Ignore Negative People Quotes の小説・ストーリー

masungit kong ani. Mukhang nagulat sila sa sinabi ko pero nanatili lang akong nakataas ang kilay. Well, that's me. I love insulting people. That's my specialty. Well, iyan ang isa sa negative traits ko. Isa akong matapobre pero sa mga kagaya lang ni Rachel.

"Baka hindi ka makakuha ang ganoon kalaking pera kahit na mag-trabaho ka habang buhay!" "Kung nais mong i-book ang buong lugar, magpa-reserve ka online para sa bawat pwesto isang buwan na mas maaga!" "Kung hindi mo magagawa iyon, umalis ka na!" “Ang mga taong pinaglilingkuran namin dito ay pawang mga marangal na panauhin! Huwag kang pumunta dito kung wala kang pera!" “Ignoranteng hangal. Inaabala mo ang negosyo namin dahil lamang gusto mong magpakitang-gilas sa harap ng isang batang babae. Wala kang kahihiyan!"

May halong inis sa boses nito at tumulo na ang isang luha sa kaliwang mata. "Well, It's not my fault kung hindi ka prepared sa business proposal na 'to!" "Why do you need to be like this? Mag kaibigan tayo-" aniya. Mag kaibigan? "Mag kaibigan tayo NOON, at hindi porket mag kakilala tayo hindi ibig sabihin no'n ay pag bibigyan na kita. You can't please anybody, kung gusto mong umangat. Wag kang susugod sa giyera na wala kang dalang bala" ngumisi ako bago tuluyang tumayo.

Para sakin kaya ko! Ipapakita ko na kaya ko! Na may ibubuga ako. Na di ako yung tipo ng taong tamad tamad sa gawaing bahay. Tapos wala pang maibubuga sa eskwelahan. Hmp! Sa gawaing bahay lang ako tamad pero di sa school at work. Ibang usapan na yun. Dapat di puro negative ang characteristics par di nakakahiya sa iba.

Naiwan kami ni Hans doon na parehong nakatitig sa saradong pintuan. Blanko ang tingin ko sa pinto habang pinipigilan na magbuhos pa ng luha muli. Matapos ang ilang minutong pananahimik ay naramdaman ko ang paghawak ni Hans sa braso ko. "Hey," pagkuha niya sa atensyon ko. Lumingon ako sa kaniya at tinitigan lamang siya hanggang sa magsalita siya ulit, "H'wag ka muna mag-isip ng mga negative na bagay. We should always think positively," he uttered with a smile.

You know nothing about the AUTHORS private personal life and you don't even know who is the Author, indeed. This message is in general, just thoughts nothing hates. I felt sad, disappointed and felling low right now. I'm under pressure, real quick. PARDON. Pardon me if you find this message ungrateful or something. I'm sorry to disappointed you if can't be like the author you admire because. . . I have this motto. “I NEVER WALK TO ANYONE SHADOW. I CAN BE WHAT I WANT TO BE, NOT ANYONE WANTS ME TO BE.”

Raven's P. O. V. "I want all the negative comments disappear. Kapag may nabasa pa akong negative comment, I will deduct it on your salary," sabi ko sa kausap kong magaling na IT. "You will never be disappointed, sir Aguilar." Nilahad niya ang kaniyang kamay. Tinanggap ko naman ito. "Thank you, you may now go and do your job."

Ang dami ko ng basher gusto pa niya dumagdag. Ang dami ko ng haters at bashing na natatanggap. Mabuti na lang hindi ako nagbabasa ng mga sinasabi sa akin sa social media kaya hindi apektado ang daily life ko. Maliban na lang sa mga chismosang employees ni Nick na palagi akong pinag-uusapan. Ignoring is the best reponse, at iyon ang ginagawa ko. At saka ang swerte naman nila para bigyan ko sila ng oras ko. Ang pa-pangit nila hindi nila deserve mapansin ko.

Though nakakainis ang mga comments sa social media. "Sikat? Gagà! Sana kung positive ang balik, masaya pa, pero look at it, super negative lahat ng comments sa iyo. Pati itong magazine at negosyo nadamay na!" talak nitong talagang gigil na gigil na yata sa akin. "I don't want to do this pero huwag ka munang magpakita at magtrabaho dito, Tasya. Pahupain mo muna ang ginawa mong ito!"

"'so maybe I should do much better' --- the should-ing. People says that they SHOULD do this and that which results to being uneasiness. Over-generalizing. 'pero paano kung lahat ng tao ay ayaw sa'kin?'-- hindi porket ayaw sa'yo ng isang tao ay dapat mo nang sabihing ang LAHAT ay ayaw sa'yo?" "'Sabi ng iba dapat tanggapin ko ang sarili ko pero paano naman kung alam ko mismo sa sarili ko na wala akong kwentang tao.' --- Ignoring the positives and lastly, labelling. Ito ay ang pag-ignora ng isang tao sa positibong lumalapit sa kaniya at ang pag-label ng katayuan mo, sinasabing wala kang kwenta para sa lahat ng nandito sa mundo." Pagkatapos nun ay katahimikan ang bumalot sa kanilang tatlo. Gula