Novel & Cerita Inside Out Quotes Joy

Ang halimuyak ng pagkatalo ay ramdam sa kanyang paligid, at ang dating makapangyarihang tao ay ngayon ay isang anino na lamang ng kanyang sarili. Sa gitna ng lahat ng ito, si Joy ay humakbang papunta kay Jasmine at Michael, ang mga mata niya ay namumugto ngunit puno ng pasasalamat. "Salamat po," bulong niya, ang tinig ay nanginginig. "Sa inyong dalawa. Hindi ko po ito magagawa kung wala kayo." "Ikaw ang nagbigay ng lakas," sagot ni Jasmine, hinihimas ang balikat ni Joy. "Lahat ng ito ay dahil hindi ka sumuko."

Anong karapatan niyang lumagpas sa limitasyon ng kanyang paghanga gayung isa lamang siyang kuto kumpara sa jowa nitong diyosa ang kagandahan! "Matagal ko ng tanggap yan beks. Well, ganoon talaga. Maging masaya nalang din tayo sa kasiyahan ng mga taong mahal natin. I believe that genuine happiness comes from focusing on the happiness of others. And I thank you!" Salaysay ni Lucy na may kasamang pagbibiro kahit na deep inside ay kumikirot yung puso niya. But her eyes can't lie at napansin agad ito ni Armani.

Mas mainam sana kung may bagay man na maalala ko, iyon siguro ay ang mga panahon na kagaya nito. "Am I right, Little Joaquin? Your Mom, was very lucky to see me every fvcking day. Like today every morning. But, when are you going to get out of there? I'm excited to see you. " I was left gaping at what he said. Was it a whisper, or did he just hear me. Gusto kong tumawa sa inaakto niya, ngunit nanatili akong tahimik. Ayaw kong sirain ang kasiyahan na namumutawi ngayon sa amung parehong labi. Kahit hindi ko gusto ang lumalabas sa bibig niya.

“Para if ever na hanapan ka ni Manuel ng kapalit eh may maibigay ka agad. Para tantanan ka nya.” “Huh? Di kita gets.” “Di ba ilang beses na kayong nagkita tapos sinabihan mo na syang wag magpakita?” pag-eexplain ni Joy. “If ever na maghanap pa sya ng dahilan ay maisip nya yung vase e may maibibigay ka kaagad. Nag-iinit pa rin dugo ko sa kaniya.”

It was gentle and comforting. "Jezrel..." he whispered. He was staring at me but it wasn't uncomfortable for some odd reason. "You're pretty inside and out. Don't let unnecessary opinions take off your liberty from being happy and doing things you love. People's perception shouldn't matter. Live your life happily, Jez. I always root for your happiness." I bit my lower lip as his words melted my soul. I think it would be forever etched in my head. "You are strong, too."

She doesn't like to compete with her brother lalo't mas magaling siya kaysa sa kapatid. "You're so funny! You hate man but you want to look like a man!" sabay tawa ni Joy sa kaibigan. "Whatever!" sabay ikot ng mga mata ni Roxanne. " Sabay ka na sa akin! I will drop you in your company then I will go to my job interview somewhere!" alok niya sa kaibigan. "Sure! I'm ready! Let's go best!" tugon naman nito. Napapangiti si Joy habang nakasakay sila ng elevator pababa. Nakikita niya ang kanilang repleksyon sa salamin ng elevator.

“I will break you from inside the cell. I will make sure Drake never finds peace. Susumpain ko ang bawat gabi niyo.” “Subukan mo,” sagot ko, itinuwid ko ang aking tayo at tiningnan siya nang puno ng pagkasuklam. “Dahil sa bawat subok mo, mas lalo lang naming patutunayan na ang bawat De La Joya ay mas matibay kaysa sa kahit anong lason na itatanim mo. You’re just a memory now. A bad one.”

“Ha? Wala noh! Gawa-gawa mo lang ‘yan.” “Talaga lang ha? Baka mamaya kaya apla hindi mo nararamdaman ang pagod dahil may nag 'goodmorning babe, goodluck sa work mo, galingan mo lang lagi I'm always proud of you, iloveyousomuch.' kana pala,” pang-aasar pa niya, pero sa loob-loob niya, nagtataka siya. Kanino bang minsahe ang kanina mo pa inaabangan Joy? Hindi siya pinansin ni Joy at nagpatuloy lang ito sa pagsasalansan ng files, tila ba iniiwas ang usapan. At doon mas lalong kinutuban si Nathaniel.

"Kung ok lang talaga sa iyo ay masayang tanggapin ang panyaya mo." Mukhang bumagsak ang mga balikat ni Joy nang marinig ang huling sinabi ng kaibigan. hindi manlang nagpakipot muna ang kaibigan at halatang excited na mapalapit sa lalaking hinahangaan nito

Nang makita ako ng mga ito ay agad na ngumiti sa akin si manang Jocelyn ngunit wala naman kahit na katiting ang nagbago sa ekspresyon ni Joy. "Aalis na ho muna ako, manang. May iba pa pala akong gagawin." Seryoso nitong sabi at bahagya pa akong nasanggi nito dahil tumama sa braso ko at balikat nito. "Naku, iyong babaeng talagang iyon at hindi nag iingat! Pagpasensyahan mo na, ma'am Maxine ha? Hindi lang ata maganda ang pakiramdam na ni Joy." Saad pa ni manang Jocelyn at marahan akong inalalayang maupo.