Hiding Away Lyrics Novels & Stories

Hindi sa gusto ko, kundi iyon ang hinihingi yata ng pagkakataon. If loving you is all that means to me When being happy is all I hope you'd be Then loving you must mean I really have to set you free Letting go is not an easy task When smiling feels like I must wear this lonely mask It hurts deep inside And I just cannot hide That there's anguish at the thought That we should have to part

"Wanna play hide and seek huh?" I walked slowly and slowly. "Alam mo ba. Magaling ako magtaguan—lumabas kana dyan kung ayaw mong maparusahan" Unti-unti na aking nagagalit dahil hindi parin siya lumalabas. "Hindi ka parin makakatakas." "Azaira, Lumabas kana kung ayaw mong parusahan kita!" Sigaw ko. Ilang sandali pa'y hindi parin ito lumabas. I screamed loud and threw my phone. Hard. With all my force. With all my anger.

Ilang saglit pa ang lumipas ay nahigit ko ang aking hininga nang naramdaman ang kaniyang braso sa likod ng aking inuupuan kasabay ng bahagya niyang paglapit sa 'kin. "So, you're also hiding your guy from everyone," he whispered. Napalunok naman ako at pasimpleng binantayan ng tingin ang aking ina at kapatid na nasa unahan. "Don't meddle with my personal life, Sir." Pilit kong pinatatag ang aking sarili sa kabila ng nakakapanlambot niyang presensya. "Hmm, why are you so stiffed, Miss Mendoza?" mapaglarong puna niya sa 'kin at mas lalo pang inilapit ang kaniyang mukha sa bandang leeg ko.

Pero mabigat. Umupo ito sa gilid ng kama, pero hindi siya hinawakan. Hindi siya nilapitan. “Whatever you’re hiding…” mahina nitong sabi, “…it’s bigger than us, isn’t it?” Napapikit si Amara. Isang luha ang tumulo. “Yes.” Halos bulong. Tahimik ulit. Pero iba na. Hindi na ito komportable. May pagitan na.

Pagkaraan ng ilang sandali ay sinabi nitong, “Maybe I’m just good at hiding what does.” Eloise blinked at him, her heart giving a small jump. Patuloy ang pagtugtog ng musika sa paligid, pero biglang naging tahimik at tensyonado ang pagitan nila. “Some things are worth hiding,” aniya. “And some things…” he murmured, “get harder to hide.” She didn’t answer. Hindi niya kayang sumagot. Dahil sa paraan ng pagkakasabi nito ay magaan, tila walang malisya.

Iyon naman ang ginusto niya pero napaka sakit pag masdan ang unti-unting pag alis ng lalaking sobra niyang minahal. Kasabay ng pama-maalam ni Yuan ang pinaka masakit na kanta na sinulat ni Hershey na ngayo'y tinu-tugtog at kina-kanta ng Dark Deimos Society. Song Title: "What, Why, How, When" Intro: What are you doing? Why are you leaving? Why do you always say sorry? How about my feelings? How about me? When you're gone When you left me behind When I found out that I'm not in your arms

Iling nyang sabi at mag sisimula na sana syang mag guitara pero inagaw ko yon sakanya, umupo ako sa tabi nya. "You know I want you..." Tumingin ako sa kanya. "...It's not a secret I try to hide I know you want me So don't keep saying our hands are tied You claims is not in the cards Fate is pulling you miles away and out of reach from me..." Patuloy ko sa pag kanta, natawa naman ako ng kaunti ng pisilin nya ang pisngi ko. "But you're here in my heart So who can stop me if I decide

Nagmamakaawa po ako, huwag sana silang magtagpo, Diyos ko! "Let's go! I don't want to waste a single second of my time," mariing wika ni Lucas, habang nakatutok ang mga mata niya sa magkahawak naming kamay ni Kent. Nahigit ko ang aking hininga, may luhang gustong kumawala sa aking mga mata, but I held it in. At bago pa tuluyang umalis sina Lucas ay pinakatitigan niya pa ako sa mga mata na para bang nanunumbat.

If given a chance… I cried… Kapag pagbibigyan lang ulit ako ng tadhana. I won't run… We won't hide anymore about our feelings… We will never escape, instead I will fight for our love babe. If God allows me to be with you once again. I will always choose you. "Michaella Gomeza!" May tumawag sa akin. But then… May narinig ako na pagsabog. I smiled. "This is the end, huh!"

“I–I’m glad to hear you like my tattoos,” ani ko, nauutal pa pero bahagyang napapangiti nang palihim. Pilit kong pinipigilan ang sarili na hindi basta sabihing ang salitang isinisigaw ng puso ko. Ayaw kong maramdaman niyang hanggang ngayon ay nababaliw pa rin ako sa kanya—na sa tuwing nagtatama ang mga mata namin, tila bumabalik lahat ng alaala na pilit kong nilimot. Ayaw kong makita niya na kahit anong gawin ko, siya pa rin ang dahilan kung bakit hindi ako mapakali. Kaya kahit sumisigaw na ang puso kong ‘Mahal na mahal pa rin kita’, pinipili kong manahimik. It’s better to hide everything than to show how much power she still has over me.