Novel & Cerita Insecurity Quotes

I asked at nakikinig ang mga tao sa paligid. “Because you are born to be on the heel of my shoe, wala ka sa kalingkingan ko and maybe you can say that I am insecure over again, but my insecurity becomes power, and that power will destroy everything that I want to.” Binitawan ko ang upos ng sigarilyo at tinapakan ito. Lumabas sa conference room at lumakad papunta sa opisina ng CEO, walang humarang o pumigil sa akin. Even Feline’s secretary is afraid to stop me now.

"Baka kasi nagkamali lang ako ng hinala. Kung ano-ano nalang ang pumapasok sa utak ko na kahit mga inosenting tao ay nadadamay na rin." Hinaplos ni Kiara ang kamay niya. "Let's just be secured some security. Delikado na ang panahon ngayon na kahit sino pang mga inosenting tao ay kayang-kaya na ring gumawa ng krimen. Mabuti nang makasiguro."

“Masyadong malamig dito.” “Ayaw kong mabulok sa loob ng kwarto mo,” sagot niya. “At least dito, may hangin.” “May mga bagay na hindi mo nakikita sa paligid,” sabi nito habang lumalapit sa railing. “Security cameras can’t catch everything.” “Lagi mo na lang pinapaalala ’yan. Nakakapagod na.” “Pagod ka man, at least buhay ka. That’s the point.”

"Bwisit ka." Bago ito pumasok sa loob ay bahagya siyang nilingon nito na ang tanging nakikita niya ay ang side profile nito. "Sometimes, not knowing things will keep you safe. It's better knowing nothing that knowing something that could get you killed one day." matalinhagang sabi nito bago tuluyang pumasok sa loob. Coreen was left confused. Was that a figure of speech or a warning?

wika ko dito pero nakita ko sa kanyang mga mata ang inis sa aking sinabi. Sa kanyang mukha ay bakas ang pagkadismaya, ngunit hindi niya iyon sinabi nang diretso. "Wala akong pakialam kung gaano kahigpit ang seguridad," tugon niya sa'kin. "Gawin mo ang kailangan. Kung kinakailangang mapahamak ang ilan, gawin mo dahil wala akong pakialam sa kanilang kaligtasan," madiin niyong sabi.

"Ang saya, ang gagaling." Napaigik siya, "Hayss ano ka ba, alam mo selos lang 'yan, nagseselos ka lang sa babaeng 'yan, wait teka, nai-insecure ka ba?" Tumango na lamang ako. Sino ba kasing hindi mai-insecure? Dumating lang iyong haliparot na iyon, parang naging multo na lang ako sa mag-ama ko. "Kausapin mo ang asawa mo, sabihin mo iyang nararamdaman mo, para naman aware siya."

Napakunot noo ako. "Desisyon na...? Pasukin ang security sector at maging bodyguard?" usisa ko ulit. "Na magsalita na lang kasi mukhang marami kang itatanong sa akin. Like I said, ayokong ma lowbatt ang cell phone ko kung sakali."

I muttered softly. “Hindi selos ‘yan, Ahya. Insecurity ‘yan. Wala namang nakakaselos do'n. Wala naman kaming ginawang kakaiba eh.” “Why would I be insecure?!" depensa ko sa accusation nya. "Eh mas gwapo ako do’n! Mas malaki lang ang katawan no’n pero kung mukha rin lang naman ang pag-uusapan, I’m much better-looking!”

“I’m just afraid when the night starts to fall.” “Why?” I smiled bitterly and looked at him. “Because that’s when insecurities and doubts will start to visit me.” His forehead knotted. “That’s not good for you and your baby.” “I know,” mahinang saad ko. “Alam na alam ko. Pero anong magagawa ko kung kusa silang bibisita sa ‘kin, ‘di ba? Might as well have them take a seat and have a coffee.” “What are your insecurities about?”

Huminga ako ng malalim at binitawan ko dito na naging dahilan mapa upo ito habang pilit hinahabol ang hininga niya. “Kung ayaw mo na nai-insecure ka, gumawa ka ng paraan para lahat ng insecurities mo mapunan mo! Hindi yung nang aaway ka, napaka isip bata!” Inis kong wika dito at tumalikod na ako.