How About Yours Or What About Yours Novels & Stories

Binuhay niya ang makina ng sasakyan at tuluyan na iyong pina-andar. Habang binabay nila ang daan patungo sa inuupahang apartment ni Bryanne ay pareho lamang silang tahimik sa loob ng sasakyan. Pasulyap-sulyap lang si Roman sa katabing babae na halos nakasiksik na sa gilid ng kotse. “Don’t worry, I don't bite." ani ni Roman nang hindi siya makatiis. Nilingon ni Bryanne ang lalaki. “Lumiko ka sa kanan. Pang-anim na bahay pagpasok mo sa kantong ‘yan." turan niya rito. Hindi niya pinansin ang sinabi ni Roman.

Okay. Abby: Okay! So… Robert: So? Abby: May dress code ba? O wala naman? Robert: Ano’ng dress code? Uhmm… Wala naman siguro. Abby: Great! Thumbs up! Robert: Ano ‘yun? Abby: Thumbs up! Hindi mo makita eh. ‘Yung thumbs na naka-up? Hehe Robert: Ah, yeah! Thumbs up. Right. Ehe! Uhm, I’ll meet you later?

Kilala ko ang boses na ‘yon! Boses ‘yon ni Mr. Montenegro! Si Jhon siguro ang kausap niya. “We already talked about it, Dad.” May inis sa boses ng kausap niya, pero hindi iyon ang dahilan kung bakit kumunot ang noo ko. Kasing pamilyar ng boses ni Mr. Montenegro ang isa pang boses na ‘yon... Pero... hindi si Jhon ang kausap niya. Boses ‘yon ni Theo!

sabat ko rin. "Kung sabagay. Eh how about you, Yongsann?" Ayun na naman ang kaba na naramdaman ko dahil sa tanong na iyon. Bakit ba palagi akong nadadamay sa usapan na ito? "Ano na naman?" "Wala ka pa rin bang jowa?" Natawa naman ako. "Kayo ba meron?" "Meron," sabay na sagot nila. Nanliit naman ang aking mga mata sa kanila.

ngumiti siya dito para hindi makahalata ang ka-date niya. Sa wakas ay nawala sa kanya ang topic ng mga ito. “How’s your business?” seryosong tanong ni Ashton sa ka-date niya. “Balita ko maganda ang itinatakbo nun.” Lumungkot ang itsura nito. “It’s going bankrupt, dude.”

Hindi siya nagpadala at ngumiti pa rin. "This can be a remembrance. Ang guwapo mo rito, oh! For sure babagay ito sa walls ng condo mo. Ano bang kulay ng wallpaper mo?" "I don't hang anything in my walls, hindi kailangan ng condo ko ng mga ganiyang bagay. . . Just give it to others, better yet itapon mo na since tapos ka nang magpa-sikat, 'di ba? You're done using me, so stop it now."

'bwisit' "At don't try na makipagkita ulit sa David na yon, you know what im capable to do" lumapit siyang muli sa akin "What's mine is mine" Nabigla ako sa ginawa niya, he gave me a peck on my lips. "Happy birthday My Love" at kumindat pa siya bago umalis

tanong ko sa kanya. "It's Tuesday! Your day-off, ikaw kaya ang pumili niyan sabi mo pa Tuesday is Tues-ing (choosing) yourself day!" Napatawa ako sa sinabi niya, bakit ko ba nakalimutan ang araw na pinipili ko ang sarili ko?

Sa business article naman niya nalaman ang pangalan nito. “At siguro naman ay kilala mo na ako Miss Alcantara, kaya hindi na kailangan proper introduction for us,” ang kadiinang sabi nito. May kadamutan sa ngiti ang labi nito. “At siguro naman ay paglillingkuran mo na ako as your customer.” Pinameywangan niya ito. “Aba Mister, abuso naman yata ang ginagawa mo. You’re not drunk this time para kupkopin pa kita d’yan.”

Narating nila ang university na hindi pa tapos ang kanilang kwentohan tungkol sa nakaraan. "We'll continue this later, ok?" malambing na sabi ng asawa sa kan'ya. Ngumiti s'ya rito at hinaplos ang pisngi nito. "We will tatay! I'll see you later in your office." "Our office nanay, not only my office," saway nito sa kan'ya na ikinagikhik n'ya. Kailangan kasi kapag nag address s'ya ng mga pag-aari nito kailangan ay "our/ ours" ang gagamitin n'ya at hindi "your", dahil ayon rito— ang lahat ng sa kan'ya ay pag-aari n'ya rin, so it should be "ours" na pinagtatawanan n'ya na lang.