Novel & Cerita Iniwan

May kakaibang ngiti rin ito sa labi, na hindi niya alam kung para saan. "Oo nga pala." Iwinaksi na lang niya ang iniisip. Kinuha niya ang kahon. Inilapag iyon sa espasiyong namamagitan sa kanilang dalawa. "Nakita mo ba kung sinong nag-iwan nito?" Inilagay niya ang palad sa baba. "Ang layo naman natin sa bayan para magkamali ang nagdala nito."

Ang Pugad sa Minahan Ang biyahe patungo sa abandonadong minahan sa paanan ng Sierra Madre ay isang tahimik na paglalakbay na binalot ng tensyon. Ang sasakyang minamaneho ni Jorge, isang luma ngunit matibay na armored van na kanyang inayos sa loob ng maraming buwan para sa ganitong uri ng emergency, ay mabilis na binabagtas ang mga madidilim na kalsada papalabas ng siyudad. Walang nagsasalita. Ang tanging maririnig ay ang ugong ng makina at ang paminsan-minsang kaluskos mula sa radyo na sinusubukang i-scan ni Ivan para sa anumang balita tungkol sa kanila.

Si Inay ang unang lumabas pagkatapos iabot sa driver ang bayad Sumunod naman akmo ni Pio. Siniguro ko muna na wala kaming gamit na naiwan saka tuluyan nang lumabas ng sasakyan. Pag Ali's nito ay saka lamang ako humarap sa napakalaki at malawak na subdivision na tinutukoy ni Inay. Nakita ko naman ang malaking pangalan ng subdivision na iyon, nakaukit sa bandang itaas ng gate.

dagdag ko habang tinutulungan ang kambal sa kanilang mga gamit. Kinabukasan, maaga kaming nagising at nagbiyahe papuntang Kyoto. Pagdating namin doon, agad kaming pumunta sa Fushimi Inari Shrine, isang sikat na lugar na kilala sa libu-libong torii gates. "Wow, ang ganda naman dito!" sabi ni Sitti habang tinitingnan ang mga torii gates. "Ang dami pong gates! Pwede ba tayong maglakad sa loob?" tanong ni Stanley habang excited.

Paano nila magagawang tingalain ang isang pangkaraniwang taong kagaya nito? Sa mga mata nila, ang isang taong kagaya ni Harvey ay hindi kayang kumita ng pera na madalas nilang kinikita sa isang gabi sa simpleng pagkembot lang ng katawan nila. Pagkatapos niyang makitang may mangmata kay Harvey, isang ngisi ang lumitaw sa mukha ni Hazel Malone habang naglakad siya. "Halika, Harvey. Ipapakilala kita. Ito ang mabuting kaibigan kong nakilala ko sa Durin, ang taong nasa top spot ng influencer list nang ilang buwan, si Ms. Miwa Fujihara.

August's POV Ang haba ng naging biyahe namin pero sulit. Nandito na kami sa isla ng Snow Fall at lahat kami ay laglag ang panga sa kagandahan ng lugar. Like the fuck? Totoo ba ito? I am seeing this type of resort sa maldives or punta cana. Pero hindi ko inaasahan na sa lahat ng out dated, ito talaga ang pinaka the best. Pagkapasok pa lang namin sa private resort ay tumambad kaagad sa akin ang infinity pool na sobrang linaw ng tubig at over looking view ng karagatan at mga isla. Sa gilid nito ay parang isang bar dahil may mga upuan doon at winery.

Aiden Pagpasok sa opisina hinihagis nya ang susi sa kotse at pabagsak na umupo sa swivel chair at inikot yon paharap sa salamin na bintana, kung saan nakikita nya ang halos kabuuan ng Del Castillo Resorts.

iniwan ko na siya at tumakbo na,pero nakasalubong ko si Mona may bitbit na tela,nagtago ako sa may bulaklak kung saan siya pupunta. Doon siya patungo kung saan dun nakaluhod ng asin si Ivan,hindi ko na alam kung anong ginawa niya madilim kasi sa pwesto ko,hinintay ko muna na aalis siya bago ako lumabas sa pinagtataguan ko,pero alam ko namang hindi siya magsusumbong,kahit madaldal si Mona ayaw niya naman na may mapahamak dahil sa kanya.

she said at siya na ang nagkabit, bago pa siya tuluyang manlambot. “SANTUARIO Eco De Morrison is a private sanctuary here in Iba, Zambales. Gradually, dad bought these properties.Twice a year bumibisita si daddy dito noong malakas pa siya para i-check ang mga products at ang buong property. Sometimes Melisandre, Wazel, and I go here with dad, too. And my mom was still alive back then.” Walang masabi si Andreana sa luwang ng properties ni Matthew. He said that the total area of the land was around 50.7 hectares.