Ibong Adarna Original Language Novels & Stories

Katunayan ay ang Bhutanese, Spanish at Tagalog ang first official language n'ya bago ang iba. "Khyod n lu ga ci 'bdw smo?" matigas na tanong nito ngunit hindi s'ya nagpasindak sa lalaki. Baka kapag nalaman nito kung sino s'ya ay baka luluhod ito para magmamakaawa sa kan'ya. Ngunit hindi n'ya iyon gagawin dahil hindi s'ya ganong uri ng tao. Hindi s'ya ganon kasama katulad ng nakatira sa loob ng mala-palasyong bahay na nasa harapan n'ya.

Sa kabilang parti sa unahan ay may narinig silang umaangil na parang asong gutom na gutom. “Sa tingin ko nasa Pilipinas tayo mga kasama,” ani ni Naro. “Pilipinas? Malayong bansa ‘yon ‘di ba?” “Oo. At sa Pilipinas lang makikita ang mga nilalang na tinatawag nilang aswang,” “What are those?” “Mga kumakain ng tao, Adalyn.” “Ooh gossh. Nakaligtas nga tayo sa witch, pero parang hindi tayo makakaligtas sa mga aswang.”

Panimula "Tumigil ka na nga sa kakaiyak mo Elizabeth Mae Sandoval!" Inis sa sabi sa kaibigan ko na ang tanging ginawa ngayong araw ay ang umiyak nang umiyak. "Buong pangalan ko talaga Adi." Sabay singhot ng sipon niyang tumutulo na.

"Alam kong mali ang ginawang asal ko upang iyong masaksihan ang naging kaguluhan kanina, I would like to apologize, Adam." "It's okay, mom. Alam ko naman at naintindihan ko po kayo." I'm glad at unti-unti ng nagsasalita ng Tagalog itong si Adam. Minsan kasi nauubusan na ako ng Ingles sa tuwing kausap ko siya. "I love you, Mommy Cally!" "I love you, too."

“I’m sorry, Miss Adriana! Your father is dead, so whether you like it or not… you have to go back to the Philippines. Your father needs you.” Noong sandaling iyon ay walang ibang marinig si Adriana kung hindi ang mabilis na pagtibok ng puso niya. Pilit niyang inabot ang swivel chair at naupo doon. “No! Stop messing with me, Lorenzo. No es un buen chiste lo que estás diciendo (Hindi magandang biro ang sinasabi mo). Eres un mentiroso (Sinungaling ka)!” [“Totoo ang sinasabi ko. Bakit naman ako magsisinungaling?”]

panimula nito na ikinatawa n'ya imbes na mainis dito. "Syempre intro lang yon! Ako nga pala si Ondora, ang reyna ng sikangkang engkantadia. Diwata sa umaga, tikbalang sa gabi, hiyaahhhh...hiyaahhhh...hiyahoooohhh!.. At naniniwala sa kasabihan na — Kung hindi ako ang para sa kan'ya, aba, kawawa naman s'ya. And I tank you!" pabaklang sabi nito sa nagpakembot-kembot na naglakad sa kinatatayuan ng dalawang naunang contestant.

Tinatanong n’ya kung sino daw ang kasama ni Nanay na ‘raraga’ it means dalaga ‘magayun’ it means maganda ‘manay’ it means ate ‘sisay’ it means ‘sino’ in Bicol. Nagkatinginan kami ni Nanay. Hindi ko kasi pwedeng sabihin na anak ako ng Congressman dahil baka may tumangka sa buhay ko. Alam ‘din naman ‘yun ni Nanay kaya kaagad akong sumagot sa tanong ng magsasaka. “Ako tabi si Maria. Apo ni Nanay”pakilala ko sa aking sarili in Bicol language. ‘tabi’ means ‘po’ in Bicol. Marami ang dialect dito sa Bicol, iba ang dialect ng Bato at iba ‘din sa Naga.

“Tagalog is my first language, Chandria. I grew up in Davao.” Napatango siya rito. Sa nalaman ay mas lalo pang humaba ang kanilang usapan. At habang nag-uusap ay panay rin ang pagsasalin nila ng inumin sa kanilang mga baso. Paminsan-minsa’y lumalapit sa kanila si Kathy at nakikisawsaw ngunit agad din naman itong bumabalik sa dancefloor.

Ilocano silang dalawa kaya sila lang nagkakaintindihan sa restaurant. "Ilocano ba 'yon?" Tanong sa akin ni Adrian at tumango ako. "Wen." Sagot ko at nagulat sila Karen dahil hindi nila alam na marunong ako magsalita ng Ilocano. Lola at Papa ko kasi nagturo sa akin noon magsalita ng ganoon. "Ammom met gayam, Ma'am?! (Alam mo naman pala, Ma'am?!)" Gulat na sabi ni Owen sa akin at tumango ako.