Bryan Ang Sakit Novels & Stories

"Bakit hindi mo ako sinagot noon? Dalawang taon din akong nasayang sa maling tao," reklamo ni Sabby. Gusto niyang malaman kung ano ang nasa isip nito noong panahong tinanggihan siya nito nang harapan. Inamin niyang ilang araw din siyang umiyak noon dahil sa sakit.

Pov bryan Nakarating na nang bahay, si na Bryan, pero nasa isip pa rin niya ang mga nang yari kanina lalo na yun babaing umihi sa C,R nang mga lalaki, at siyang muntikan na mabangga ni, Mang Isko sa gitna ng kalsada habang papauwi kami sa bahay, dahil sa isang pusa na iniligtas nito, napapailing na lamang siya, dahil lamang sa pusa ay wala itong pakialam kahit mapahamak ang sarili, bihira ang isang babaing ganon na mapag mahal sa mga hayop at hindi maalis ang katakot- takot na kaba na mayani sa kanyang dibdib nang makita ito mabuti na Lamang nakapag preno si mang isko, kung hindi baka nasa hospital ito ngayon.

“Bagay lang sa kanya yan Bry, hindi lahat ng tao kaya niyang paikutin sa palad niya.” “Akala ko nga sa sobrang layo ng Pampanga ay hindi niya na gugustuhing pumunta. Baliw talaga yang Brianna na yan since then.” Manghang sabi ni Bryan. Si Bryan ay matagal ko nang kaibigan, parehas kaming nasa larangan ng medisina. pulmonary doctor siya at ako naman ay isang cardiologist doctor.

Maingat, parang natatakot siyang magsabi ng maling bagay. Tinanong ni Caroline, "Anong problema?" Gusto niyang malaman pa tungkol kay Kirk. Nang marinig ang tanong ni Caroline, kinabahan si Bryan at sinabi, "W—wala. Sumasakit lang ang ngipin ko." "Ah." Tumango si Caroline at tumigil na sa pakikipag-usap sa kanya.

Nanubig ang mata ko sa magkahalong sakit ng pagkakahawak nya sa kamay ko at sa mga pinagsasabi nya. Pakiramdam ko ay pinaghihinalaan nya kaming dalawa ni Bryan. Bakit ba nagagalit sya? Nagseselos ba sya? I bit my tongue. I know he's not. He told me that he doesn't love me, right?

anitong hawak ang kanyang leeg na tila gutso siyang sakalin. Pakiramdam niya ay punong puno at namumuwalan ang hiyas niya. Nabibinat ang pwerta niya sa taba ng aring napasok ngayon sa kanya. Masakit ang unang sagad ng ari nito. Muling sinalya niyo ang balakang upang maibaong mabuti ang sandata. Halo ang sakit at sarap. Dikit na dikit ang kanilang mga katawan. Ang dibdib niya ay nakadiin sa dibdib ni Bryan.

Napahawak ito sa tiyan at namamalipit sa sakit. Naalarma Tuloy so Bryan at kaagad na kinomport si Ayla. "bakit? Ayos lang? Masakit ba ang tiyan mo? Tsk, naparami ka kasi ng kain eh." "ouch!! Ang sakit!!!!" namumutla na si Ayla sa sakit kaya mabilis itong binuhat ni Bryan ppunta sa sasakyan. Walang nagawa si John dahil muli na naman siya nitong nauhan.

banat niya. “Ouch! Dude, bakit ang sakit mo ng magsalita ngayon? Parang sinasabi mo na wala akong silbing kaibigan sa’yo,” eksaheradong reaksyon ni Bryan sa sinabi niya. At umakto pa na tila ba nasasaktan talaga ito base na rin sa pagkakahawak nito sa sariling dibdib. “Hindi ako ang nagsabi n’yan,” tugon na lamang ni Brylly.

Parang pinupunit ang buong pagkatao niya sa mga oras na iyon, tanging ang mga halik lang ng lalake ang nakakabawas ng nararamdaman niya. Siguro nga ay ganoon iyon, pag mahal mo ang isang tao ay titiisin mo kahit gaano kasakit. ~ Masakit ang ulo at buong katawan na gumising si Danica dahil sa tunog ng cellphone sa tabi niya, nahihirapan man siyang bumangon dahil sa sakit ng balakang ay pilit niyang inabot ang cellphone ng lalake at tinignan kung bakit ito tunog ng tunog.

Marami na rin ang iniinom niyang margarita kaya hindi na siya nahihiyang sumayaw sa gitna. Nagpaalam muna si Brielle kay Maxine na pupunta sa restroom kasi parang sasabog na ang pantog niya. Pagpasok niya sa restroom ay walang tao kaya dumiretso na siya kaagad sa banyo at umihi.