Hiking Quotes Novels & Stories

"Gusto namin matutong mag-hiking!" Habang nagsasalita ang kambal, ramdam ko ang saya at pagmamahal nila. Hindi na kami maghahanap ng iba pang kasiyahan; ang kasiyahan ay nandiyan na sa bawat sandali, kahit pa sa mga simpleng kalokohan at mga tawanan ng mga apo namin. "Okay, hiking it is," sabi ko kay Heart, sabay ngiti. "Siguradong magiging masaya tayo, lalo na't magkasama tayo."

“Hindi po ako umaarte, SIR! Sadyang pagod na pagod na ako, in fact I feel like my legs are about to fall off, and I am so sorry na hindi ko mapigilan ang sarili ko na huwag mag reklamo, normal lamang naman yata iyon sa taong pagod na, isa pa sinabi ko naman na ayaw kong sumama sa pesteng hiking at camping na ito eh, ikaw lang naman itong mapilit, kung sana hinayan mo nalang akong mag isa sa resort eh ‘di sana nakarating na kayong lahat sa pesteng camping site ‘di ba?” Mahaba niyang litanya saka marahas na nag buga ng hangin sa pag babakasakaling makatulong iyong pakalmahin ang kanyang sarili. “And I am so sorry that I am taking too long to walk and I am keeping you guys from going with your

''sir Amber tuloy ba talaga kayo sa hiking niyo ?" nakita niyang hapon na at sinasabi ng mga tao na ginawa niyang bantay sa pinapagawa niyang palengke ay may mataas na bundok na bahagi ang Isla at maganda ito lalo pag gabi . ''oo manong at kayo ang magiging tourguide namin .Handa na ba ang mga tent at pagkain na dadalhin para sa camping mamaya ?"

Kung 'yon ngang hagdan sa Gold Hotel hindi na niya kinaya, ano pa kaya ang isang buong trail sa bundok? Jusko! lihim niyang reklamo, mangiyak-ngiyak. But she cannot stop walking. She knew she should not stop walking. Unless she wants to be left in that forest alone at maging hapunan ng mga wild animals, mumu at kung anu-ano pang mga elemento ng kagubatan. Lihim na siyang napapadyak, humawak sa handle ng backpack niya at muling pinilit ang mga paa niya na humakbang.

pagbasa ko. "Pero may dala tayong pagkain hahahaha!" wika ni niccolo na nakatayo sa tabi ko. "Sa taas tayo magpipicnic, timang." sambit ni lucas. Ang kinaganda rito sa meditation trail ay bawat pag-akyat mo at pagbaba, 'yong mga makakasalubong mong puno ay may mga nakapaskil na life quotes at bawat isang 'yon ay palagi naming binabasa. Ang nakakatuwa pa ro'n, hindi pinapalitan ang mga quotes na 'yon pero nadadagdagan pa.

Matalino siyang tao pero kadalasan siya ang nag-uumpisa lagi ng gulo. "Sa Mt.Kanji,masarap sigurong mag-hike doon." Nag-igting ang mga tenga namin ni Daryl.Hindi sila pwedeng pumunta sa bundok na iyon. Masyadong delikado.Lalo na sa panahon ngayon. "M-masyadong boring ang hiking,saka I think it's dangerous kasi diba maraming kwentong bayan ang mga matatanda tungkol sa bundok na'yon?"tugon ni Nina.

sabi niya at nagpatuloy sa paglalakad hanggang sa makarating sila sa Ilog. "Hiking, How I miss this," wika nito at agad na naghubad ng damit. "Ahhhh,! Damn, moron,!" na gulat niya'ng sigaw nang bigla siya nitong binuhat at tumalon silang dalawa sa maliit na ilog. Natigilan siya nang magtama ang kanilang mga mata at biglang bumilis ang tibok ng kanyang puso ng ngumiti ito sa kanya ng pagkatamis-tamis...Dahil n*******d ito ng pang itaas ay tumambad sa kanyang paningin ang marami nitong tattoo sa dibdib at braso nito.. she blinked twice and pushed him but, he grabbed her waist closed to him.

Ayaw niya rin mag hiking. Ayaw daw niya kasi ng napapagod siya. Ayaw daw niya ng naglalakad siya ng mahaba, sabi ko kasi sa kanya ito ang madalas naming gawin ang umakyat sa bundok-bundok kung tawagin namin na gawa lang sa mga buhangin na pinagpatong-patong noon para mag mukhang bundok at sisigaw kami kung anong gusto naming isigaw noon. Tapos bababa kami nang nagtatawanan kasi mukha kaming mga ewan, pero at the same time nailabas namin ‘yung mga salitang gusto naming sabihin at giginhawa ang pakiramdam namin.

Akmang kukuha si Evo ng isa pang water bottled sa loob ng bag nito para ibigay sa akin ngunit pinigilan ko. "May dala akong water botted. Just save it for yourself or for later," sabi ko kay Evo. Kumuha ako ng maliit na water bottled sa loob ng bag ko at agad itong nilagok. Kinain ko ang energy biscuits kong dala para magkaroon ulit ako ng energy na magpatuloy sa pag-akyat ng bundok hanggang sa tuktok. Sobrang nakakapagod ang umakyat sa bundok ngunit nakakarelax naman ito ng isip. Pakiramdam ko ay nabawasan ang pressure na nararamdaman ko sa aking dibdib. It was really a good idea to hike a mountain when you are stressed.

Marami rami rin ang mga farmers ni Sir dito sa bundok. “Mag-iingat lang kayo sa pag-akyat baka madulas kayo.” Paalala sa amin ng matanda habang paakyat kami ng bundok. Kung ganun talagang nasa taas pa ang pinakangfarm nila. “Hiking lang mga besh.” Tuwang tuwang sabi ni bakla. Kahit saan talaga itong si bakla kasama niya ang biro niya. Umakyat pa kami at tataas bababa ang dinadaanan namin.