Hiking Quotes Novels & Stories

"Alam mo—" "Tsaka ka na mag-salita kapag tapos na tayo sa lahat ng gawain." Pambabara niya sa'kin, he walked faster at iniwan ako sa gitna ng matarik na daan, napalingon ako patalikod at napapikit na lamang ulit dahil sa napaka-taas na heights. Shit, hindi ko alam na magaling pala ako sa hiking kahit first time ko lang 'to. Pero naiinis pa rin ako kay Theodore dahil sa panlilinlang niya sa'kin ngayon!

Aakyat pa naman kami ng bundok bukas. "Prepare a hiking clothes and shoes. Aakyat tayo ng bundok." Marahan kong sinabi at dahan-dahang hinawakan ang panga niya. He still looking at me intently at nauna na akong kumawala sa titig. I open the picture I taken last weekend. Naalala kong hindi ko pa nga pala napipilian ang mga yun dahil sa biglaang pagdating ni Axel.

"Oh hindi mo pa pala naexperience ‘yon? Saya kaya. Lalo na kapag nasa taas ka na ng bundok. Parang napapalapit ka na rin sa kalikasan." "Wala bang mumu sa bundok?" natawa siya sa tanong ko. "Wala naman akong naencounter. Aswang pa siguro, baka meron." "Naniniwala ka do’n?" "Hindi rin. Gusto mo hiking tayo? Manghunting tayo ng aswang." "Loko! Mahal ko buhay ko, ikaw na lang." "Duwag." kantiyaw niya. "Heh! Kumain ka na nga lang."

' Inirapan niya lang ito, she can see how mad he is ngunit gusto nalang niya itong tawanan. The hiking proceeded after their rest at kung kanina ay katabi niya na ito si Alina naman na ang katabi nito, and she was walking alone Romnick was glancing at her at nahuhuli niya ito at gustong gusto niya itong irapan. Ngunit pinipigilan lang niya ang sarili. "Ok guys we're reaching for the most difficult part of the hike the 'in piedi' in Italian meaning is standing or nakatirik,haha matarik" may pagkumpas pa nang kamay si Zion na tila tour guide nila.

sabi ni Cearina habang pinagmamasdan ang paligid. Nagpasya silang mag-hiking sa mga bundok. Sa bawat hakbang, mas lalo nilang nakilala ang isa’t isa at naging mas malapit. “Alam mo, gusto ko talaga ang mga moments na ito. Ang saya lang,” sabi ni Cearina habang umakyat. “Same dito! Ang saya na kasama ka,” sagot ni Ezekiel, na patuloy na nagbigay ng suporta sa bawat hakbang ni Cearina.

Nang makita niya ang daan pataas, binulong niya kay Charlie, “Mahigit tatlong daang taon na ang nakalipas, umakyat ako sa bundok na ito mula dito. Dati, may maliit na daan na ginawa ng mga tagarito. Hindi ko inaasahan na nandito pa rin ang daan na ito makalipas ang tatlong daang taon.” Ngumiti si Charlie at sinabi, “Iba ang hiking sa paglalakad. Umaasa ang hiking sa paghahanap ng pinakamagandang ruta. Sa sandaling mahanap ang pinakamagandang ruta, basta’t hindi magbabago ang bundok, hindi rin magbabago ang ruta.”

sabi ni Mikaela. Nang makapagplano kami, umalis kami sa bahay na may pag-asa at determinasyon. Ang pag-hiking ay isang paraan upang makapagpahinga at mag-enjoy. Sa kabila ng takot na dulot ng sitwasyon, alam kong kailangan naming lumabas at magsaya. Habang nasa daan, nagdasal ako na sana ay maging maayos ang lahat. “Lord, sana ay magtagumpay kami sa aming laban. Protektahan mo kami,” sabi ko sa aking isip.

Laking tuwa ko nang dumating siya sa piling ko dahil may karamay ako sa hirap at kaginhawaan. “Mommy, can I request?” Tumango naman ako. “Huwag kang mapapagod na mabuhay. Maraming nagmamahal sa `yo. Hindi mo lang nakikita ang iba, sapagkat patago itong ginagawa. Ayon pa nga kay Albert Einstein, 'Life is just like a bicycle, to keep it balance, you need to keep on moving forward'.” Napangiti na lamang ako dahil sa mga ginamit niyang quotes mula sa mga tanyag na mga nilalang.

Tumingala ako dito kahit pa kalat ang dilim sa paligid ay aninag ko ang kumikislap niyang mga matang natitig sa‘kin. "Do your feet hurt?" His hot breath diretlctly shut on my face. Gusto kong pumikit at namnamin ang init niyon. Maging ang amoy niyang nagbibigay init sa aking katawan. "I-I'm fine..." nauutal kong sinambit. "You seem enjoying the hiking with your new boy." Lumunok ako. Totoo na mang nag-enjoy ako sa pag-akyat sa bundok. Hindi lang iyon dahil kay Sherwin.

Huminga ako nang malalim. At tumango. Hindi ko inaasahan… Magha-hiking kami. Sa gabi. Sa lamig. Sa dilim. Pero kasama siya Parang okay lang. Halos alas-onse… Nakarating kami sa tuktok. Pagod na pagod ako. Humiga ako sa damuhan. Habang siya… May inaayos sa bag. Hindi ko na pinansin. Hanggang sa Nakatulog ako.