Novel & Cerita Inside Out Quotes Joy

Tumatangis nitong pag-amin sa tunay na saloobin. "Magdasal ka, anak, upang malinawan nang husto ang iyong isip at maituro niya sa iyo ang tamang daan patungo sa iyong kaligayahan." Sinunod ni Joy ang payo mgadre, hindi siya lumabas at nakipag-usap pa kahit kanino. Nanlulumo na nilisan ni Yosef ang kumbento. Ayaw pa rin siyang harapin ng dalaga at hindi mapilit ng madre na lumabas. Si Jinky ay nanatili sa hospital pero may tagabantay na ito roon.

Kinuha ni Joy at tiningnan ang pangalan sa labas. "Okay. Makakaasa ka." sagot nito. Ngumiting may halong lungkot ang mukha ni Lyn. Kahit papaano ay nakahinga siya ng malalim. Malumanay niyang pinikit ang mata. "Sa pagkakataong ito, mababawasan ang iisipin ko at matatahimik na ako." Sambit niya na kinatingin ni Joy sakanya.

Naririnig pa niyang pahayag ng Ginang at di niya maiwasang mapangiti habang inaalala ang sinabi nito. "'Sabihin mong nananaginip lang ako!", mula sa tahimik na pag inspection ay sa wakas nagsalita rin si Joy. May bahid na sama ng loob ang himig nito ngunit di naman niya masisisi ang kaibigan.

saglit siyang sumulyap sa akin bago tumitig kay Atticus, diretso sa malamig na mga mata ni Atticus, “…it means someone tampered with the inside perimeter. Someone from within.” Naglagay ng tensyon sa buong kwarto ang huling sinabi ni Athena. Tahimik ang lahat, pati ang mga tauhan ay tila natigil ang paghinga, dahil alam nilang ayaw marinig ni Atticus ang salitang inside job.

The sunlight filtering through the curtains seemed to mirror her own emotions—bright, hopeful, and full of possibilities. --- By mid-morning, Maya was already at work. She sat at her desk, tapping away at her laptop, trying to focus. Pero as she glanced at her phone again, she found herself smiling. Ash’s words echoed in her mind. You’re my priority now. For someone like Ash, who was constantly caught in the whirlwind of his family and business, that was a powerful statement.

Sinadya niyang ipakita iyon nang malakas, nang sabihin ni Wright na "Happy anniversary, my love." Nakita niya si Sophia sa malayo nakatayo roon, dala ang lunch box, ang mga mata ay puno ng sakit habang nahuhulog ang mga pagkain sa sahig. At sa loob-loob ni Jane, ngumiti siya nang palihim. "Sa wakas, makikita mo rin ang katotohanan, kabit. Sa wakas, masasaktan ka nang kasing-sakit ng ginagawa mo sa akin."

Hindi ito suplada at hindi rin ito mayabang. Sa katunayan, mula nang makilala niya ito ay palagi itong magalang at maalaga. "Are you nervous?" tanong ni Joy. Napatingin siya rito. "Medyo." Natawa ito nang mahina. "Don't be." "Madali lang sabihin para sayo kasi sanay ka sa ganito." "I'm serious, Ma’am and wag kang mag-aalala." Ngumiti ito. "Everyone will love you."

"Thank you for cheering and hearing me out." I feel energized all of a sudden, the pain, misery and confusion that build up inside me suddenly disappeared. I looked at Dve, he smiled and slowly pats my shoulder. "I'm proud of you, getting through that is beyond amazing. You are the savior of your own self." -E.I-

Sa mga larawan lamang nila ito nakikita. "Walang sinuman ang nabubuhay para sa sarili lamang, walang sinuman ang namamatay para sa sarili lamang. Lahat po tayo ay pumapanaw, Mommy, iyon nga lang may nauuna at may nahuhuli. Masakit, Mommy, pero tanggapin na lang po natin ang lahat para sa kanilang paglalakbay. Isipin na lang po nating may rason po ang lahat kung bakit ito nangyayari," may luha sa matang sambit ni Joy.