Novel & Cerita Inside Out Quotes Joy

Alam nito ang nasa puso't isip niya. "Don't cry my love. Sadyang maganda lang talaga ang inilaan saiyo ng kapalaran. Dahil sa lahat nang pinagdaan mong hirap hindi ka sumuko. At sana lang ito na ang huling luha na pumatak diyan sa maganda mong mga mata. Charrot, oi paminsan-minsan kailangan din nating umiyak di ba? Hmm, ang hiling ko lang ay sana, huwag kang sasaktan at paiyakin ni boss." Sobrang na-touch si Anastasia sa mga sinabi ni Joyce sa kanya. Pinahid niya ang mga luhang pumatak sa kanyang mga pisngi. "Cry baby, tama na ang drama, okay? Halika na sa kusina at nang makakain ka na, dahil alam kong pinagod ka niya kagabi o di kaya'y kanina."

Hindi ako lumingon na pumasok sa elevator para makarating sa floor kung nasaan ang aking pribadong opisina. Pagka pasok ko ay noon lamang ako napabuga ng hangin, pigil ko pala ang aking pag hinga mula pa kanina. Naka- ilang buga ako bago mahing kalmado. " Paki dalhan ako ng coffee, Joy. " utos ko sa aking secretary gamit ang intercom Hindi ako mahilig sa kape pero sa pag kakataong ito ay tila gusto konhg tumikim niyom

sabi ni Delmont habang tinitingnan si Joy na puno ng pagkabahala. Nang marinig ni Joy ang hiling na ito mula kay Ginoong Qualls, napuno siya ng galit na halos kumuha siya ng kutsilyo at tusukin ito. Takot na takot si Delmont na hindi na siya makapagsalita pa, kaya't bakit pa ito babanggitin ni Joy sa oras na iyon?

I sighed. "Hindi ako inaantok.. May naiisip ako." sabi ko. "Ano na naman?" aniya sa matabang na boses. "May nabasa akong quotes kay pareng g****e. At sa tingin ko bagay iyon sa'yo?" saad ko. Tumango siya. "Then, share it with me." aniya na agad kong sinunod. "Lahat ba ng Single, malungkot na? Bakit lahat ba ng taken masaya?

paalala pa nito. Di na napigilan pa ni Zhai ang mapangiti sa tinuran ng Ina, "Yes Mom, you don't have to worry for me. Andito naman si Joy, at hindi niya ako iiwan." aniya, upang kahit papaano'y mapanatag ang kanyang Ina. Nagtama ang tingin nila ni Joy, at pareho na lamang silang napangiti.

Kada minuto rin ay napapatayo siya upang lapitan ang huli at salatin ang noo lalo na kapag gumalaw ito sa kinahigaan. Mula sa pinagkublihan ay agad na lumabas si Joy nang masigurong wala ng tao sa paligid. Matatalim ang tinging ipinukol sa nakasarang pintuan. Hindi maganda ang kutob niya lalo na at hindi na lumabas sina Max at Amalia sa naturang opisina. "Tanggapin mo na lang na hindi kayo para sa isa't isa upang hindi ka na masaktan."

Napatulo ang mga luha ko nang makita ang picture na nasa loob. "I hope that tears are called joy, tears of joy." Hindi ko mapigilan ang sarili kong yakapin siya ng mahigpit, "Thank you, John. Hindi mo alam kung gaano ako kasaya ngayon," I said at kumalas sa yakap, "Is that mean na okay na tayo? I mean, why now?"

Sabi ko sa kaibigan ko. “Isa pa ‘yon, monay ang pangalan pero walang paninda na monay.” Sabi sa akin ni Joy. “Hayaan mo na ikaw nga Joy pero d*gyot.” Pabirong sabi ko sa kanya. “Nanakit kana ng damdamin ha.” Masama ang tingin na sabi niya sa akin. “Syempre joke lang ‘yon. Ikaw talaga, alam mo naman na tayo ang pinakamaganda sa squamy. We are the squamy queens.” Sabi ko sa kanya.

Katulad ng dati ay abala ang mga ito sa pag uusap. "Alam niyo naaawa ako kay Senyorita. Palagi nalang natin siyang nakikita sa labas ng mansion. Sigurado ako na inaabangan niya si Senyorito." Sabi ni Joy. Napatigil siya sa paghakbang. Dahil nakatakikod ang mga ito sa pinto ay hindi siya nakita ng mga ito. Kung gano'n ay nakikita pala siya ng mga ito sa tuwing sumisilip siya mula sa labas ng gate.

Inabot ko iyon kay Joyce at sabay kaming natawa nang makitang nakatitig lang ako sa kaniya. "Hindi ako tatanggapin kahit saan, Gwy," kalmado nang aniya. "Anong hindi ka tatanggapin kahit saan? Nandito kami, Joyce." Wearing a deep v-neck orange longsleeves croptop partnered with white gartered shorts, I climbed in my car. So far, napilit ko naman si Joyce na sumama kahit ilang beses siyang tumanggi at sinabing hindi siya tatanggapin sa loob. Bakit naman hindi siya tatanggapin? Is she a criminal or something?