Hitman Reborn Novels & Stories

Pabalik na kami sa coffee shop nagging tahimik ang pagbalik namin agad din kami nakabalik. Bumaba na siya at umikot para pagbuksan ako ng pinto inalayan niya ako bumaba at kinuha niya yung pinamili ko na materials para sa surprise pumasok na kami. “Nakabalik ka na pala iha.” Sabi ni tita nagulat siya ng nakita niya si mattew.

Napatingin siya sa salaming nakadikit sa aparador at nanginginig ang mga matang tumitig doon at marahang sinapo ang mukhang alam niyang hindi kanya. Siya ay si Yvette Dantes na muling nabuhay sa katayuan ni Samantha Vicente... Ang ina ni Samantha ay namatay at ang ama naman nito ay hindi lamang duwag kundi isang walang kwenta. At si Samantha naman ay lubos na umiibig kay Logan Vicente, ang lalaking halos muntikan nang tapusin ang buhay niya kanina lang.

sagot nito. Pagkatapos nilang mag usap bumalik ito sa shop at nilansi ang repairman. Nagpanggap ito na may ipapagawa lang para malibang ito. Nang makita nito ang cellphone ng kanyang boss agad niya itong kinuha ng palihim sabay nagpaalam na rin. Kamot ulo naman ang repair man sa pag alis niya. Nang matapos kumain sila Kattie at Lucas. Bumalik agad sila sa shop.

Ngumiwi ang dulo ng labi ni Zian. “Oh my bad.” Bulong niya. “Ate, una na ako. Bye.” Paalam niya at mabilis na umalis, napapahiya kaya pasimple kong nahilot ang sintido. “Comeback ampota.” Napalingon ako sa nasa likod namin at halos matakpan ni Senti ang bibig, yung engineer na kaibigan ni Yamato at Jami. “H-Hi Sierah.” Ilang niyang kaway.

malamig kong sabi, “the bullet will be in your head.” “What I hate the most… is being ordered.” “I kill when I want to. Don’t test my patience.” Pinagpapawisan na si Mr. Smith. Hindi mapakali. Napansin kong may senyas siyang ginawa sa traitor. Something’s off. Pero hindi pa oras. Kailangan ko pa siya. “W-wala… walang nag-utos sa akin…” nanginginig na sabi ng traitor. “Ginawa ko lang ‘yon para mabuhay…”

Hindi ko na alam kung saan idadapo ang mga kamay kung kaya at ikinapit ko nalang ito ng mahigpit sa mga balikat niya. Pero hindi nagtagal ang h***k namin dahil muling bumaba ang mga labi niya. Buong akala ko ay magbabalik iyon sa pagpapala sa d****b ko, pero hindi iyon nangyari. Dinaanan niya lang iyon, sa halip ay dumausdos pa itong muli pababa sa bandang tiyan ko. Saglit na pinaglaro ang dila sa pusod ko at binigyan ng mabining h***k ang hindi pa pansing tiyan ko.

sagot ko sa kanya habang tinulongan siyang maghiwa ng sahog. “Oy, pare ang ganda naman ng katulong niyo.” narinig ko namang wika ng isang lalaki kaya napatingin ako sa kanya. Nagsalubong naman ang mga mata namin ni Sir Rab kaya ngumiti ako sa kanya. Pero hindi siya ngumiti sa akin at sinamaan ako ng tingin. Bigla naman akong kinabahan dahil baka nakagawa ako ng mali sa kanya kaya siguro galit siya. Mabilis niya namang hinila palabas ang lalaki kaya binalik ko na lang ang atensyon ko sa ginawa namin ni Aking Helen.

"Gusto ko po sana pumunt ng manggagamot? I mean, may alam ba kayong babaylan?' Kumunot ang noo ni Miss Monrow nang sabihin ko iyon. "Babaylan? Bakit hija?" Matagal ako bago nakasagot. "May kokompermahin lang sana ako, at alam kong siya lang ang makasagot nun." Parang nagulat pa ata si Miss Monrow sa sinabi ko. Hindi niya lubos maisip na sa edad kong ito ay naniniwala ako sa mga kulto. "Is there something wrong, hija?" "Ano ho kasi—Miss Monrow? Naniniwala ka ba sa reincarnation? I mean, rebirt? Reborn? Ganun?"

Bawat bala ay tumatama sa mga balikat at tuhod ng mga kalaban, hindi para pumatay agad, kundi para paralisahin sila—ang trademark ng Shadow Reaper. Ngunit si Haven ay tila isang multo sa loob ng asul na usok. Lumitaw siya sa gilid ng ikatlong hitman, hinawakan ang braso nito, at ginamit ang Aikido Joint Lock upang baliin ang siko nito. Ang tunog ng nababaling buto ay umalingawngaw sa tahimik na highway, kasabay ng mahapdi niyang ungol. Sa kabilang kamay, nagpakawala siya ng isang Pressure Point Strike sa leeg ng pangalawang kalaban, dahilan upang bumagsak ito nang walang malay.

“Alam mo naman kung bakit ako maghihiganti, Halil. They killed my mother, I want her justice. Until now, hindi pa ako natatahimik sa ginawa nila sa buhay ko. They turned me into pieces. And this revenge of mine is sweet, so this make me really happy. One hundred percent.” Halil shrugged and I can still see dismay in his face. Kahit lahat pa ng tao dito sa bahay ay tutol sa gagawin ko ay gagawin ko pa rin. Ilang tao koi tong kinimkim, now that I can stand with my own feet, I can make this revenge lovely.