious about that large scar on his arm. It was a cross mark. Where did he get it? It looked bad. Ang natamo kong kagat ng aso ay lubos ko nang ikinasindak. What more in his case? "Zaro?"

"You remember me, don’t you?" Tumango ang lalaking iyon. "Unfortunately, yes." Nag-init ang dugo ko. Hindi ko alam kung selos ba o inis sa paglapit ni Irene sa kaniya na parang sila lang ang tao sa paligid. Hinaplos pa niya ang balikat ng lalaki. “He has a scar,” ani Irene, sabay tingin sa'kin. “A small one, just above his hip. No one would know that unless...”

Kabanata 1.1: Simula "Ate Aryan ang ganda talaga ng buhok mo," sabi ng pinsan kong si Clarence habang sinusuklay ang mahaba at maitim kong buhok. Kita ko ang repleksyon niya sa salaming nasa harapan namin at para siyang manghang-mangha. "Maganda rin naman ang buhok mo, Clarence," tugon ko. Nag buntong-hininga ang pinsan ko at saka ibinaba ang suklay.

tanong ko sabay turo sa leeg kong may pulang marka. Ang kaniyang seryosong mukha kanina ay napalitan ng pagngisi. "Nasobrahan yata sa pagsipsip." Malawak ang ngiti niya habang sinasabi 'yon. "I didn't know that it will leave a mark." Nagkibit-balikat pa ito. Huminga ako nang malalim. "Kung alam mo lang kung gaano ako nahiya kanina. Nakita nila Kuya Miko ang pulang marka sa leeg ko. Kahit si Jacobe ay nakita rin. Ano na lang ang sasabihin nila?"

Kung ikukumpara sa kanyang matayog na katawan na nakaharang sa kalangitan, si James ay parang isang insekto lamang Nakatayo sa kanyang harapan. Samantala, nakatitig ang malapad na mata ni Skylar sa higante, hindi makapaniwala sa kanyang mga mata. Iyon ang unang pagkakataon nakita niya ang spell ng magecraft na kilala bilang Infinite Devil's Heart.

Palaging naka long sleeves si Yel at ngayon lang niya tinanggal ng buo ang pang itaas nito, idagdag pa ang ilaw. "I have a lot of scars, but the one you left was the most biggest and painful... the most memorable. Even if I can remove it, I chose not to. I didn't forget you nor erased you, I'm aware that's what you're feeling... And I'm telling you, you're wrong." Yel reaches for Sen's face. She softly cups his cheek but his gaze are still on her arm, on her scar. "I'm sorry," Sen said in between kissing her arm where the scar is, tears falling from his eyes.