Insecurity Inggitera Quotes English Novels & Stories

papababa ng iba. Dapat natin silang kaawaan."Nagulat si Tabita at ang kanyang mga kaibigan. "Kawawa kami?" she cried out. “You impertinent little brat. How dare you condescend to us like this?” Hindi sumagot si Alex, at biglang tumahimik ang hallway. Nagkatinginan ang lahat. Nakatayo si Tabitha at ang kanyang mga kaibigan na nakatitig kay Alex na may galit na mga eyeballs. Halos mag-hyperventilate sila. Ang kanyang mga salita ay tumatak sa isang chord."Ano ang masama sa pagiging isang security guard? Ito ay mabuti, tapat na trabaho na nagpoprotekta sa mga tao. At ito ay nagtuturo ng pag-asa sa sarili nang mas mahusay kaysa sa anumang pamana kailanman. Gaya ng sinabi ko, maaari mo lamang igal

Matagal na akong sinunog ng mga taong ito. At ngayong wala nang natitirang takot sa dibdib ko, wala na rin silang kapangyarihan para patahimikin ako. “Huwag mo akong sigawan dito,” dagdag ko habang lumalapit nang bahagya sa kanya. “Napakaraming investors sa paligid. Nakakahiya namang ako ang kinakastigo mo habang yang Veronica na ’yan ang totoong dahilan kung bakit magulo ang buhay mo.”

“Attackers! Secure the seventh and eighth floor!” Paulit-ulit ang mga salita na iyon mula sa mga speakers na nasa bawat sulok. Napangisi ako. Mabuti nga sa Incognito. Mukhang bigatin ang may galit sa kanila ngayon at hindi naawat ng kung anong alliance na kinabibilangan. But come to think of it, baka naman ang Schwarze Tod ang umaatake, baka naman hindi sila nabayaran ni Louisianna kaya maniningil sila.

"Sige sige. I'm sorry for that... outburst, okay? I'm not exactly in my best mood today, pero alam kong hindi kita dapat inaway. Alam kong pagod ka na sa trabaho mo, hindi ba? I just… I feel insecure...” Itinaas ni Eric ang ulo para titigan ang mga mata niya. “Insecure? Ang aking mga bank card ay nasa iyong mga kamay; alam mo ang pin sa bawat isa sa kanila. Hinayaan kitang gamitin ang mga ito sa anumang gusto mo, at lalaki, ginawa mo ba iyon nang hindi nakaramdam ng kahit kaunting kahihiyan. Samantala, ang ginagawa ko lang araw-araw ay trabaho at manatili sa bahay. Ikaw? Nagpapalamig ka sa bahay o ginagastos mo ang pera ko. Saan nagmula ang pakiramdam ng kawalan ng kapanatagan? Makinig, lamp

"Grabe po, ang sophisticated at fresh tingnan!" Ang mga salitang iyon ay tumama kay Veronica na parang malakas na hampas ng hangin isang malakas na pag-gising mula sa matagal na pagkalugmok. Hindi siya nakaramdam ng anumang insecurities. Sa halip, naramdaman niyang ang mga papuring ito ay tila mga piraso ng puzzle na unti-unting bumuo ng bagong imahe ng kanyang sarili. Hindi na siya natatakot sa mga opinyon ng iba. Ang mga ito ay nagsilbing paalala na ang maliliit na hakbang ng pagbabago ay maaaring magbukas ng mga pintuan ng tiwala sa sarili na matagal na niyang ikinakahiya.

A shot won't kill me" Ni hindi ko man lang magawang mag-alala sa sarili kong security lalo nang alam kong ako ang dahilan kung bakit din nangyari iyon kay Jorge. Muli ay naalala ko kung bakit ninaisnais kong makawala sa mundong ito. Gaya ng sabi ni Jorge it was cruel. "I'm sorry it took me time to tell you. Sinasabi ko ito lahat sa iyo ngayon dahil ayokong maglihim sayo. I will never let you be hurt by anyone Jacintha. Your security is my utmost priority"

"Basta. I will make my vacation as early as possible to keep an eye on you. Ngayon lang ako nakaramdam ng insecurity sa buong pitong taon na magkarelasyon tayo, I mean...six." "Call it seven, babe," he sweetly said to calm her, "Why do you have to feel insecure? I am a one man woman, Inez and you know that." "Kapag malandi ang babae, mahirap 'yan panindigan!" Galit na sagot nito saka ini-off ang video call. Damn!

“Bakit ka ba kasi bad trip kay Peres? Wala naman siyang ginawang masama. Nagpapadala ka lang siguro sa hate train sa kaniya ng mga kaibigan mo.” “Hindi naman sana ako magagalit kasi hindi ako insecure. Sa gwapo kong to, maiinsecure ako?” Sabi pa niya. Rinig na rinig ang kayabangan sa boses. Hindi ko nalang inokray at baka magalit na naman. Hirap ng galitin to sa gabi at baka may underwear mamaya na mapunit. “Oh. Hindi ka naman pala insecure so bakit ka galit?”

Ngumiti ang mga ito na wari moy tuwang-tuwa pa, habang ang isa ay pinasadahan ako ng malagkit niyang mga titig mula ulo hanggang paa. “Sabes, somos fáciles de tratar. Si sigues todo lo que te pedimos, te aseguro tu seguridad.” (You know, madali kaming kausap, kung susunod ka sa lahat ng ipagagawa namin sayo ay sinisiguro ko sayo ang kaligtasan mo.) Ani pa ng isang lalaki, sa tingin ko ay ito ang namumuno sa kanila. “Cómo puedo estar seguro de que cumplirán con lo acordado?”

Hindi iyon dahil sa hiya kundi dahil sa kakaibang pakiramdam ng seguridad. Noon pa man ay sanay siyang akuin ang lahat ng problema nang mag-isa. Kapag may panganib ay siya ang humaharap, kapag may intriga ay siya rin ang lumalaban. Wala siyang nakasanayang taong magsasabing— I'm here. Simple lamang ang dalawang salita na iyon ngunit para kay Beatrice ay tila napakabigat ng kahulugan.