Crisostomo Ibarra Monologue Script Tagalog Novels & Stories

"Game! Dali na!" "Okay, hmm. Dose ba ang laman ng isang dosena?" "Yes!" sabay ngisi ko. "Ang easy!" mayabang na usal ko ulit. "Yabang! Sige ito naman! Kung ang tagalog ng stand is tayo, so ang tagalog rin ba ng us is tayo- na?" dahil sa excitement ko ay hindi ko narinig ang panghuling salita na kasunod ng 'tayo'.

Hindi na siya nakatiis at nilapitan na ito para kausapin. "Are you sad about what happened to him, Dad?" Malumanay niyang tanong. Crisanto took a quick glance at her bago ibinalik ang tingin sa kapatid. "Who wouldn't get sad? Nag-iisa kong kapatid si Crisostomo, Lara. Natural lang na makungkot ako sa sinapit niya." Lara's lips formed a small smirk. "Tama po kayo Dad. It's very saddening pero sa kabilang banda, you can see this as a better opportunity."

Pinakatitigan niya muna kami bago nagsalita. “Lalabas kayo because?” usisa niya sa amin habang nakakunot ang noo. Kris Aquino, ikaw ba ’yan? Pinasadahan niya kami ng tingin mula ulo hanggang paa. Mukha bang may gagawin kaming masama sa labas? Mukha bang tatakas kami? At saka, kung makatingin siya sa amin ni Lucy ay tila may binabalak na masama. Ang lagkit ng mga titig niya lalo na sa akin. Ang sarap niyang kalbuhin sa totoo lang.

“Hello, Madam?” [“Nasaan ka bang bata ka? Your client is calling for a service! Tonight ka magsisimula!”] Nanlaki ang aking mga mata. “P-Po? Wala po akong—” [“Pumunta ka na rito, bilis! Magbibihis ka pa! Magkaka-heart attack ako sa 'yong bata ka.”]

Ang malalim at baritono niyang boses ang naging kompirmasyon na siya nga talaga ang pumatay sa taong nagtangkang pumatay sa akin. "Crisanto!" Tumayo ako kaagad at wala sa isip kong tumakbo at nagtungo sa kanya upang yakapin siya ng mahigpit na mahigpit. Hindi ko na inisip kung ano ang sasabihin niya, pero napakapalad ko dahil dumating siya sa oras. Basa na ng uhog, luha at laway ang dibdib niya pero hinahayaan pa rin niya akong yumakap at umiyak sa kanya.

Iniba niya ang usapan bago pa tumulo ang mga luha niya at tuloyan siyang mabuko sa sumisibol na damadamin niya para dito. Apologies to my some kind of tagalog. I'm not a tagalog anyway, Im an Ilongga, and we spoke Hiligaynon everyday, so pasenxa na kung may mga tagalog akong mali mali dyan, i accept comments and corrections.🤗🤗🤗🤗

Masigla niyang nilinis ang buong sala. Nagpunas ng mga bintana. Nagwalis sa hardin. Nagdidilig pa ng mga halaman habang kumakanta. "🎵 La-la-la..." Eksaktong bumaba si Rhylle. Napahinto siya. Napansin niyang pawis na pawis ang dalaga. "Tina." Napalingon ito. "Good morning po, Señorito!" "Bakit gising ka agad?"

mahina at naiiyak na anito. Mukhang naawa naman si Maki kaya binuwag na niya ang pagkaka-krus ng mga braso niya at hinagod na lang ang likod ni Aladdin. “Huwag ka nang sad... Ako na lang magwi-wish fow you,” alok pa ng anak ko. “Wala sa script iyan ha...” usal ko. Napahalakhak naman si Roma. Lumiwanag naman ang mukha ni Little Aladdin. “Talaga?”

Parang isang malaking barrier ang mga bisig niya para sa akin. "I am not alright. Hindi ko alam kung anong gagawin ko. Hindi ko alam kung paano pa kita haharapin pagkatapos ng nangyari kanina. I don't know how to face Madame Kassandra as well. My guilt is eating me alive. Sa tuwing nakikita kita mas lalo lamang akong inuusig ng konsensya ko. Can you tell me the truth, Mr. Kim? Do I look easy?" mahina kong litanya habang umiiyak sa mga bisig niya.

Natawa ako lalo. "Sorry na. Ang daming nakatambay sa CR eh di ako makasingit." Pagsisinungaling ko. Ayaw kong malaman niya ang nangyari sa CR between me and Mia. Malaking gulo pag nangyari yun. "Tsss. Whatever! Mag order ka na nga! Kanina pa ako nagugutom sarap mong kurotin sa singit for making me wait!" Inis na sabi nito.