Inside Out Quotes Joy Novels & Stories

"Thank you for cheering and hearing me out." I feel energized all of a sudden, the pain, misery and confusion that build up inside me suddenly disappeared. I looked at Dve, he smiled and slowly pats my shoulder. "I'm proud of you, getting through that is beyond amazing. You are the savior of your own self." -E.I-

The kind that rebuilds you, slowly, tenderly, until you recognize yourself again. I turned to look at them Aaron’s calm smile, Azi’s unstoppable laughter and my heart swelled with something too big to contain. Gratitude. Joy. Maybe even healing. “I love you,” I said quietly, more to the moment than to anyone in particular. “Both of you. Always.”

Sinadya niyang ipakita iyon nang malakas, nang sabihin ni Wright na "Happy anniversary, my love." Nakita niya si Sophia sa malayo nakatayo roon, dala ang lunch box, ang mga mata ay puno ng sakit habang nahuhulog ang mga pagkain sa sahig. At sa loob-loob ni Jane, ngumiti siya nang palihim. "Sa wakas, makikita mo rin ang katotohanan, kabit. Sa wakas, masasaktan ka nang kasing-sakit ng ginagawa mo sa akin."

Hindi ito suplada at hindi rin ito mayabang. Sa katunayan, mula nang makilala niya ito ay palagi itong magalang at maalaga. "Are you nervous?" tanong ni Joy. Napatingin siya rito. "Medyo." Natawa ito nang mahina. "Don't be." "Madali lang sabihin para sayo kasi sanay ka sa ganito." "I'm serious, Ma’am and wag kang mag-aalala." Ngumiti ito. "Everyone will love you."

Katulad ng dati ay abala ang mga ito sa pag uusap. "Alam niyo naaawa ako kay Senyorita. Palagi nalang natin siyang nakikita sa labas ng mansion. Sigurado ako na inaabangan niya si Senyorito." Sabi ni Joy. Napatigil siya sa paghakbang. Dahil nakatakikod ang mga ito sa pinto ay hindi siya nakita ng mga ito. Kung gano'n ay nakikita pala siya ng mga ito sa tuwing sumisilip siya mula sa labas ng gate.

I said she puoted"don't be ganyan,you're so bad mag say,Joy me enseñó eso, dijo que era una cosa linda(Joy taught me that, she said it was a cute thing)"ani niya, napabuntong hininga nalang ako at napailing ang babaeng yun talaga "let's go na nga,you're so pangit na ka bonding"she said at naunang sumakay sa kotse I bit my lips while looking at the airport

sabi ni Delmont habang tinitingnan si Joy na puno ng pagkabahala. Nang marinig ni Joy ang hiling na ito mula kay Ginoong Qualls, napuno siya ng galit na halos kumuha siya ng kutsilyo at tusukin ito. Takot na takot si Delmont na hindi na siya makapagsalita pa, kaya't bakit pa ito babanggitin ni Joy sa oras na iyon?

paalala pa nito. Di na napigilan pa ni Zhai ang mapangiti sa tinuran ng Ina, "Yes Mom, you don't have to worry for me. Andito naman si Joy, at hindi niya ako iiwan." aniya, upang kahit papaano'y mapanatag ang kanyang Ina. Nagtama ang tingin nila ni Joy, at pareho na lamang silang napangiti.

Kada minuto rin ay napapatayo siya upang lapitan ang huli at salatin ang noo lalo na kapag gumalaw ito sa kinahigaan. Mula sa pinagkublihan ay agad na lumabas si Joy nang masigurong wala ng tao sa paligid. Matatalim ang tinging ipinukol sa nakasarang pintuan. Hindi maganda ang kutob niya lalo na at hindi na lumabas sina Max at Amalia sa naturang opisina. "Tanggapin mo na lang na hindi kayo para sa isa't isa upang hindi ka na masaktan."

Sabi ko sa kaibigan ko. “Isa pa ‘yon, monay ang pangalan pero walang paninda na monay.” Sabi sa akin ni Joy. “Hayaan mo na ikaw nga Joy pero d*gyot.” Pabirong sabi ko sa kanya. “Nanakit kana ng damdamin ha.” Masama ang tingin na sabi niya sa akin. “Syempre joke lang ‘yon. Ikaw talaga, alam mo naman na tayo ang pinakamaganda sa squamy. We are the squamy queens.” Sabi ko sa kanya.