Novel & Cerita Hitman Reborn

Ako si Ramiro Castillejo A.K.A “The Blind Hitman” ‘yan ang bansag nila sa akin dahil sa aking kakayahan. Dati akong nagse serbisyo sa Black Underground kasama ang mga magagaling na mga assassins. We were breathing the same blood air, the same adrenaline and the same dangerous paths ngunit nag iba ang mundo ko simula ng mabulag ako sa isang engkwentro na siyang nagpabago ng buhay ko.

This man, whom she hates both in this life and in her first life, is claiming her again and again. Yes, that's right, ito ang ikalawa niyang buhay. Hindi niya alam kung paano ipapaliwanag ang hiwagang nangyari sa kanya, pero bumalik siya sa edad na bente matapos siyang mamatay at mabuhay ulit.

BANG! Ang unang putok ko ay tumama sa braso ng hitman, dahilan para mabitawan niya ang kanyang armas. Hindi siya namatay, pero nakuha ko ang atensyon niya. Agad siyang napalingon sa direksyon ko, puno ng galit ang mukha. Pero bago pa siya makakilos para kumuha ng isa pang baril, muli kong hinila ang trigger. BANG!

Pagkatapos, sina Wanderer at Grim Repear, ang pang-apat at pampito sa hitman ranking, ay pumayag din na sumama. Pinagaan ni James ang loob ng mga assassin na kusang sumama sa misyon niya. "Kahit na napakadelikado ng misyon sa Southern Plains City, nangangako ako na ibabalik ko kayo nang ligtas. Ganito ang plano natin. Mananatili kayong nakatago at susunduin niyo ko nang palihim. Kapag may naramdaman kayong mali, umalis kayo kaagad." Nagsimulang ilatag ni James ang plano niya.

Tinaas niya ang kamay niya at sinuntok niya si Gordon. Bang! Lumipad pabalik si Gordon, gumulong siya ng ilang beses bago siya umubo ng dugo. “Walang kwentang basura ka! Paano ka natalo sa isang initial Innate State martial artist sa kakayahan mo? Ano ang ginagawa mo?!” Ang galit na sinabi ng lalaki.

Inabot niya ang remote. Sandaling huminto ang kamay niya sa ere. Sa repleksyon ng screen ay makikita ang kanyang mukha na kalmado at buo ni walang bakas ng takot. At doon sa mismong sandaling iyon ay isang bahagyang smirk ang sumilay sa kanyang labi. Isang ngiting hindi para sa kamera ni hindi para sa publiko. Kundi para sa sarili niya.

Kailan ba naman nila pinaniwala ang mga sinabi ko? Umakyat na ako sa hagdan at diretso sa silid ko. Naghilamos ako at biglang nakarinig ng bumagsak na bagay sa labas. Lumabas ako at bubuksan ang bintana ng biglang kumulat sa buong sistema ko ang takot. Paano kung bumalik ang mga gustong pumatay sa akin? Napaatras ako at bumalik muli sa banyo. Ilang beses kong hinilamos ang mukha ko hanggang mawala ang kaba ko. Lumabas na ko at nagpalit. Bumigat na ang mga talukap ko at humiga na sa kama. —