Atasha Novels & Stories

"You don’t remember anything why you are here, Hija? Hindi mo ba naaalala bakit ka naaksidente?” Lumabi si Tati. Nanginginig ang labi niya sa kaba, “Wala akong maalala, Doc.” Pumikit si Tati, pilit na inaalala ang mga bagay-bagay pero kahit anong gawin niya ay wala talaga siyang maalala. Hindi niya nga maalala kung ano ang huling ginawa niya. “I really can’t remember anything,” itinakip niya ang palad sa mukha niya. “No matter how much I tried to recall things. Wala akong maalala! All I know is I am Athalia a college student..."

Kahit mahirap ang pamumuhay namin ni Atashia ay naging masaya at peaceful rin ang pagsasama namin. No one in our neighborhood knows that I was once a CEO of a multi-million company. Hindi rin nila alam na ako ang nag-iisang anak ni Congressman Demitri Henzon. Sinikap kong mamuhay ng normal sa isang unfamiliar na environment. It was hard at first, really so hard. But Atashia makes my life's battle easier.

paano ba naman halos maging bestida ko na iyon, na maging ang skirt na suot ko ay sinakop na rin ng kaniyang jacket! Matangkad kasi siya kung kaya naman ang size ng pangtaas niya ay halos kasukat na ng mga bestida ko dahil hindi naman ako kasing tangkad ni Atasha na sa palagay ko ay nasa 5'9" ang height. Nasa 5'4" lang ang height ko while Jacob is 6'2".

Aniya nito habang nakasilip nang bahagya sa kurtina at nakikitang naglalakad papasok sa sasakyan. NAPAANGAT ng tingin si Primo nang marinig ang papalapit na yabag mula sa kaniyang kinauupuan. Bigla siyang mapangiti nang matanaw niya si Atasha tila muling huminto ang mundo niya sa mga oras na iyon. Mas lalong gumanda si Atasha, napakaganda nito sa suot na black satin halter neck backless na gown. "Hey, is it too ugly for me?" Pagtapik nito sa braso nang makalapit kay Primo.

Kaagad na tumuon ang atensyon n’ya sa akin matapos subuan si Athan. “Part of my reason.” Sagot nito sa akin. Bumaling ito sa anak nitong maganang kumakain sa tabi n’ya. “Athan, baby? Can you please feed yourself muna? Momma want’s to talk to Tita Liyan.” Paalam nito sa anak. Kaagad namang tumango si Athan at inagaw na kay Hanna ang cute na kutsara nito. Sabay kaming natawa sa ka-kyutan ni Athan. Muling bumaling sa akin si Hanna and this time ay alam kong nasa akin na ang buong atensyon n’ya.

Napakunot-noo ako at dahan-dahang lumingon sa kanya. "What do you mean?" I asked. Nilapitan niya ako sabay ngisi, "I know that you, Athena dela Croix Veilleux is a Mafia princess of Veilleux Mafia clan from France." Nandilat ang mga mata ko dahil sa sinabi niya. How the hell did he knew about it? "Be my bodyguard or I will publicize your dirty little secret. You choose," nakangisi niyang sambit.

Tangina mo. Akala ko ay wala ng sasakit pa na makita ito na may kasama ng ibang babae pero mas masakit pala pag itinanggi ka na nito lalo pa sa naka sex nito na halata naman ang malaking pagka gusto kay Jasmine. "Sino siya Jasmine?" Tanong nito ng matapos ang staring contest namin na dalawa. "Ah si Ms. Athena Saint Claire, Professor ko sa isa kong subject " Parang wala lang na sabi nito sa malanding unggoy na ito.

Masaya kaming mag-asawa na kumakain ng hapunan. Kasalukuyan sinusubuan ang anak kong makulit. Ni hindi ko man lamang namalayan ang nakabalot ko pang mukha. Sa wakas, ilang araw na lang ay babalik na rin ang gandang taglay ko noon. I am Hera Del Fuego Acosta. The woman who was weak before, but now, a strong woman who greatly loved her own family.

They were wearing almost the same outfit as if it was planned. “Diyan tayo sasakay?” Tila na-excite siya ng makita ang dalawang ATV (All-Terrain Vehicle) o tinatawag ding Quad Bike. “You look, happy. You like it?” Tumango siya. She knows how to use ATV. Because there was once, she had a shoot that she needs to ride on the ATV and she really enjoyed riding it. That's why she's happy because she can ride on that again.

"Yeah, i know him. Infairness huh, nanonood ka pala ng gano'ng movie." "Yeah. No'ng nakaraang buwan ay pinanood ko ''yon." Nahihiyang pagkukuwento ko sa kanya. "Nice! By the way, my name is Dr. Alastair Hernandez." Nakangiti niyang pagpapakilala. "Hindi Massimo!" pabulong niyang sambit dahilan upang sabay kaming matawa. "Sorry. Kamukha mo kasi siya eh. Uhm, ako nga pala si Jela...Jela Anderson." Nakangiti ko rin'g pagpapakilala.