Iniwan Novels & Stories

"Baka susunod ka sa yapak ng tiyuhin mong—" "Natin. Tiyuhin natin Owen." "Oo nga. Si Richard Diaz. Baka matulad ka roon. Matigas talaga ang ulo mo. Magpahinga ka nga muna," Ngumiti siya. Hindi pinansin ang huling sinabi nito. "Sinabi niya rin iyan sa akin noon. Matigas daw ang ulo ko pero binawi naman. Matigas ang ulo nating tatlo. That was his understatement. You should have known that."

sagot ko, Tapos na kami'ng kumain ni inay Ng may lumapit sa Amin na may edad na babae,"Rina ,naibilin mo na ba Ang niyogan mo,si cario mo na lang Iwan,." wika Ng may edad na babae,"oo tita naihabilin ko na Po kay manong cario,"sagot ni inay, bumaling Ang tingin sa akin Ang tinatawag na tita ni inay,"oh Siya na ba Ang anak mo Rina,"opo tita si Havana,"ngumiti lang Ako Dito.

ALIPIN C25 ANTHONY POV Mag-isang buwan na kami ni Abegail dito sa Korea, malapit na rin kaming umuwi dahil isang buwan lang naman ang bakasyon ni Abegail. “Love, what are you thinking about?” Tanong niya habang yumakap sa aking likod. “Nothing Love,” “You know Love, ma-miss na naman kita,” “Why? if we go back in Philippines, lagi pa rin naman tayong magkikita?”

sagot niya, habang naglalakad sila sa paligid ng malalaking sasakyan sa showroom ni Romanov. Biglang lumapit sa kanila ang isang babae na may maitim na kayumangging buhok, matangkad at balingkinitan, na may matikas na mukha at tsokolate na mga mata. "Ah, Alina," tawag ni Romanov. "Halika, kilalanin mo si Mr. Ford." “Mr. Ford, dahil naghiwalay na kayo, mabuti nang makilala mo ang ibang babae,” sabi ni Romanov. “Alina ay isa sa aming mga pangunahing modelo para sa—"

Pero, pareho silang hindi nagtagumpay at patuloy na naglalaban. Mahigpit na hinawakan ni Jewel ang kanyang kamay habang nag-cheer siya kay Darryl. “Manong, kaya mo yan. Kaya mo yan!” … Samantala, mga walong daang milya galing sa South ng Royal City sa New World. May isang bundok na napaliligiran ng ulap, para itong langit. Ang pangalan nito ay Spiritual Invisible Mountain. Mayroong isang makalumang gusali sa ilalim ng bundok…ito ang Spiritual Invisible Sect!

Hindi makita ang liwanag ng buwan ngayong gabi dahil nababalot ng ulap ang kalangitan. Naglakad-lakad siya hanggang sa marating niya ang puno sa gitna ng bukid. Ang bukid na iyon ay pag mamay-ari ng heneral na si Edilberto. Naglakad siya paikot sa puno at saka umupo at sumandal. Kakaunti lamang ang ang dahon ng puno dahil dumating na ang tag-lagpas at nalalapit na rin ang pasko kaya't malamig ang simoy ng hangin.

Ewan ko kung nasaan na dinala ng langit ang bruha pero nakapag-reply na ipapadala na lang daw niya rito. Tuwang-tuwa ang Inez Isabelle dahil hindi na lang sa inaararuhan ng kalabaw siyang nagsi-swimming kundi sa totoong malawak at malinis na swimming pool na. Ang yabang pa nga dahil hindi gumamit ng floater.

Wala pang ilang sandali ng ihagis niya sa mataas na damo ang patay na hayop, kumalma na ang kabayo. “Pumaroon na tayo.” huling imik niya bago tumuloy. Alas nuebe ay naroroon na kami sa palasyo, inilalabas ko ang mga napamitas na mangga sa sako. Nang biglang tumawag si Manang Flora “Hija, nakalimutan na ninyong mag-agahan. Pumasok ka na raw utos ni Senyor Pablo, naghihintay sila sa hapag-kainan”

Isla Malinao, Catanduanes Naglalakad-lakad ako dito sa dalampasigan para manguha ng mga shell hindi kalayuan sa bahay namin ng may makita ako na parang may bagay na nasa aplaya kaya tinungo ko ito kaagad, nagulat ako ng makita ko na hindi bagay kundi tao na walang buhay ang nakita ko kaya nahintakutan ako na napaatras.

Naiintindihan? Tuwang tuwa si Aino. Sa totoo lang ay ayaw niyang tawagan si Sebastian Stinky Bum sa araw na iyon, ang tanging dahilan lamang na ginawa niya ay upang ipakita sa kanyang ina dahil ayaw niyang malungkot ang kanyang ina. Ngayong sinabi ng kanyang ina na hindi na niya kailangan, natural na masaya si Aino. ‘Alam ko, inang, hindi ko na siya tatawaging Stinky Bum. Pumasok na tayo, naghanda na ng pagkain si tita at kumain na ako. Wala ka pa sa bahay kaya ayokong matulog ‘