Protagonist In Tagalog Novels & Stories

Malayo na ito sa pinangyarihan ng landslide. Nakita sila ng mag-asawa na posibleng may-ari ng bahay. Mabilis silang sinaklolohan ng mga ito. "Dumanon kayo, apo!" sabi ng lalaking matanda na ibig sabihin ay tuloy kayo rito. Ilocano ang karaniwang linguwahe sa Baguio City. Agad naman nagdala ng basahan ang matandang babae at isang maliit na palangganang tubig.

Ang babaeng 'yon, nasaan na kaya siya? Naalala ko 'yong araw na nagkita kami, kung saan tinatanong niya ako kung bakit ako pumayag. Pumayag ako hindi lang dahil sa kuryusidad o 'di kaya ay naaawa ako sa kanya. May nagtutulak sa 'kin na pumunta rito. Enchanta, iyan ang pangalan ng lugar na ito. Ito ang unang pagkakataon kong maka-encounter ng mundo. Mundong kakaiba.

May tungkod na rin ito at halata sa mukha niya ang katandaan. Hindi ako nakagalaw sa aking kinatatayuan. A lot of scenes came back, from my mother's infidelity, my mother's death, and my father's shooting incident. This is very unexpected! The man in front of me is the man who ripped my whole being years ago. Harold Aquino was the man Hope is talking with. She already met her grandfather... "Tito Harold?" Marahan na tanong ni Keith. "Keith, hijo."

Makasigaw wagas! Eh di lingon ako sa pogi. Oh no!My earth is slowly revolving! SUPER DUPER SLOW MOTION! Habang si pogi lingon-lingon naghahanap ng chair. "My Adonis,"sigaw ko sabay tayo at tumakbo in slow motion para salubungin siya. Malapit na ako sa kanya at payakap na nang bigla siyang lumihis. Pakipot si koya eh...

Principal ba namin? Bumaba ang bintana sa driver's seat at sa ngalan ng pangit naming Prof sa math, bakit nakita ko na naman ang lapastangang lalaki na ito? "You look like a homeless school girl na napalayas sa bahay," patawa niyang sabi. Nagdidilim ang paningin ko. Pigilan niyo ako, kung hindi babasagin ko ang mukha ng artistang ito.

Mischell's POV "Magagawa mo bang ipaglaban ako Mitch? Takasan natin ang mundo, dahil gusto kong maranasan ang totoong saya at nang makilala kita doon ako nagkaroon ng dahilan upang gawin iyon. Mitch ilang beses kong ipinaunawa sa sarili ko na mali ang nararamdaman kong ito pero sa ilang ulit kong ginawa ay lagi paring may dahilan na ang pag-ibig ay hindi kailanman naging mali dahil kusa itong nararamdaman, ngayon mo sabihin sa 'king magagawa mo akong ipaglaban dahil buong puso ko ring gagawin iyon sa'yo," mahabang sambit ni prof habang nakatingin sa mga mata ko, kitang-kita ko na puno nang sinsero ang bawat salitang binitawan niya.

NAGPAPASALAMAT AKO SA SUPORTA NG PINSAN KO, HAHA, SHOUT SA'YO AT SA MGA KAIBIGAN KO NA ANDIYAN SA TABI KO KAPAG NAHIHIRAPAN AKO KASI WALANG IDEA MINSAN. NGAYONG NATAPOS KO NA ITO, SANA AY MATUWA KAYO KASABAY NG PAGIGING MASAYA KO DAHIL SA WAKAS, MAY NAIBAHAGI NA NAMAN AKONG PANIBAGONG ISTORYA. MARAMING SALAMAT SA INYO, MAHAL KO KAYO!!💜 -Iamawriter Epilogue Catherine's POV When they say ‘Love’, ang unang pumapasok sa isip ko ay ang salitang ‘Sweetness’ at ‘Pain’.

Ngumiti naman ako sa kaniya nang mapang-asar. "Yes, it means Dyosa in tagalog, kung hindi mo pa rin naintindihan." Sagot ko at bumaling na kay Reigan. Ang boring makipag-usap kay Sabrina. Weak ma-mlastik, play victim pa sa harap ni Reigan. Halata namang nagpapansin siya sa tatay ng baby ko. "Pasok na, magpapahangin lang ako rito sa labas." Napaayos naman siya at sinulyapan pa 'ko bago pumasok.

Sasabihin niya ba ang pangalan ng matalik na kaibigan? "S-Sa p-pangunguna ng isang taong nakabalot ng kulay kapeng kasuotan . Sa aking hinuha ay lalaki ang bulto ng kaniyang pangangatawan at ni K-Kila, ang aking matalik na kaibigan," nanginginig ang mga kamay niya at muntik pa siyang mahiga dahil sa kaba na nagpapalambot sa kaniyang sugatang tuhod at mga braso.

seryosong seryoso ang itsura nito nang tanungin ang bagay na iyon. "I'm engaged to Ram Santiago." mahinang sagot ko dito at bigla naman napalitan ang pagkakunot nang noo nito sa narinig. "Eh iyon naman pala eh, engaged ka sa taong mahal mo pero bakit malungkot ka pa din?' nagtataka nitong tanong.