Ang Noche Buena Ng Isang Kutsero นิยาย & เรื่องราว

Sa Katotohanan ng Gabing Iyon Sa katotohanan, kagabi pa lang ay may kutob na si River. Ayaw niyang maging sagabal si Kim sa tahimik na mundo ng dalawa sina Luna at Giovanni. Kaya kahit anong tanggi ng babae, mapilit niyang hinatak ito papunta sa inuman. "Naku, huwag mo nang guluhin ang gabi ng dalawa," aniya habang bitbit ang bote ng beer, "Mag barbecue tayo. Hindi kumpleto ‘yan kung walang alak."

THE NIGHT “Maybe just one night,” sagot ko, ang mga salita tumakas bago ko pa mapigilan. “Just one moment to remember what freedom feels like.” Narinig ko ang saya sa boses niya. “I’ll pick you up at eight. Get ready to have some fun, okay?” "Okay," sagot ko, may bahagyang excitement na bumalot sa dibdib ko. “I’ll see you then.”

biglang tumaas ang boses ni Lucian. Umangat ang isang kilay niya, saka siya sumandal sa upuan. "Come on, let’s not pretend here. We all know na wala siyang background, wala siyang pedigree. You are not one of us. So, sabihin mo sa akin, ano bang habol niya sa iyo? Ang iyong pera? Ang iyong pangalan?" Ramdam kong nagdilim ang paningin ko. Kung hindi lang dahil sa respeto kay Lucian, baka hindi ko na kayang pigilan ang sarili ko.

Napabagsak ang balikat ko dahil sa sinabi niyang iyon kaya hindi na ako nagdalawnag isip na kunin ang kubyertos na nasa ibabaw. Ang kaso ay masyadong maraming kutsara na nasa harapan ko. “Bakit kasi kailangan ganito kadami ang kutsara sa high-class restaurant.” Naiinis ko na bulong, don’t get me wrong familiar ako sa ganitong set up dahil napag-aralan namin ito ang kaso hindi ako sanay, more on naiisip ko ang ibang tao na walang kinakain o ginagamit manlang na kutsara habang kami papalit-palit sa iisang upuan lang.

Nag kakanda tumba na bumabangon ang isa, at ang isa ay nagapang na parang bulate sa lupa. Una kong nilapitan ang nananakbo, dinampot ang ang kutsilyo at natulala ito ng makita ako sa gilid nya at nakangisi. “Hi, want some fun tonight?” I show my pearly with teeth and stab his right eye, he scream pero ang kutsilyo ay bumaon sa bibig nito na sumisigaw ngayon, i laugh wickedly and he fall into the ground. Diniin ko ang kutsilyo sa bibig nito. Hindi ako nakunteto at sinipa angitlog nito at pati ang sikmura nya. I didn’t stop hanggang sa dumami ang dugo sa paligid nya. Hinugot ang kutsilyo at kinuha ang upuan na bakal. Binaon sa lalamunan ang paanan ng bakal na upuan.

Nang tingnan niya ang mesa ay ang daming kubyertos na nakalagay, alin ba doon ang dapat niyang gamitin? Nang dumating ang waiter ay lalo siyang kinabahan dahil tinatanong na nito ang kanyang order. Mabuti na lang to the rescue ang kanyang asawa at ito na ang nag-order para sa kanya. Makaraan ang ilang sandali ay dumating ang mushroom soup na in-order ng kanyang asawa. Ngunit, bigla siyang natigilan dahil parang sanay na sanay na niyang bigkasin ang katagang asawa.

"Gusto ko po yung paborito kong silok, Mommy. Hindi po ako sanay sa malaking kutsara." *Silok.* Ang makalumang salitang iyon para sa kutsara na madalas gamitin sa lalawigan ng Quezon ay napakapamilyar sa pandinig ni Celestine. Dahil sa pagiging *single mother* sa probinsya at sa kagustuhang mapabuti ang pagkain ng anak noong sanggol pa lamang ito, ginawan niya ng paraan ang isang lumang kutsara upang maging komportable sa maliliit na kamay ni Zion.

“Kain ka lang. Susubuan kita para hindi madumihan ang kamay mo.” Napalunok siya, medyo nahiya pero hindi na tumanggi. Panay ang subo ni Lucas, sinasabayan ng biro. Hanggang sa napatingin siya sa kutsara, iisa lang ang gamit nila. Bigla siyang natigilan. Wait… isang kutsara? Namula siya, pero nakangiti pa rin si Lucas, clueless or maybe not. “Masarap, ‘di ba? Favorite ko ‘to.”

"Puwede naman tayong mag-bar but not tonight. Di pa ako nakakabawi ng pagod ko sa immersion. Don't worry we will spend the whole day at makakasama mo ako magdamag sa Batangas bukas. Kaya dapat, ikaw rin ay magpapahinga na after our dinner." "That sounds good! I like that! Sa wakas masosolo rin kita bukas ng gabi at dahil diyan, cheers!" Itinaas ni Kurt ang red wine at hinawakan din ni Irish ang baso niya saka nila iyon pinag-umpog. Muli silang nagkangitian. Napuno ng tawanan at kuwentuhan ang gabing iyon sa pagitan ng dalawa. Ngunit sa di kalayuan, may pusong nasasaktan. Pusong nangungulila, pusong umaasa. Pilit pa ring kinakaya ang lahat ngunit hindi dapat laging ganito. Kailangan gumawa si

halos sabay silang nagsalita ni Claudette, pero mas mabilis kumilos si Killian. Pumihit ito, at bago pa siya makaiwas, marahan nitong hinalikan ang labi ni Claudette. Sandali lang iyon, pero tumigil ang lahat para kay Claudette. Ramdam niyang nanginginig ang labi niya nang maghiwalay sila. “Goodnight, buddy,” sabi ni Killian, ginulo ang buhok ng anak at muling humiga. Ngumiti si Alessandro bago pumikit ulit, mahimbing na natulog sa gitna nila.