Novel & Cerita Ibong Adarna Tauhan

Panimula "Tumigil ka na nga sa kakaiyak mo Elizabeth Mae Sandoval!" Inis sa sabi sa kaibigan ko na ang tanging ginawa ngayong araw ay ang umiyak nang umiyak. "Buong pangalan ko talaga Adi." Sabay singhot ng sipon niyang tumutulo na.

Saad ni Allaric. Mahinang tumango tango si Adira at ngumiti ng mapakla. "Ngunit hindi ang puso niya. Alam mo bang meron siyang kaibigan na itinuturing na raw niyang kapatid? Ang galing magdrama ng bweset na iyon. Lahat na lang ng drama ginagawa para lang makuha ang loob ng asawa ko. Biro mo, binasag ang paboritong paintings ni Karim sa loob ng opisina at ako ang sinisisi."

nakita ko Ang reaction ni dad ng matanaw kung bumalik si mom para sa kanya. " Mommy daddy" iyak ko habang buhat buhay Ako ni Tito Arnold palabas ng Bahay. Nakakita ng marabong na damuhan si Tito Arnold at ibinaba nya Ako rito maliit Naman Ako kaya Hindi Ako makikita ng kahit sino Dito." Kahit Anong mangyari wag Kang aalis Dito hanggat Hindi Ako Bumabalik naiintindihan mo Reina?" Kalamadong Turan nito.

sagot sakin ni Arnaldo Natahimik ako ng ilang segundo ng magsalita ito, dahil ito ang unang beses na marinig kong magsalita si Arnaldo, kahit kasi na-fe-feature siya sa mga news kasama ni Sandra at ng kanyang pamilya ay hindi ko pa siya narinig na magsalita sa publiko,nagtaka ako kahit dahil kahit nakapiring ako ay tila iba ang boses nito sa nagpadukot sakin at nagpakilalag Arnaldo. "Pinadukot mo ako bago ako manganak, hindi ko alam kung saang warehouse kami dinala ng mga tauhan mo Arnaldo! takot na takot ako para sa kaligtasan naming mag-ina, hindi ako nagsumbong sa maga pulis dahil alam ko kung gano ka-impluwensya ang pamilya niyo kaya minabuti ko na lang magpakalayo-layo kahit na maganda

bati ko at bumaling din kay Tarinio. Hindi ko alam kung ano ang nasa isip niya ngayon pero alam kong may galit sa sulyap niya. Naiintindihan ko 'yon, kilala niya ako bilang Amanda Tangkilik na nakatira sa lumang paupahan tapos ito ako ngayon biglang sumulpot sa harap niya wearing luxurious brand at hindi mukhang basahan. "What are you doing here?" may diing tanong ni Armando, pero nakangiti para ipakita sa mga bisita na ayos ang lahat.

Kunwari ay hindi ko alam ang pinupunto nito. "'Yong nakikita mo, ay nakikita ko rin." Saka siya mahinang tumawa. "Señior?" simula ko. "About Congressman Nadrada—" Pabulong kong sabi nang pinangunahan niya na ako. "Di ma pigil ang sakdal na kasakiman ng taong iyan kung alam lang ng mga tao. Isa siyang buwitreng nagmamasid sa kadiliman," sinundan ko ng tingin ang mga matang may galit. "Look at him. Ang ganda ng ngiti ng tarantado. Pweee!!" Nag tiim ang bagang ni Ninong sa mga binitawang salita. Na kay Congressman Andrada ang masamang tingin subalit kumalma lang ito nang makuha ni Cong Andrada ang atensyon namin.

pukaw ni Ardian sa asawa na noon ay nakatulala sa kisame at tila maalim ang iniisip. Bumaling si Ella kay Ardian, marahang umiling. “I-I’m tired,” anang dalaga bago umiwas ng tingin. “Sleep then. May thunderstorm advisory for the next three hours. Hindi pa tayo makakabalik sa ospital. Gigisingin kita kapag okay na. I’ll call Fernando,” ani Ardian bago tumayo sa kama, nagbihis bago muling lumabas ng silid. ---

“Adelaide!” Isang malalim na boses ang biglang umalingawngaw. Tumigil sandali ang lahat. Mula sa gilid ng bakuran, dahan-dahang lumapit ang isang matangkad na lalaki. Nakaayos ang suot nitong mamahaling suit, at ang frameless nitong salamin ay lalo lang nagdagdag sa seryoso nitong itsura. Siya si Arnaldo—anak ng tiyuhing pinatumba ni Adelaide kanina.

"A message from the patriarch of the Evangelista Empire. Mr. Ernesto Evangelista Sr." Palakpakan. Tumayo si Lolo. 84 years old. Tuxedo pa rin. Tuwid pa rin ang likod. Tinutukso nga siya na parang binata pa rin ang dating kahit may tungkod na. Lumapit sa mic. At isang magalang na katahimikan ang nasa venue. Subalit ang mga mata ni Adonis ay parang magnet na hinahanap si Amanda. And when he found hers, siya man din ay naka glue na rin kay Adonis at hindi sa katabing asawa.

Ang makita kung papaano manibugho ang isang Mateo Perez Villamarquez. “Adriano Cercadilla, ang pangalawang agila. Nagagalak din akong makilala ka, señora Victoria,” pakilala ng isa sa kanilang katamtaman ang tangkad at may bughaw na mga mata. Nginitian naman ito ni Vahlia, “Napakaganda ng iyong mga mata, ginoong Adriano.”