Being Brave Novels & Stories

Hindi ako gumalaw. Death waited. Tiningnan ko ang frozen street, ang ulan na nakabitin sa hangin, ang silent phone ko, at ang lalaking imposible pero nandito sa harap ko. “If I go inside,” tanong ko, halos hindi lumalabas ang boses, “am I going to die?” “Not tonight.” “That’s not comforting.” “It wasn’t meant to be.” I wanted to be brave. Pero minsan pala, bravery didn’t feel like courage. Minsan, it just felt like takot na wala nang ibang mapuntahan.

My heart hurt seeing her how miserable, distressed and exhausted on the life she had. Kung hindi ko lang sana siya tinulungan sa mga plano niya sana'y hindi na kami aabot sa ganito. Hindi na sana siya magdudusa ng ganito. Hindi na sana siya nahihirapan na paniwalain ang sarili na buhay ang lalaking tumulong sa kanya. That police man. I know that somehow, he made my sister happy and loved. He shows my sister that being brave is not just by fighting alone, being brave is letting out the pain that you're carrying and showing yourself to the world without using a mask to pretend. I'm very thankful to that boy because he never failed

“Minsan naiisip ko... kung wala kayo ni Kairi, baka 'di ko na talaga nagawa ‘to.” Lumapit si Keiko sa kaibigan saka niyakap nito nang mahigpit. “Kung alam mo lang, bruh, kung gaano ka namin hinahangaan. Hindi madali ang harapin ang ganitong laban, lalo na sa mundong kadalasan pinipili ang manahimik. But you... decided to stand up. That's why I'm proud of you, bruh. You're not just brave—you're powerful.” “Hindi ko nga rin alam kung saan ko kinukuha ang tapang, bruh,” ani Abby sa mahinang tinig.

"I feel scared all the time." "Brave people are scared too," sabi niya. "Brave people are just scared and do it anyway." "Pakipot ka," sabi ko habang napapangiti kahit may luha pa sa mga mata ko. "You're going to make me cry again." "Then I'll just have to kiss away your tears," sagot niya bago yumuko at marahan akong hinalikan.

Na sana ay ilang taon na niyang ginawa. "And don't worry about Mama being with someone, Papa. She's already tough enough to be guided. To be escorted. Mama is born to be brave and I will always be proud of her for that. Kung hindi siya ganoon katapang ay baka wala ako ngayon. Kung hindi siya ganoon katapang ay baka hindi na ako nagkaroon ng pagkakataon na makasama at makilala pa kita, Papa," naging wika ng anak niya na siyang bahagyang ikinaluha na ni Taylor. Hindi niya maiwasang maging proud sa mag-ina niya na siyang naging matapang at matatag sa lahat ng hamon sa buhay noong mga panahong wala siya. At hindi niya maiwasang mamangha sa katatagan ni Kirstie sa pag-alaga sa anak nila nang mag-

"So, you don't really know me?" "Hindi nga kita kilala, okay? Kailangan pa ba kitang makilala?" Hindi ko rin alam kung saan ko napulot ang lakas ng loob ko nang mga oras na iyon. Hindi ko lamang inialis ang pagkakatitig ko sa kanya kahit pa nanginginig na ang mga kamay ko sa kaba. Matalim ang pagkakatitig niya sa akin at para bang pwede na akong mamatay sa ttig na iyon. "You're quite brave, huh? Well, let's see where your bravery would take you."

Pero kung hindi mo gagawin 'yan, hindi ko maipapangako sa'yo ang ligtas na paglalakbay sa kabilang buhay! Ang Brazen ay tumapak sa lupa bago kumikinang ang buong katawan niya tulad ng araw.

“I came back to make sure no one decides our future without us.” Tahimik siyang nakatingin. “I wasn’t scared,” sabi niya bigla. “Earlier?” “Yes. Because you weren’t scared.” May humigpit sa dibdib ko. Business meetings don’t shake me. But this, this does. Hinaplos ko ang buhok niya. “Being brave doesn’t mean I’m not scared,” sabi ko. “It means I don’t let fear choose for me.” Tahimik siya.

mapait kong tanong. Hindi na naman nito gusto ang ginawa kong pagsagot. Gaano ba ako kalakas sa paningin nila na tila ba nagtutulungan pa silang lahat para lang tapusin ako? Bakit nga ba ganoon? Kapag mas malakas ang isang tao, mas gustong-gustong bugbugin ng problema. Brave people are also humans. They get hurt, too. They cry... they suffer, too. Hindi naman ibig sabihin na malakas ang isang tao, kaya niya na ang lahat.

“Miss Clarissa, you’re not only beautiful, you’re brave.” “Pero alam mo,” dagdag ni Santos, yumuko nang kaunti palapit, halos bumubulong, “bravery is not just about drinking. Sometimes, it’s about being… flexible.” Nagtagpo ang mga mata nila, malamlam at puno ng masamang balak. Pinilit ni Clarissa na tumawa, magaan pero kontrolado. “Flexible, yes. Pero sa business terms lang po iyon, sir.”