Ingay Novels & Stories

"Okay sige salamat sa pagsagot sa mga katanungan ko. Naghahanap pa kasi kami ng magiging kasambahay rito. Hindi naman kasi puwede si Maribel dahil may trabaho siya kaya kapag may oras lang siya nagpupunta rito. Kung sakali sana, kung gusto mo lang naman ay puwede kang pumasok rito. Wala kang poproblemahin dahil libre naman lahat rito. Maaari ka ring dito mag-stay in dahil may mga kuwarto naman para sa mga kasambahay. Napakabait pa na amo nila Mr. at Mrs. Montenegro. Ang anak lang naman nila na si Rain Tyler ang pasaway pero hindi ito madalas nagpupunta rito dahil may sarili itong condo na inuuwian. Kung may mga katanungan ka, magtanong ka kay Maribel at kung sakaling papasok ka ay sabihan mo

Ang Mount Samat. Kilala ang lugar na ito bilang Dambana ng Kagitingan para sa ating mga namayapang bayani ng ikalawang digmaang pandaigdig. Ito ay sinasabing isang tulog na bulkan at may kataasan na 545 metro. Masasabing lubos na naalagaan ang pook na ito dahil lamang ang luntiang kulay ng kapaligiran at preskong hangin. Sa pakiwari ko, ito ang unang beses na masasabi kong napakaganda ng Pilipinas at napakamabiyaya ng Maykapal sa ating lahat.

maikling paliwanag ni Inara. Nanlaki ang mata ni Liora. “Kaibigan ni Kaizan? Gwapo ba?” Napailing si Inara. Gabi na nang makarating si Inara sa restaurant sa Dumaguete City. Malinis, bago, at eleganteng tingnan ang lugar. Ngunit sa kabila nito, may kakaibang kaba siyang nararamdaman. 'Parang may hindi pa ako nakikita.' Pumasok siya.

Laking Maynila kasi siya kung kaya naman hindi siya marunong magsalita ng hiligaynon at 'di rin makakaintindi. Ngumiti si Calyx. Tila ba trademark na nito ang ngumiti. Kung sabagay tuwing ngumingiti ito lalong nagiging guwapo ito. Pinilig ni Margaux ang sariling ulo sa isipin iyon. Ngayon marunong ka ng uma-appreciate na guwapo si Calyx? Samantala kanina inis na inis ka sa kanya. Tudyo ng isang bahagi ng isip niya. Guwapo naman talaga siya. 'Di ba nga ang daming nagkakagusto sa kanya. Pagtatanggol naman ng isang bahagi ng isip niya. Natigil na lamang siya sa pakikipagsagutan sa sarili ng magsalita si Kuya para sagutin ang tanong ni Calyx. “Yung dating Yaya ko ay taga Iloilo kaya marunong at

Sa sandaling sinabi ang pahayag na ito, nawala agad ang mga pagdududa. Dahil makatwiran ang argumento na ito. Ang Iga City ay isang tagong lugar lang na nasa pagitan ng dalawang major city, at makatwiran para sa kanila na magtago doon para planuhin ang atake nila sa dalawang siyudad na ito. Bilang resulta, may isa pang napakalaking papuri para sa Japanese Homeland Security Department sa internet.

Halos alas kwatro na sa hapon at ang dami pa ring customers na bumibili at tiyaka ito namang si Layla ay parang walang kapaguran. She's from Tanjay City, three municipalities before reaching her city, single mom and a breadwinner. That's why kapag may extra ako talaga, binibigay ko kay Mama para ipabigay sa kaniya dahil kitang-kita talaga kung gaano siya ka-effort, passionate at hardworking person rito. Para ngang hindi niya na alam ang salitang 'pahinga'.

"Bakit mo sinabi iyon?" "A-ang alin?" "Na girlfriend kita." "Nako, tinawagan ko iyan nang malaman nating pinapapunta ka ni Hanz. Sa sobrang pag-aalala, lumipad agad mula Maynila hanggang dito." Pumasok si Inay Gina at nilapag sa ibabaw ng glass table ang dalawang baso ng juice at ilang sweets. "Nag-alala ako sa iyo."

Biglang may tumawa sa isang tabi. **"Ano ba yan! Alam ba nilang ang Solaire ang pinaka-sikat na hotel sa buong Manila pagdating sa sashimi. Ang pinagmamalaki nila ay ang mga sangkap na ginagamit nila—pinaka-fresh at mula sa pinakamagandang bahagi ng seafood, tapos ‘yung ibang parte, tinatapon na lang nila. Kaya mahal ang presyo. Isa pa, kilala ang hotel na ‘to na hindi tumatanggap ng credit cards. Mas mataas kasi ang transaction f*e. Elaine, lahat ng mayayamang asawa ng businessmen at socialites alam ‘yan. Bakit hindi alam ng mama mo?"**

"Saan tayo pupunta ngayon?" "Saan mo man gusto," nakangiting sagot ko habang pinagbubuksan siya ng p***o ng kotse. "Mayroon tayong buong buhay para pumili ng direksyon." ​Habang binabaybay namin ang daan palabas ng siyudad, ramdam ko ang kakaibang gaan sa aking dibdib. Ang bilyonaryong si James Green na kilala ng lahat ay pormal nang nagtapos sa araw na ito. Ang lalaking nagmamaneho ngayon ay isang simpleng lalaki na lamang na walang ibang hangad kundi ang mahalin at alagaan ang babaeng nasa kaniyang tabi.

Itinikom ko ang nakabuka kong bibig at humarap sa kaniya. “This is Maruya. May saging sa loob nito at hinaluan lang ng harina at food coloring na orange ang pinag coat dito. Saka nilalagyan ng asukal para mas sumarap.” Tumango-tango siya at kumuha pa ng isa. “This is good. Is this one of Filipino food?” “Huh? Matagal ka na dito sa Pinas, hindi ka pa nakakatikim?” nagtatakang tanong ko. Umiling siya agad at kumagat ng isa. Nagkalat ang white sugar sa bibig niya.