Story Of Ibong Adarna Mga Nobela at Kwento

Moreno ang balat. Oh my gossh,sino siya?Si Adan ba ito?Bakit siya nandito?sa isip-isip ko. "magandang hapon, kapitana.Ako po si Adan,ang bagong tanod na pamangkin ni ankel Mario.Ako ang maghahatid sa inyo,dahil ang dating naghahatid sa inyo...nagmamadali siyang nagpaalam kanina."sabi niya sa malalim na boses.

" Namanhid ang buo kong pagkatao, walang salitang lumabas sa bibig ko habang nakikinig sa kwento at hikbi niya. "Binalak namin ng papa mo na umalis sa lugar na iyon at lumipat sa ibang tulay para hindi mahanap ni Armando pero kahit saan tayo magtago nahahanap niya tayo dahil sa koneksyon niya. Nang mahanap niya ulit tayo pinilit niyang kunin ka, lumaban kami. Lumaban ang papa mo, binugbog kami ng mga tauhan ni Armando habang ikaw umiiyak... Hinarang ng papa mo lahat ng mga tauhan ni Armando at tinanggap ang bugbog nila para magkaroon ng pagkakataon na patakbuhin ka palayo... Nakatakbo ka. Hinugot ni Armando ang baril niya at itinutok sa'kin pero niligtas ako ng papa mo, tinamaan siya sa hita

BALIK TANAW Labindalawang taon na ang nakalilipas, pauwi si Adrian galing sa mall nang harangin siya ng mga bully at hingan ng pera. Nang tumanggi siya, sinimulan na nila itong asarin at saktan. "Kaya siguro nagpakamatay ang nanay mo ay dahil hindi ka niya matiis!" Sigaw ng isa at nagtawanan sila.

Siya si Arnaldo—anak ng tiyuhing pinatumba ni Adelaide kanina. Panganay na apo ng pamilya Montes. At ang taong itinuturing nilang sandigan ng buong angkan. Dahil kay Arnaldo, kahit gaano kalakas ang kapit o gaano karaming pera ang ilabas ni Adelaide, hindi pa rin niya mailipat ang puntod ng kanyang ina. Huminto si Arnaldo sa harap niya at malamig siyang tinitigan.

Panimula "Tumigil ka na nga sa kakaiyak mo Elizabeth Mae Sandoval!" Inis sa sabi sa kaibigan ko na ang tanging ginawa ngayong araw ay ang umiyak nang umiyak. "Buong pangalan ko talaga Adi." Sabay singhot ng sipon niyang tumutulo na.

Bulong ni Sierra at saka bumalik sa pagkakaupo. Nagngingitngit ang mga ngipin ni Adriana sa labis na galit na nararamdaman. Ngunit wala siyang magagawa o kahit na saktan ito nang harap-harapan dahil ang matandang Montezides ang nagpadala sa kanya rito!

Aaden please be good to me, wag mong pahirapan si mommy nak, please lang. Tinawagan ko na si Tita Divine para ipalam na manganganak si Adrianna. Pagkarating namin doon, nakahanda na ang lahat. Akala ko kaming dalawa lang pero nagulat ako na andun ang mga kaibigan ko. Si Guerrero, Villegas at nakababatang Valderama. Paano nila nalaman na manganganak na si Adrianna? "Why are you---" "Moral support Dude." sabay nilang sagot sa akin.

"Matagal na,Hija.Noong nasa Amerika ka pa.Madalas kang ibalita sa akin ng matalik kong kaibigang si Leonardo De Capri.Nang malaman kung bumalik ka ng Pilipinas ay napasugod ako rito para kumustahin ka." "Are you...Sir Arnold Santos?"usisa niya.Naalala niya na madalas ikuwento ng Papa Leonardo niya noon ang tungkol rito. "Ako nga,"nakangiti ang matanda. Madalas ikuwento ng kanyang Papa ang kanyang mga kaibigan.Isa na rito si Arnold.Pero ang nais niyang makilala kaya siya umuwi ay si Don Hanz Ocbian,ang papa ng hambog niyang kaaway.

Si Andeng Bigla kong naramdaman ang pagtaas ng aking katawan .Alam ko ,Ama iyon ni Andeng .Bago muling maubos ang lakas ko ay muli kong nakita ang aking mga magulang. Walang ngiti sa kanilang labi .Walang saya sa kanilang mukha.Tanging balot lang sila sa pulang likido ,na tinatawag na dugo. "Ama sila Tita Rosa pa at Tito Arman -"

Bagama’t may mga taong nainggit sa kalagayang ng mga mortal na nakapag-asawa ng mga engkantado, hindi nila masita o maipamalas ang kanilang opinyon sa takot na balikan sila ng mga ito. Dalawang daang taon matapos ang pagdaong ng mga barko ng Espanya sa pamumuno ni Ferdinand Magellan, nagkaroon ng lakas ng loob ang isang Boholano na maghimagsik. Siya si Francisco Dagohoy. Dahil sa angking yaman ng Talumpit, naisipan ng ilang taga-suporta ni Dagohoy na humingi ng mga ani at iba pang mapapakinabangan ng mga rebolusyonista. Sa panahong ito ay naging sunud-sunuran ang mga engkantado sa mga rebolusyonista dahil nalaman ng isa sa mga ito ang kahinaan ng mga engkantado. Kapag nagmamatigas ang mga en