Trekking Quotes Novels & Stories

Napag alaman ko na mahilig din pala siya sa mga nature at nabanggit din niya sa akin na gusto niya na mag hiking kaya lang ay hindi naman daw nito mayaya ang kanyang mga friends kasi nga ay ayaw daw ng mga ito at nakakapagod daw masyado yun. Natural mapapagod ka nun no ikaw ba naman mag lalakad paakyat sa bundok tapos may bibit kang malaking bag na laman ay mga gamit mo tent at pagkain. Sama mo pa ang inumin. Alangan naman na umakyat ka lang wala kang dala. Good luck na lang sayo pag ginawa mo yun. Nang nasa may pinag iwanan na kami ng kotse niya ay pababa na sana ito kaya lang ay mabilis na hinila ko siya.

Nag-set sila ng hiking trip sa isang bundok na malapit lang sa city—isang simpleng planong magpapalakas sa kanilang koneksyon, at isang pagkakataon na mapag-usapan nila ang mga susunod na hakbang. Habang naglalakad sila sa trail, ramdam ni Maya ang serenity ng paligid. Ang mga puno, ang malamlam na hangin, at ang tahimik na tunog ng kalikasan ay nagbibigay ng katahimikan na kailangan nila sa mga panahong iyon. It felt different now. Parang kahit sandali lang, ang buong mundo ay humihinto, at tanging sila lamang ni Ash ang naroroon, magkasama sa katahimikan ng kalikasan. “You know, Maya,” Ash started, breaking the silence as he carefully stepped over a rock, “I’ve been thinking a lot about wh

"Whatever. Anyway, have you read the memo? After fun run. May isang trekking pa tayong dadaluhan." Muntikan siyang nasamid sa nainom. Anong trekking? Wala namang nabanggit ang binata na may ganoon ah! Isa pa, masakit na ang mga paa niya. "What's gotten to your reaction? You haven't read the memo?" "H-hindi! Akala ko kasi ay eto lang." Bahagyang bumaba ang tingin niya sa kanyang binti ang paa. If she would have join the trekking, then probably by tomorrow, she can't be able to walk perfectly.

Nang makita niya ang daan pataas, binulong niya kay Charlie, “Mahigit tatlong daang taon na ang nakalipas, umakyat ako sa bundok na ito mula dito. Dati, may maliit na daan na ginawa ng mga tagarito. Hindi ko inaasahan na nandito pa rin ang daan na ito makalipas ang tatlong daang taon.” Ngumiti si Charlie at sinabi, “Iba ang hiking sa paglalakad. Umaasa ang hiking sa paghahanap ng pinakamagandang ruta. Sa sandaling mahanap ang pinakamagandang ruta, basta’t hindi magbabago ang bundok, hindi rin magbabago ang ruta.”

suggestion ni Alyson. I pursed my lips. Determinado na talaga silang ilabas ang kaluluwa nila. At ayaw kong maiwan mag-isa. The trekking will last for three days or two, and I don't have anything to do during those days. I would be bored to hell if I don't come with them. “I think…” Lahat sila ay tumingin sa akin. “What?” sabay-sabay nilang tanong nang tumigil ako.

Habang kumakain, ipinikit ko ang mga mata ko, dinama ko ang pagaspas ng malamog na hangin, ang sarap sa pakiramdam pag narito ka sa taas. Para bang ang laya-laya mo at napaka-gaan sa pakiramdam nang magtanong siya sa 'kin. "I can see that you love nature, hmm?" he noticed. "You glow differently after we reached the top." Tumango ako at ngumiti, tumanaw sa magandang kalalingan na nagkukulay kahel na. "Oo... gustong-gusto ko talaga umakyat sa bundok noon, gusto ko ng adventure pero dahil nga maraming kailangan unahin ay isinantabi ko muna ang pangarap ko na makapag-natire trip."

Mula sa kinauupuan niya ay kitang-kita ang magandang view ng Himalayas kahit sa malayuan. “WHAT the hell is the meaning of this?!” gulat na gulat si Triana nang marating nila ang jump off ng trek sa Lukla. Paano ba naman siya hindi magugulat dahil sinalubong sila ng dating kasintahan ni Lara na si Nehan. Mukhang sasama rin ito sa trek. May dala itong asul na hiking bag at may nakasukbit na folded trekking pole sa side pocket.

Si Massimo ay tahimik na tumango saka binitbit ang may kalakihang trekking bag, diretsong isinukbit iyon sa balikat. "Let's go. I badly wants to refresh right now." Anunsyo nito. Naunang naglakad sa'kin. Ni hindi man lang inabot ang kamay ko upang sabay kaming lalabas. I ignored my thought. Marriage without love might be inefficient. Ngunit respeto pa rin ang mananaig kahit wala nang pag-ibig ang mangyayari. Ang bagay na iyon ang importante sa'kin.

Hindi pa naman ako nakapag search kagabi ng something motivational and inspiring quote puro cheesy pick-up lines lang. Buti na lang at nakita ko 'yong quotes for life na nakadikit sa pader. Hindi ko pinahalata na binabasa ko 'yon at dahil do'n, pinuri nila ako kahit na medyo nandaya ako kaya umamin na lang ako at natawa sila. "Pero if words of wisdom para kay Jaq..." this time, I really think hard to form words that could satisfy him to keep living. "Nothing is permanent in this wicked world. Not even our troubles. Kaya cheer up, Jaq. God doesn't give us what we can handle, God helps us handle what we are given." I said straight into his eyes then gave him a bright smile after.

Gaya ng sinabi nila, 'No pain, no gain. Pagkatapos ng halos isang oras na trekking, sa wakas ay nakarating ang grupo sa isang lugar na medyo patag ang lupa. Posible na nakarating na sila sa kalahati ng bundok sa tagal ng kanilang hiking. Kahit sino ay malulula kapag tiningnan nila ang malalim na valley na ilang daang miles ang lalim...