Novel & Cerita If Ever

Humalakhak lang si Everette. Pinalo ko sa hita si Everette. Talaga naman ang hilig mambuska sa kakambal niya. Sa nakalipas na buwan nakasama si Emil, dito sa bahay. Nakita ko sila ni Everette na magkasundo magkapatid. Kahit nang-aasaran hindi napipikon. Halata sa kanilang mata ang paggalang at pagmamahal kahit ngayon lang sila nagkakilala.

Kumindat siya sa akin at saka ako humagalpak ng tawa. Sa loob ng walong taon, mahirap man pero nagawa kong tanggapin na may mga bagay na hindi mapapasa akin kahit kailan. I’ve come to make peace with the fact that my father will never love me more than his wife, Liberty. Kung sa iba, mas matimbang ang anak, sa aking ama ay mas matimbang ang asawa niya. As for my mother, same sentiments I have with my father. Bunga ako ng pagmamahalan nila once upon a time.

patuloy niya. Nagkibit balikat ito at tumingin sa makulay na kalangitan dahil sa papalunog na araw. "Because I always believed death has never been the answer to end our suffering. Believe me you can still do great things." tila siguradong sambit nito. "And if ever you feel alone remember me. Remember this one stranger that still believes in you." At that time for some reason… for the first time, I cried. I cried with my soul.

Ayaw niyang ma-stress, dahil basılan ang kanyang pagbubuntis. "Finally." nabigkas ni Everlee ng maakrating na sila sa lugar. Nauna ng bumaba si Everlee, dahil alam naman niyang hindi siya pagbubuksan ni Tanner. Matapos niyang mai-park ang sasakayan ay sumunod na rin si Tanner sa loob.

Tumawa kami ni Everett habang pinapanood siyang magpanggap na nagsusulat sa kanyang pekeng order pad. Ilang oras ata naming kalaro si everisha, siya na lang ang kusang sumuko nang mapagod at magsawa sa laro namin. Nang makatulog na si Everisha sa kaniyang kwarto, nagkaroon kami ni Everett ng pagkakataong mag-usap ulit. Nasa terrace kami ng mansiyon, tahimik na pinapanood ang bituin sa langit. “We’re getting closer to ending this,” sabi ni Everett, hawak ang kamay ko. “Teff will have nowhere to hide.”