Izumi Novels & Stories

Nakita ko pa ang pagismid nito. Ang tanging maririnig mo sa hapag ay ang walang humpay na paggalaw ng kurbyertos. Tila walang umiimik pati ang tunog ng orasan ay rinig na rinig. Pinutol ng lalaking dumating ang katahimikang namamalagi sa gitna ng lahat. Hindi ko ito kilala, kailanman ay hindi ko pa ito nakita ngunit hindi ko maiwasang pakatitigan ang kaniyang tindig at presensya. Mataas, matipuno, moreno, may mapupungay na mga mata, mahahabang talukap nito, matangos na ilong at manipis na labi.

Tahimik silang bumalik sa loob ng kombento. Kinabukasan ng hapon ay dumating na ang taong sinasabi ni Padre Antonio na siyang makakatulong sa akin. Isa itong matandang babae na sinasabi nila ay manggagamot daw na nagmula sa bundok Himalaya. Isang beses sa isang taon lang daw ito bumababa sa bundok at ngayon lang ay napilitang bumaba dahil na rin sa pakiusap ni Padre Antonio. At napag-alaman din namin na kapatid pala ito ni Padre Antonio.

dagdag ko habang tinutulungan ang kambal sa kanilang mga gamit. Kinabukasan, maaga kaming nagising at nagbiyahe papuntang Kyoto. Pagdating namin doon, agad kaming pumunta sa Fushimi Inari Shrine, isang sikat na lugar na kilala sa libu-libong torii gates. "Wow, ang ganda naman dito!" sabi ni Sitti habang tinitingnan ang mga torii gates. "Ang dami pong gates! Pwede ba tayong maglakad sa loob?" tanong ni Stanley habang excited.

Carmella Muntik pa nyang malagla ang hawak na cellphone ng makita ang lalaking nakatayo sa may pintuan ng kubo. Nakakunot ang noo nitong nakatingin sa kanya. Napalunok sya habang titig na titig sa lalakeng ang buhok ay aabot sa batok na nito na may pagka wavy at magulo. Nakasuot ito ng itim ng t-shirt at maong na halos punit na sa magkabilang tuhod. Wala itong sapin sa mga paa. May hawak itong malaking baril na ginagamit sa panghuhuli ng mga ibon. Matapos nyang masuri ang kabuuan nito, bumalik ang mga mata nya sa mukha nito. Napalunok sya muli ng mapagmasdan mabuti ang gwapong mukha nito. Iniisip nya kung sino ito at bakit tila ngayon lang nya ito nakita sa San Miguel. Well, nasa dulo na ng

"Kami ay dayo po mula sa Alemanya," Mahal ko si Carmela, mahal na mahal, ayaw kong makita siyang nasasaktan ngunit hindi pa rin tanggap ng aking loob ang pagiging bampira niya. Nilinis din niya ang mga alikabok at mga sapot ng gagamba sa buong looban, at sa pagtanggal niya sa mga ito ay dito niyang natantong malayungib pala ang kanyang kinaroroonang aposento. Pumasok naman siya rito at doon sa loob, gaya ng mga nagdaang gabi, ay muli niyang narating ang buong silid-imbakan na purong gawa sa tinabil na mga mapuputing batong tinawag na caliza.Bigkis pa rin sa aking isipan ang talinhaga sa nakita naming kweba at kumapit pa rin iyon sa akin nang bumalik kami ni Eduardo sa centro ng bayan.

At Sumigaw dahil sag alit. Wahhhhhh………. Wahhhhhh………. Wahhhhhh………. Wahhhhhh………. Halos kalahating araw na ang pagtakbo ni Adonis at mga bata. Huminto muna sa isang batis para magpahinga ng kunti at uminom ng tubig. Malunkot pa rin ang mga bata ng bumaba sa likod nito. Umupo and dalawa sa batuhan habang di mapigilang matulala.

Miro POV Pagkatapos ng klase ko, dumiretso ako sa hacienda ng mga tito-titoan kong sina Tito Zuko, Tito Sorin at Tito Eryx. Isang malaking selebrasyon ang mayroon doon dahil birthday ngayon ni Tito Zuko. Sa likod ng sasakyan ko, maingat kong kinuha ang regalong inihanda ko para sa kanya, isa itong mamahaling samurai na in-order ko pa mula sa Japan, last month. Hindi lang ito basta-basta espada, handcrafted ito ng isang sikat na gumagawa talaga ng mga samurai at may halagang aabot sa daang libo. Alam kong magugulat si Tito Zuko, pero deserve naman niya ito kasi malaki ang naitulong nila sa akin para maging magaling ako sa pakikipaglaban.

Base sa pagkakatanda niya, si Circe ang tita ni Veron. Sa hilagang bahagi ng Amethyst Hill, mayroong isa pang rurok na pinangalanang Falling Zen Peak, kung saan ang Falling Zen Temple ay nakatayo nang matatag. Ito ay isang sagradong lugar para sa Buddhist Sect mula noong 2000 taon na ang nakalilipas, na madalas na pinupuntahan ng maraming tao.

_______ { Zamara POV } Hello my name is Zamara Kaizume, 25 years old. Napatingin kaming dalawa ni Irine sa pinto ng maramdaman namin bumukas at may tao doon. "What happened to you?!" sabay na sigaw namin ni Irine makita si Misaki na may dugo ito bandang balikat. "Kunin mo Irine yung emergency kit!" utos kong pasigaw at mabilis na pinuntahan si Misaki at inalalayan.

TBBNHW 140 Hawak ni Zeus ang kanyang kamay habang patuloy silang naglalakad. Maya-maya pa'y bumungad sa kanya ang isang Modern Glass Pavilion. Inalalayan siya ni Zeus sa makapasok sa loob kung saan agad niyang natanaw ang isang round marble table na may puting linen. Isang bote ng vintage champagne ang nakababad sa ice bucket. Kasama naring nanuot sa kanyang ilong ang mabangong aroma ng pagkain.