Invincible Atom Eve Mga Nobela at Kwento

“Of course, Princess. I will.” Nang mag-ring ang phone nitong keypad ay agad itong nagpaabot dahil tinatawag na siya ng kanyang trabaho. Wala siyang ibang nagawa kundi ang panoorin ito hanggang sa mawala ito sa kanyang paningin. Why does it feel like a crime to be this sorry towards the princess? Eve is a good person. She could be a good queen one day. But it seems like she was already fed up with her royal life that she decided to escape and be an ordinary person.

sunod sunod na tanong ni Eve habang patuloy pa rin sa pagtulo ang mga luha niya, “Hindi ko alam… pero maniwala ka sakin hindi ko siya kilala.” saad ko pa. “Pero paano mo nga ipapaliwanag kung bakit ikaw kilala ka niya? Alam niya lahat?” ulit ni Eve at nagtaas na ang boses nito kaya sabay kaming napatingin sa crib kung san si Baby Maveline ay mahimbing na natutulog. “I don’t know! Pero isa lang ang nasa isip ko…” saad ko aat tumitig kay Eve.

Humalik lang sa pisngi nila si Eve saka ito dahan-dahang naglakad papunta kay Atlas na kumakain ng cookies. Nang makita niya si Eve na papunta sa kaniya ay agad niyang binitawan ang cookies niya at tumakbo papalapit sa anak ko na nahihirapan pang balanse. “Eve!!” “Atyaas!” My daughter said at narinig kong napahagikgik sa tabi ko si Shia at Gege sa sinabi ni Eve. Binuhat siya ni Atlas at pinaupo sa sofa kung saan siya umupo kaniha.

“You boys continue proving why emotional attachment makes men weak.” My pulse pounded harder. “What do you want from me?” I demanded. Silence. Then— “What your mother wanted.” The building trembled violently. Somewhere below us, automatic gunfire erupted again. Evelyn continued speaking calmly through the chaos. “The Vale Network was temporary power. Obsidian is permanence.” Julian stepped beside me now. Close enough for his shoulder to brush mine. Protective again. Dangerously natural. “You erased my memories,” I said. “No,” Evelyn corrected softly. “I delayed your awakening.”

but were burned into her blood. Pinikit niyang muli ang kabyang mga mata...at muli..ang mga pangitaing iyon ay nanumbalik. A long corridor. White walls. Children in glass chambers. And a woman. Her face covered by a surgical mask—but those eyes… They were China's. Or rather—her mother’s. “Project Eve,” someone whispered behind her. China turned. It was Ezekiel, who had just entered the room with a thick stack of files. His face was grim.

Lalo lang nitong ginalit si Eve. "Anong tinitingin mo nang masama sa akin? Tinatanggi mo ba na ikaw ang nag-utos sa akin? Sinabi mo sa akin na may isa pang babae na darating para tulungan ako na sirain si Eveline! Siya yun diba?" Tinuro ni Eve si Naomi. "Ikaw masamang retokadong p*ta ka! Wag mo akong gagamitin kung gusto mong pagbayarin si Eveline!"

Napatango si Celeste. "Napansin ko rin po iyon." Napahawak ako sa noo ko. "Kagabi ay sinagot niya ako." Nanlaki ang mga mata niya. "Hala?!” "At sinabi niya sa akin na kahit nanay pa niya ako ay wala na siyang pakialam. Kakalabanin niya ako kapag pinakialaman ko ang bruhang iyon. Hayop na Eve iyan. Talagang gumaganti na siya. Binibilog niya ang ulo ni Denzel.”