Ibong Adarna Kabanata Novels & Stories

Moreno ang balat. Oh my gossh,sino siya?Si Adan ba ito?Bakit siya nandito?sa isip-isip ko. "magandang hapon, kapitana.Ako po si Adan,ang bagong tanod na pamangkin ni ankel Mario.Ako ang maghahatid sa inyo,dahil ang dating naghahatid sa inyo...nagmamadali siyang nagpaalam kanina."sabi niya sa malalim na boses.

Yung mga pasira na ay isinantabi ko muna dahil marami-rami pa akong gagawin. Mag a-alas onse na nang matapos kong linisin ang buong harapan ng bahay ni Mr. Anderson. Grabe! Bakit ba kasi wala siyang katulong? Nakaka stress naman! Pumasok na ako ng bahay upang magluto ng pananghalian, plano kong magluto ng Filipino cuisine na ang tawag ay Chicken adobo--- napanood ko lang sa internet kagabi, mukhang madali lang naman siyang lutuin eh. Pagpasok ko sa main door, una kong nakita si Mr. Anderson sa sala na nakaupo at nakakunot ang noong binabasa nagbabasa ng mga dokumento. Nakapambahay siya at mukhang bagong ligo-- hindi ba siya papasok? Sabagay, siya nga pala ang may ari ng kumpanya. Pumasok man

Agad siyang nagmulat at mas nagulat nang ma-realize na wala na siyang katabi. Mabilis siyang bumangon sa pagkakahiga. Kinakabahan siya sa hindi niya alam na dahilan nang magising na wala na sa tabi ang nobya. "Mahal!" tawag niya dito. Iniisip niya na baka nasa labas na ito ng kubo o kaya naman ay nasa maliit na kusina para magpainit ng tubig. Kinuha niya ang damit na nagkalat at agad na nagbihis. Lumabas siya ng kubo pero wala roon si Adrianna. Lumingon siya sa paligid. Nagsisimula nang lumitaw ang haring araw at kumakalat na sa paligid ang liwanag. "Adrianna!" tawag niya rito pero walang sumasagot.

nagkibit balikat ito. Dumukwang siya kay Marco. "Well my wife name is Adira Armani" He hear him smirked "Armani, I know he has four beautiful daughter pero wala pa akong nakikilala sa kanila" He nodded and smiles. "My wife nickname is Adie" he saw how Marco stiffed. Kaya itinuloy niya. "She has a black long hair, beautiful face and body she is an intelligent woman, she has a small butterfly tattoos in her shoulder she has a dimples --"

Natuon ang lahat ng atensyon ng mga dumalo sa entablado nang magsalita ang lalaki maliban na lang kay Ariella. "Hindi lingid sa inyong kaalaman na ang AD group ay isa sa pinakamalaking kompanya sa buong bansa at pati na rin sa karatig bansa. Ngayon, maswerte ang Arkan City dahil naisipan nilang magpatayo ng branch dito para magserbisyo sa mga tao. Mula sa clothing industry, automobile, hotel and restaurant, malls, airlines, at marami pang iba, siguradong mabibigyan nila tayo ng mga serbisyo na siyang magpapasaya sa ating lahat!" pagsasalita ng babae sa entablado. "Ngayon, nais kong tawagin ang representative ng AD Group para pormal na buksan ang AD Branch dito sa Arkan City! Ating palakpakan

utos ni adelina Binuksan ng matandang babaylan ang Pinto at nakita nya sa harap ang Pinuno kasama si Malakas,agad na pumasok ang dalawa at nang makita ang asawa at anak ay agad niya itong nilapitan at niyakap "Mabuti at ligtas kayo ng ating anak Adelina"masayang sabi neto "kame ay ginabayan ni Bathala Macario agad kameng nakita ni malakas at dinala rito para mag tago muna" masayang sagot neto

Kalbuhin, bugbugin, balatan ng buhay, at itapon sa ilog Pasig si Adrian. “Paano mo nakuha ’to?” tanong niya. Sulat-kamay niya iyon. Listahan niya isang gabing kapiling niya ang vodka at nagpaplano siya ng World War 3 laban sa mapang-aping mundo. Sinapian siya noon ni Sharon Cuneta at umarte sa mga linya ng Babangon Ako’t Dudurugin Kita. “Ikaw ang kumuha kagabi—from your dresser-drawer. And you discussed your plans of revenge for those people.” Humigop ng kape si Adam mula sa asul nitong mug.

Nagpaabot pa rin sil ng pagbati . Paglabas ni Adonis, nandun si Amanda. Naghihintay sa hallway. “You won,” sabi ni Amanda. Pinipigil ang luha na nagbabanta. “We won,” sabi ni Adonis. Hinawakan ang kamay niya sa harap ng lahat. “Next battle? tanong ni Amanda. “Court,” sabi ni Adonis. Tahimik na ngumiti si Amanda. "Hmm, what's woth your face?" nakangiting tanong ni Adonis. " I told you, harapin nating dalawa ng sabay ang problema, kaya natin ito. "

Ilang sandali pa nga ay unti-unti na itong umangat para lumipad. Almost 3 hours nang marating nila ang Brgy. Mabolo. Agad na nag-landing ang helicopter sa malawak na damuhan ng barangay. Madaling araw pa iyon kaya't nalalatagan pa rin ng kadiliman ang kagubatan. Subalit hindi siya napigilan noon. Gamit ang night vision ng kaniyang baril ay nakikita niya ang dinaraanan kahit pa nga madilim iyon.

Ayokong bigla siyang kabahan kapag gumalaw si Adorno. Ramdam ko ang tibok ng puso niya… marahil kapareho ng akin na kalmado, masaya, at puno ng pananabik sa bawat hakbang na sabay naming tatahakin. Pinatakbo ko nang marahan si Adorno, binigyan ng sapat na oras para malasap ang simoy at tanawin. Hanggang sa makarating kami sa bahagyang mataas na bahagi ng lupa kung saan tanaw na tanaw ang buong Hacienda. Mula sa mga punong niyog at mangga, hanggang sa mga kawan ng tupa, kambing, at baka na nagpapastol sa malalawak na damuhan.