Heroína の小説・ストーリー

Nagkaroon na naman ako ng pag-asa. Una si Adam, si Micah at ngayon ang mga ilang kawaksi dito sa mansion. "Sana tulad niyo ay mapansin din ni Ares ang pagkakaiba. Hindi talaga ako ang totoong Lavinia. Ako si Cally Janeiro, kaya lang ay walang makitang record ko ang mga tauhan ni Ares kaya malabong maniwala pa siya sa akin."

At desidido siyang sulitin yun. Pinunasan niya yung mga luha niya, huminga siya ng malalim, at ngumiti. Hindi sigurado yung hinaharap, pero handa siyang harapin yun. Si Lia siya, isang survivor, isang fighter, isang babae na nakahanap ng sarili niyang lakas, sarili niyang resilience, sarili niyang daan patungo sa kaligayahan.

Wika ng aming professor sabay pumunta na muna siya sa gilid. Tumayo na ang isang babae na nagmula sa likuran at pamilyar ito sa akin nakatalikod ito sa akin sabay humarap at ito ang babaeng nakaaway ko sa mall. "Hi everyone! I am Samantha Nicole Perez. And I know naman na kilala ninyo rin ako. My hobby is pumatay ng tao. " Malamig na wika nito habang seryoso itong nakatingin sa akin habang naka cross arm sa unahan.

Sagot naman nito. Sinulyapan ko naman sila. Athena pala ito at si Rica na kaniyang kaibigan. Medyo may katabaan si Athena lalo na kung titignan mo ang kaniyang pisngi, may kapanguan rin ang kaniyang ilong at medyo makapal ang kaniyang labi, morena ang kaniyang kulay ng balat at si Rica naman ay chinita, maputi at medyo may katabaan din tula ni Athena. Matagal ko na silang napapansin at medyo kilala ko na rin ang kanilang ugali. Mahilig silang pumuna lalo na kapag maganda ang kanilang nakikita 'o dikaya'y pogi. Nasabi nga sa'kin ng dalawa na sana ay naging kamukha ko na lang sila kung kaya't napapailing na lang ako. "Sayang talaga Athena kung kamukha lang sana tayo ni Calohi." Aniya ni Rica.

"Yeah, i know him. Infairness huh, nanonood ka pala ng gano'ng movie." "Yeah. No'ng nakaraang buwan ay pinanood ko ''yon." Nahihiyang pagkukuwento ko sa kanya. "Nice! By the way, my name is Dr. Alastair Hernandez." Nakangiti niyang pagpapakilala. "Hindi Massimo!" pabulong niyang sambit dahilan upang sabay kaming matawa. "Sorry. Kamukha mo kasi siya eh. Uhm, ako nga pala si Jela...Jela Anderson." Nakangiti ko rin'g pagpapakilala.

anas pa ng isang reporter. Naging seryoso naman ang mukha nito. "Yeah! I have this one person in my mind. I want to thank her for the pain she cause to me. At dahil sa pagdurog niya sa akin ay na realize ko na I can do better na hindi ko kailangan maghabol sa taong kahit kailan ay hindi naman marunong magpahalaga. Hindi ko siya sinisisi sa nangyari sa akin noon at kung bakit ako na coma at nag agaw buhay sigurio ay sign na 'yon para sabihin sa akin na hindi siya ang babaeng nakatadhana sa akin. I love her but I hate her, I hate her for hurting and changing me but also I thank her kasi alam ko kung hindi niya ako sinasaktan ng gabing 'yon ay siguro tanga pa rin ako hanggang ngayon.

“I'm the new secretary of Mr.Gray for now since Hero is on leave,” Napatango naman ang babae sa sinabi niya. “Listen to me poor girl, don't try to get the attention of my boyfriend. I'm Camille Hernandez daughter of Philip Hernandez, one of the highest stock who have in this company so don't you dare messed up with me. Got it?”

Her name is Misha Yvonne Hernandez—Montero and she’s no longer hiding, she already found her home. THE END END OF BOOK 1 NEXT CHAPTER BOOK 2

Kabanata 26 - Sumunod Ka PUMATAK sa papel na hawak niya ang mga luha ni Alexa. Bakit ganun? Tanong ng dalaga sa kanyang sarili. Buong buhay niya ay pinaniwala siyang isa siyang heridera, magmamana ng daang bilyong ari-arian ng kanyang mga ninuno, na napasa sa kanyang ama. Mula at sapol isip niya ay siya ang prinsesa ng Escobar. Astang senyorita siya, iyon pala, hindi pa siya ipinanganganak ay wala na siyang ni katiting na yaman.

KARMA: Kill Me or Love Me Chapter 7: The Hero and the Monster In the shadowed heart of Lunira’s dense forest, where the twin suns’ rays flickered faintly through a canopy of thick leaves, my world was abruptly upended by a revelation I never saw coming. Before me stood the young adventurer I’d defeated and killed multiple times, her words unveiling a truth that felt like the earth had been yanked from beneath my feet: she was Mirai Houvague Tantenium, one of the chosen heroes of this world, destined by the goddess to brave the perilous towers and confront the Demon Lords, including Tiera Urahica Freya, the formidable ruler of the Tower of Doom, also known as the Tower of Darkness.