Hate In Tagalog Novels & Stories

Tumango tango naman sila " eh paano paggalit ka sa isang tao? Anong kanta ang gugustuhin mong marinig? Nagulat ako ng biglang magtanong si creepy. I look at him and see how cold his eyes was. I was froze for a minute. does that word belong to me? Galit sya? So.. that means.. he did come! Napalaki ako ng mata. Kita ko ang galit ngayon sa mata nya. Oh gahd! mother earth Eat me now! " so meron ba?" Tanong nya pa. Natahimik naman ang buong klase kasi nagiisip din sila ng pwedeng sagot. " y-yeah. I-it has. There are many song contains hatred and pains. " sagot ko.

She knows what and who I want to forgot. I heard her signed. "Sabi ko naman kasi sayo hiwalayan mo na iyang hayop mong asawa. Hindi ka magiging masaya sa piling niya. Magdudusa ka lang sa mga kamay niya. I know, it's hard at first lalo na at mahal muna siya pero stop torturing yourself. He is not even worth it," may inis sa boses nitong wika sa kabilang linya.

“Sana nga ay tama ang hinala mo.” “Ang naisip ko lang ay pa-slant ang hagdanan kaya naman hindi ko matiyak. Maaaring sa sobrang pagka slant ay pwedeng nasa ika-siyam or ika-walong palapag tayo. Anyway, ang mahalaga ay walang ibang daanan maliban sa hagdanan na yon at alam nating diyan sa pintong iyan lang lilitaw ang kung sino mang kalaban natin.”

Ganoon na ba talaga ang galit at poot na nararamdaman niya sa'kin? A- akala ko'y unti unti na iyong nabubura. Lalo pa't kagabi ay may pinagsaluhan kami. Nanlumo ako,alam kong parusa lamang iyon. Walang ibig sabihin ang nangyari kagabi. WALA. "Clean that mess and leave!". Bahagya pa akong napalundag ng muli itong sumigaw. Dali dali kong pinulot ang mga bubog na nagmula sa basag na platito at baso. Kumuha na rin ako ng basahan upang malinis at tuyuin ang basang sahig na galing sa nagapong tsaa.

“Hindi ako magpapaka-plastik sa’yo, anak. Bilang ina mo, ang masaksihan ang kalagayan mo ay masakit. At sigurado akong si Jared ay nasasaktan din. Baka nga kung pwede lang, gusto niyang siya ang nasa kalagayan mo. Pero kahit ganon, hindi niya ito tinitingnan bilang paghihirap.” Nanatiling mabigat ang dibdib ko sa kabila ng mga salitang iyon. Hindi sapat ang pag-iba niya ng mga salita para mawala ang kirot ng katotohanan. "Masakit, oo, pero hindi mahirap," dagdag pa ni Mama habang hinahaplos ang buhok ko. "Dahil kapag mahal mo ang isang tao, walang mahirap. Ang sakit ay bahagi lang ng pagmamahal. Hindi laging langit ang magmahal, pero hindi ibig sabihin na mahirap ito. Nagiging mahirap lang k

sabi ko dito. "We know. Kaya antayin mo ako." Ngumiti lamang ako. Gusto kong humiga pero di ko magawa. Dahil nakagapos ang dalawa akong kamay at nakataas ang mga ito. Sana ay di sila magtagal. Dahil baka bumigay ako. Sobrang hina ko na at marami na ring dugo na nawawala sa akin. Sobrang sakit ang nararamdaman ko sa mga sugat na natamo ko mula sa latigo.

sabi niya sabay tawa at nagpatuloy naman sa pagsasalita, "Kaya siya open kasi may mga pagkakatao mo na alam mo na alam ko rin. Gaya nito, alam ko na Captain ka ng basketball team, alam mo rin na Captain ka ng basketball team. Gets mo?" Tumango naman ako sa kanya at nagpapatuloy na naman siya sa pagke-kwento, "Tapos ang pangalawa naman ay tinawag na hidden or close. Kaya siya tinawag na hidden is because may mga pagkakatao mo na alam mo pero hindi ko alam kung ano 'yun. Ang pangatlo naman ay ang Blind Area —" "Grabe 'no? Ang bintana, blind na pala ngayon?"

tanong ko sa kaniya. "Yeah, I'm alright. Nanginginig lang talaga ako sa inis kay Mom. Hindi ko na alam kung ano ang tumatakbo sa utak niya at mas lalo lang niyang dinadagdagan ang reason to hate her even more! I really hate her, Kali!" inis na sabi niya. Halata naman sa expression ng mukha niya na galit at naiinis talaga siya kaya naman hinawakan ko ang balikat niya at bahagyang tinapik 'yon para pakalmahin siya.

Tumango ako sa kanya dahil tama naman siya, lagi nga akong pinoprotektahan ni Mommy Daddy at Ate. “But why are you hurting me?” Tanong ko sa kanya dahil lagi niya rin akong sinasaktan noon katulad ng baba-. Natigilan ako ng maalala ko ang babaeng ‘yon. parang nakikita ko kasi siyang muli pero hindi ko lang maalala kung saan. “I want to go home.” Wika ko habang umahon sa pool. ayoko na rito i want to go home. i hate him! I hate Senyorito.

Napa sobra ata ako sa alak at lasing na lasing ako. Bigla naman akong napapikit dahil kumirot naman ang ulo ko sa sakit. At biglang may pumasok sa isip ko na salitang "I love you mahal ko. At patawad." "Huh?" Bigla ko nalang sabi saakin sarili. Bakit naman nya sasabihin saakin yun? Bakit wala na akong maalala masyado?!