Novel & Cerita Ang Noche Buena Ng Isang Kutsero

“Hindi ba’t kumakain lang siya dito tuwing ika-15th ng buwan?” Wala naman talaga siyang balak magpakitang-gilas. Ngayong gabi lang siya magluluto bilang pasasalamat sa pagtanggap ng pamilya. Hindi siya gustong magmukhang tagaluto ng Guzman, dahil kapag nasanay sila, tuloy-tuloy na iyon. ‘Kapag nasimulan mong tiisin ang hirap, hindi na ‘yon matatapos,’ naisip niya.

Nang makitang hindi pa nagagalaw ang sabaw nag-aalalang nagtanong si Manang Celia, “May iba ka pa po bang gusto, Ma’am?” “Hindi na po, salamat,” iling ni Luna. Ayaw niyang masayang ito, kaya kinuha niya ang mangkok at nagsimulang humigop doon. Matapos ang gabing walang tulog at ang lahat ng kanyang pinagdaanan, pagod lang ang naramdaman niya. Pero nang dumampi ang unang kutsara ng sabaw sa kanyang mga labi, napagtanto niyang hindi lang siya pagod… gutom din siya.

Itinuro pa nito ang silyang dapat ay upuan niya. Araw ng Linggo iyon. At mahigit dalawang linggo nang narito sa bahay niya ito at si Curt. Pero kinabukasan ay nakatakda nang sunduin si Curt ng ama at madrasta nitong nakabalik na mula sa second honeymoon ng mga iyon. Kaya naman naisipan niyang ipaghanda ng espesyal na hapunan ang binatilyo. And at the same time ay turuan sa pagluluto si Giac ayon na rin sa kahilingan nito. Hindi niya alam kung sadyang nakikisabay ang kapalaran

Nasa living room Ako kanin- "Good morning" Napa igtan pa Ako Ng biglang may yumakap sa likod ko. It's really unusual kaya nanlalaki Ang mga mata ko dahil sa ginawa nito. "No,good morning too?" Mahinang sambit nito. Nilunok ko Ang namumuong laway ko dahil sa kaba. Bakit ganito Ang lalaking ito, pangioon? "G-good morning, Xyn"

parang may mali at hindi ko lang matukoy kung ano. "Boss, ngayon ba tayo pupunta? Baka tulog na sila papa.." "If you want, let's just go tomorrow." "S-Sige, Boss.. bukas na lang. Dito ako matutulog?" mahinang tanong ko. "Yes. Do you want a separate room? There's one more room here." tumango na lang ako, baka hindi ako makatulog kung nasa isang kuwarto kami. Kinabukasan, naghanda kami ni Boss para sa pagpunta sa bahay.

Walang sobrang ayos, walang pilit na ganda—just a family existing in the same moment, in the same light, in the same story. Si Luna, nakatayo malapit sa mesa, maingat na inaayos ang mga plato ng noche buena. May konting dumi pa ng flour sa gilid ng kamay niya, siguro galing sa dessert na siya mismo ang nagluto kanina. She looks peaceful. Parang lahat ng pagod ng taon, hinugasan ng simpleng saya ng gabi.

Sinipsip niya ito para bang candy. "Amore, I won't be gentle with you tonight. So be prepared, baka tumama si Kurt na masundan ang kambal," tila naghahamon na saad niya. Well, I was prepared about this. "Yeah, go ahead. Masarap nga pag sagad at hindi dahan-dahan. Maybe quadruplets naman," He giggled bago ako hinalikan sa braso. He bit me sa sobrang gigil.

Sa Katotohanan ng Gabing Iyon Sa katotohanan, kagabi pa lang ay may kutob na si River. Ayaw niyang maging sagabal si Kim sa tahimik na mundo ng dalawa sina Luna at Giovanni. Kaya kahit anong tanggi ng babae, mapilit niyang hinatak ito papunta sa inuman. "Naku, huwag mo nang guluhin ang gabi ng dalawa," aniya habang bitbit ang bote ng beer, "Mag barbecue tayo. Hindi kumpleto ‘yan kung walang alak."

THE NIGHT “Maybe just one night,” sagot ko, ang mga salita tumakas bago ko pa mapigilan. “Just one moment to remember what freedom feels like.” Narinig ko ang saya sa boses niya. “I’ll pick you up at eight. Get ready to have some fun, okay?” "Okay," sagot ko, may bahagyang excitement na bumalot sa dibdib ko. “I’ll see you then.”

biglang tumaas ang boses ni Lucian. Umangat ang isang kilay niya, saka siya sumandal sa upuan. "Come on, let’s not pretend here. We all know na wala siyang background, wala siyang pedigree. You are not one of us. So, sabihin mo sa akin, ano bang habol niya sa iyo? Ang iyong pera? Ang iyong pangalan?" Ramdam kong nagdilim ang paningin ko. Kung hindi lang dahil sa respeto kay Lucian, baka hindi ko na kayang pigilan ang sarili ko.