Hugot Lines About Education Tagalog Novels & Stories

"Hoy! Quin Hintayin Mo ako!" Nandito kami ngayon sa canteen at dahil nga ito ang University ng mga mayayaman, ang canteen namin ay mukhang mamahaling restaurant pero wala akong pakialam. Nasanay na naman ako dahil eversince gusto na talaga ni daddy na mag-aral ako sa isang magarbong eskwelahan katulad nito, napatulala ako at naisip ko na naman ang pinag-usapan namin ni daddy 3 days ago. Natatakot ako, natatakot ako sa susunod na puwedeng mangyari paano na lang kung sa susunod na araw ay kasal na ako? Paano ang pag-aaral ko? At naisip ko rin na kapag nag-asawa na ibig sabihin ay gagawin na nila 'yong bagay na nakakadiri. O___o "Hindi! Ayaw ko!"

Paano siya nagawang gustuhin ng lalaking ganito ka guwapo? 'I'm not deserving...' Lalo pa tuwing naaalala ang nangyari kagabi. Bumalik ang alaala ni Luke sa tahimik na pagtuturo ni Logan sa klase nila kanina. Karamihan sa mga estudyanteng babae ay hindi sa lesson nakapokus kundi sa mukha ng nagtuturo. Isa si Luke sa mga estudyanteng halo mapatulala sa guro. Maghang-mangha siya rito. Ang Logan sa kaniyang panaginip ay walang wala rito.

NAPATILI SI LANA nang mamalayan kung ano ang katabi niya. Isang napakalaking daga na mukhang plano siyang kagatin! "Aahhh!!!" Napatili siya sa sobrang gulat. Saka niya namalayan na hanggang ngayon ay nakahubad pa rin pala siya. "Mas masarap yatang katabi ang isang daga kaysa sa master mo na tinulugan mo lang kagabi, alipin."

I made her cry over and over again. "hushhh baby stop crying please.,it hurts seeing you cry, i won't leave you again hmm? mahal kita baby mahal na mahal kita at masakit para sa akin na makita kang nasasaktan ng ganito ng dahil sa akin" nakikisabay narin ang mga luha ko. I could feel how my heart aches because of its abnormal beating. It was beating too fast and i'm having a hard time because of it.

' basa ko iyon sa comment section. Sunod-sunod na pangalan ko ang makikita sa iba't ibang mga comment na iyon, 'Huwag muna kayong manghusga, hindi ninyo alam ang totoo guys.' May nabasa rin akong matinong comments ngunit mas lamang pa rin ang paninira sa akin. 'Mischell Flor masarap ba si prof Zedic, sana all.' 'Nag-aral pa siya, hindi naman pinapagana ang utak.'

Humagulgol ako ng humagulgol at doon ay parang tao na kinausap ko ang punong iyon. “Bakit gano’n sila? Nang gumawa ako ng tama, nagsisikap para makapag-aral sa sarili kong kayod, nagbigay ng karangalan sa school at na-promote mula Grade four to Grade six ay parang wala lang sa kanila. Ano bang mali? Anong kulang? Nagiging mabuti naman akong anak, alam naman nila na ako’y masipag at maasahan sa lahat ng gawaing bahay pero bakit ganoon pa rin sila kalupit sa akin? Bakit hindi nila napansin ang lahat ng aking mga ginagawa? Bakit hindi ako nakita o naramdaman man lang? Ngayong nakagawa ako ng isang kasalanang hindi ko naman sinasadya ay ngayon lang ako napansin? Sabi ng teacher ko, kapag daw nag

pa iling iling niyang sinabi "Huh ano bang sinasabi mo? Hmm, Sobrang saya ko lang kasi worth lahat ng pinaghirapan ko, mom and dad sure ako na proud sila saakin and of course Kuya Kevin. I didn't expect na magiging Magna Cum Laude ako, dahil sa late na silang nag finalize ngayon lang daw nila na announc. Hindi kuna ito inexpect pa, akala ko hindi kuna magagawa pero heto na bak's. aniya niya habang pa tuloy parin sa pag-iyak at pa tuloy din ang pagpunas sa kanya ng kaibigan nito. "Bak's Congrats sobrang laking achievements ito and I'm happy for you, kaya dont forget to celebrate. Masaya niyang pag-sabi dito na yakap nila ang isat-isa

"Ako, apo ni lolo. Bata pa lang isinilang na akong mayaman. Lahat ng gusto ko nabibili ko pero hindi ko inisip maging perpektong anak ng aking ina at perpektong apo ni Lolo Delio. Dahil, kahit anong gawin ko hindi 'yon maaabot. Kahit gaano man ako kayaman, hindi pa rin magiging perpekto lahat. Ginawa ko lang mga bagay naisin kong gawin para sa sarili ko. Alam ko sa aking sarili na mayroong hangganan ang lahat. Kaya, Mr. Bustoz kung ang perfectionism ang pagpapakita sa'yo ng kahusayan, maaari na kahit sa pag-ibig mapupunta pa rin lahat sa imperfection. Tao lang tayo nagkakamali at may pagkukulang. Di mahalaga ang sasabihin ng iba at di rin mahalaga kung di ka malakas, ang mahalaga na alam mo

Mutya POV “Manong eto po. Keep the change” wika ko sa uber driver habang inaabot ko ang bayad sa pamasahe. Excited akong bumaba ng kotse. Andito nako ngayon sa tapat ng Neumann University. “Ang ganda!” hindi ko mapigilang mamangha sa prestisyosong paaralan na sa mga magazine ko lang nakikita.

I want to find her now. --- MIKAY "Oh Moma, bakit ka ganiyan makatingin? Anong sabi ni Teacher?" Nakatingin lang ako sa anak ko habang naglalakad ako palapit sa kaniya. "Moma, kinakabahan naman po ako sa inyo. Bagsak po ba ako? Huwag po kayong mag-alala, babawi na lang po ako sa susunod. Sorna hindi ako nakapag review masyado kasi nagkasakit ako di ba?"