Picture Of Janitor Novels & Stories

Nagulat pa ang secretary ng CEO ng lumabas siya sa upisina ng boss nito. “Sino ka?”, sita ng secretary sa dalagang nakabitbit ng mop at timba na kahit loose na shirt at jeans lang ang suot ay hindi maipagkakailang napakaganda. “Janitor po ako ma’am, naglinis po ako sa loob ng upisina ni sir”, turan ni Danielle sa secretary habang nasa mukha nito ang pagdududa. “Kung janitor ka dito, bakit hindi ka nakauniporme?”, sita pa rin nito habang sinusuyod siya malalaking mata nito ng mula ulo hanggang paa.

Patuloy lang sila sa ginagawa nila. "Please, tama na! Ayoko na!" sigaw ko habang umiiyak. Pero hindi nila ako pinakinggan. Patuloy lang sila sa paghalik at paghawak sa akin. Yung mga nauna, okay lang. Mayayaman sila, gwapo. Pero sila? Mga pangit, mahihirap na lalaki lang. "Ang ganda mo naman," sabi ng isang janitor habang hinahalikan ako sa leeg.

Kailangan kong malaman kung paano nangyari 'to. "Sino yung janitor na naglilinis?" tanong ko. "Hindi ko po alam, sir. Hindi ko po kilala," sagot ng nurse. "Tingnan mo nga naman. Hindi mo kilala? Eh bakit mo hinayaan na maglinis sa kwarto nila? Baka siya yung tumulong para makatakas sila!" "Hindi ko po alam, sir. Hindi ko po talaga alam," umiiyak na sagot niya.

Subukan lang niyang umangat ng paningin, makakatikim siya sa akin. “Master Sean, sa pamamagitan yun niya.” Walang titig na tinuro ang Janitor sa sulok. Ang suot nito Kulay blue. Bigla akong natawa ng pilit. At tuluyan ko ngang kinuwelyuhan ang kawawang sekretarya. Nang pinilit niya na di sa akin tumitig. “Master Se-annn. Kung yun.. su-sundin niyo po ako.”

Pagkatapos, kumunot ang noo ni Lucas at tinanong niya, “Sir, bakit niyo po hinahanap ang ganitong klaseng tao?” “Wala lang.” Dumilim ang ekspresyon ni Joshua. Isang part-time janitor, mula sa pinakamababang katayuan sa lipunan. Kahit na kung may sakit sa pag iisip si Luna, hindi niya yayakapin at sasamahan ang isang taong ganitong uri. Kaya naman, ang taong ‘yun kagabi ay hindi kasing simple ng nilarawan ni Lucas.

Hmmmp' napakamot nalamang siya at bahagyang pinasadahan ng tingin ang lalaking janitor na kinuha ng kanyang ama, minsan ay naiinis din siya kung bakit ba naman kasi ang isang tulad nitong napaka dungis na may luma at punit punit na kasuotan ang siya pang laging nakadistino sa cafeteria ng kanilang skwelahan, e kung tutuusin ay marami naman silang janitor doon na naka pwesto sa ibat ibang area at lahat ng itoy maayos ang pananamit at may sariling Uneporme pa. Isa pang palaisipan sa kanya kung bakit ang katulad nitong tila isang pulube ay pinayagan ng kanyang ama at ng principal nila na doon din makapagaral, kung saan karamihan ng mga magaaral ay mararangya at maykaya sa buhay.

“Nalito po ako kasi we don’t have janitor in our school po. Mga janitress lang po ang workers namin sa utility. At hindi rin po nakakausap ng mga janitress ang mga bata. Hindi naman sa bawal po pero hindi po kasi sila nakakalapit sa mga bata. After class lang po sila pumapasok ng classroom para maglinis.” “But—” I cut my word. Lalo na akong kinabahan. “Miss Nieves, France is telling me about this janitor she was talking to for nine days. Baka bago lang sa school ninyo ‘tong janitor na ito.” I wished na nasabi ko ng perfect ang last sentence ko. Hindi pa rin ako komportable sa Tagalog ko but I know my accent is better now. “Ma’am, pwede po bang malaman kung ano ang pangalan ng janitor na sina

sabi ng may edad na janitor. "Oh, salamat pre!mabuti na lang ginising mo ako, baka anu pang nangyari sa akin, pagod lang siguro ako pre!"sabi ko pa sa janitor na huminto sa paglilinis at naupo din malayo konti sa aking tabi. "Sir, pasensiya na...heheheeh...may dinadalaw ka ba dito?bakit narito ka hindi mo na lang pasukin ang silid ng pasyenteng dadalawin mo?" deretsa nitong sabi.

Halatang gusto nitong bumalik sa kanya pero pinalibutan na ito ng matandang kalalakihan. Pumasok siya sa loob ng bahay para tulungan ang mama niya sa pagdadala ng mga pagkain sa labas. Nang mapatingin siya sa labas ng binta ay kumunot ang noo niya. Mula sa malayo ay nakita niya ang janitor na tumetisgo laban sa kanya. Nang makita siya nitong nakatingin ay agad-agad itong umalis.

nakangiting bati sakaniya ng janitor na abala sa pagliligpit ng mga kalat sa bawat mesa. " Good morning din po. Nakita niyo ho ba ngayon si Janice? " tanong ni Catalina saka tinulungan ang matanda na ilagay sa basurahan ang mga kalat na dala niya. " Naku hija, salamat pero h'wag ka na tumulong at baka madumihan ka pa, " anito sakaniya saka itinuro ang isang pinto kung saan ang pahingahan ni Janice. " Nariyan siya sa loob at mukhang tulog pa dahil di ko pa nakikitang lumalabas mula kanina. Katukin mo na lang. "